ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Η θύελλα που έρχεται θα σαρώσει το σημερινό σκηνικό

2012-02-16T19:03:00.000+02:00

του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Η συννεφιά πολύ γρήγορα πύκνωσε από νέα μαύρα μεγαλύτερα σύννεφα και ένα βαρύ σκοτεινό «φως» μετατρέπει το δροσερό αεράκι σε δυνατό άνεμο που δημιουργεί φόβο και τρόμο.
Οι δρόμοι ερημώνουν, τα παραθυρόφυλλα κλείνουν, τα πουλιά τρομαγμένα πετάνε γρήγορα και ανήσυχα να κρυφτούν. Ο ήλιος έχει χαθεί στο βάθος αφήνοντας ένοχα την ανταύγεια του στον ορίζοντα και η θάλασσα αλλάζοντας αστραπιαία χρώματα μεταμορφώνει το ρυτίδωμά της σ’ άγριο κυματισμό που σκάει με δύναμη και εκκωφαντικό τρόπο πάνω στα κατάμαυρα άγρια βράχια.
Ένας υπόκωφος θόρυβος έρχεται από το παρελθόν και ξεχύνεται παντού φέρνοντας το προμήνυμα και ανατριχιάζοντας κάθε ζωντανή ύπαρξη.
Ναι. Έρχεται καταιγίδα!
Τα όρια αντοχής ξεπεράστηκαν. Οι αντιστάσεις εξέλιπαν. Η ψυχική διάθεση κονιορτοποιήθηκε. Το ζέον ύδωρ εξατμίστηκε και ο καθάριος ορθός λόγος της συνείδησης έγινε σιωπή ή κραυγή αλαλάζουσα. Μόνον κλαγγές όπλων, κουρνιαχτά και γαυγίσματα ξεσηκώνουν τα ένστικτα.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
Οι σάλπιγγες ηχούν. Τα τείχη ετοιμόρροπα. Οι επάλξεις και οι πύλες αφύλακτες. Οι εκκλησιές άδειες! Δεν υπάρχει ελπίδα για ύμνους και παρακλήσεις σωτηρίας. Πάνω στα τείχη άρχισε ο θρήνος…
Δεν ήξερεν ο βασιλεύς Κλεομένης, δεν τολμούσε να πει προς τη μητέρα του ότι ο Πτολεμαίος απαιτούσε για εγγύηση της συμφωνίας των ν’ αποσταλεί κι αυτή εις Αίγυπτον και να φυλάττεται…Το τέλος μας επήλθε όταν ήμασταν ευτυχείς.
Τώρα, μέσα στο φόβο και στις υποψίες με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια, ψάχνουμε για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο κίνδυνο που φρικτά μας απειλεί. Η μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων έρχεται…H πτώση είναι βέβαια! Άρχισε ήδη ο θρήνος!
Πού οι Έλληνες; Στη Ρώμη δόθηκε ο χρησμός. Έγιν’ εκεί η μοιρασιά! Ιδανικές φωνές και αγαπημένες εκείνων που πέθαναν…Τι να περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; Οι βάρβαροι θα φτάσουν σήμερα! Και αυτοί βαριούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.
Οι λύκοι ήρθαν! Στα όπλα ακρίτες! Μακριά οι φαύλοι και οι περιττοί καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι, για λόγους άδειους ή για του ολέθρου τα έργα βαλτοί.
Ήρθαν οι λύκοι…
Και οι βοσκοί ανάξιοι και οι αντρείοι, δειλοί! Πόσο μας λείπει η Ευρυδίκη;
Η μάντρα της χώρας ετοιμόρροπη. Αφύλαχτη. Η καταιγίδα έρχεται…
Τίποτε δεν θα είναι όπως χθες!

Η ρεβάνς των Γερμανών

2012-02-16T17:32:00.001+02:00

του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Η Ευρώπη των Λαών, όπως την οραματίστηκαν οι ιδρυτές της, δεν υπάρχει σήμερα!
Η Ευρώπη των εταίρων μελών-κρατών που την απαρτίζουν με ισοτιμία στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σε πνεύμα αλληλεγγύης δεν υπάρχει!
Η Ευρώπη μετατράπηκε από Ανώνυμη Εταιρεία σε Ομόρρυθμη Εταιρεία. Έτσι, αντί να κάνουν κουμάντο ισοτίμως οι εταίροι, διαφεντεύουν την Ευρωπαϊκή Ένωση η Γερμανία και ο Σαρκοζί.
Η Μέρκελ σήμερα παίρνει τις αποφάσεις και τις εκτελούν η Γαλλία και τα θεσμικά κοινοτικά όργανα. Δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα. Ο πρόεδρος της Ε.Ε. και ο πρόεδρος της Κομισιόν και οι επίτροποι, έχουν εξαφανιστεί. Και όταν μιλούν και παρεμβαίνουν απλώς μεταφέρουν τις εντολές της Μέρκελ!
Αυτήν την περίοδο, η Γερμανία του Δ’ Ράιχ, εισβάλλει προοδευτικά στις ευρωπαϊκές χώρες και τις υποδουλώνει όπως ο Χίτλερ στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο! Με συμμάχους την Ολλανδία, τη Φινλαδία, εν μέρει το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, τα οικονομικά «στρατεύματα» των νεοναζί εισέβαλαν ήδη στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ελλάδα και προχωρούν τώρα προς Ιταλία και Ισπανία! Οι Γερμανοί δεν ξεχνούν ότι η Ελλάδα τους είπε ΟΧΙ. Νίκησε τον μέχρι τότε αήττητο στρατό τους, τους καθυστέρησε για 60 μέρες την εισβολή τους στη Ρωσία όπου υπέστησαν πανωλεθρία και για τέσσερα χρόνια κατοχή τους στη χώρα μας, τους αλλάξαμε τον αδόξαστο. Οι Γερμανοί δεν ξεχνούν. Και τώρα μας εκδικούνται! Μας τιμωρούν! Παίρνουν την ρεβάνς! Όμως ό,τι έπαθαν στην κατοχή θα το πάθουν και τώρα στη νέα κατοχή τους!

Η επέλαση των Φράγκων για νέα σταυροφορία…

2012-02-07T18:36:00.000+02:00

Του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Αυτά που έλεγα εδώ και πάρα πολλά χρόνια τόσο στα κείμενα μου όσο και στις τηλεοπτικές μου εκπομπές και αυτά που τα δύο τελευταία χρόνια επεσήμανα, ότι έρχονται σαν αναπόφευκτο αποτέλεσμα, δυστυχώς είναι πραγματικότητα. Χρειάστηκαν 35 χρόνια για να καταλάβει η πολιτική ηγεσία της χώρας- αν τελικά το κατάλαβε- και ο ελληνικός λαός, ότι οι δυνάμεις της Δύσης με οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε τρόπο εξουσιάζουν την Ελλάδα και συνεχίζουν την ξενοκρατία από το 1821 και μετά.
Οι σημερινοί εκβιασμοί, οι ταπεινώσεις, οι ιταμές προσταγές και ο ξεδιάντροπος προσβλητικός τρόπος συμπεριφοράς των Μέρκελ-Σαρκοζί, όχι μόνο εις βάρος του ελληνικού λαού, αλλά απροκάλυπτα και προσωπικώς εις βάρος του Πρωθυπουργού της χώρας μας και των τριών πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την Κυβέρνηση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η διαχρονική αποικιοκρατική συμπεριφορά των χωρών της Δύσης, που για πολλούς αιώνες θέλουν να διαφεντεύουν και να έχουν υπόδουλη την Ελλάδα.
Έφτασαν στο ελεεινό κατάντημα, χτες βράδυ, όπως οι μαφιόζοι, όπως οι δήμιοι, να απειλούν με τελεσίγραφο τους Παπαδήμο, Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη ότι ο χρόνος της χώρας έναντι των δανειστών τελείωσε και ότι πρέπει να συμμορφωθούμε με τις εντολές τους! Και το τραγικό είναι ότι ουδείς εκ των πολιτικών αρχηγών και πολύ περισσότερο ο εντολοδόχος Πρωθυπουργός, δεν τόλμησαν να βγάλουν κιχ. Τέτοια ξεφτίλα!!! Και έφτασε σήμερα ο Γερμανός ευρωβουλευτής Χατζημαρκάκης να αποκαλύψει ευθέως στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, ότι ουδείς Έλληνας πολιτικός, ως σήμερα, έθεσε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου στις κατά καιρούς επαφές τους με την γερμανική κυβέρνηση, ύψους άνω του 1 τρις ευρώ!!!
Με ρωτούν τι είναι προτιμότερο: να υπογράψουμε τη σύμβαση ή να οδηγηθούμε στην χρεοκοπία; Το ερώτημα είναι επίπλαστο και σαθρό. Εκείνο που πρέπει να ρωτήσουν και στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε είναι: υπάρχει πολιτικός ηγέτης που να θέλει να εμπνεύσει τον ελληνικό λαό να στρωθεί στη δουλειά και να προοδεύσει; Υπάρχει όραμα; Υπάρχει σχέδιο; Υπάρχει πρόγραμμα; Αν δεν υπάρχει η πολιτική βούληση της συστράτευσης όλων των δυνάμεων του έθνους να δουλέψουν μόνο για την Ελλάδα τότε όλες οι θυσίες θα πάνε χαμένες. Είτε έχουμε ευρώ είτε έχουμε δραχμή.
Υπογράφοντας σήμερα τη συμφωνία και τη δανειακή σύμβαση θα παραμείνουμε βεβαίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ζούμε σε κατάσταση εξαθλίωσης, παρακολουθώντας την προδιαγεγραμμένη ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας. Θα ζούμε με μισθούς πείνας, θα έχει καταρρεύσει όλο το κοινωνικό και εργασιακό οικοδόμημα και θα ισοπεδωθούν τα κεκτημένα ανθρώπινα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες. Το χρέος θα παραμένει στην ίδια και χειρότερη κατάσταση και θα επισείεται κατά περίπτωση το αγγλικό δίκαιο για εκποίηση του εθνικού πλούτου και της περιουσίας μας υπέρ των δανειστών μας. Η εθνική κυριαρχία και η αξιοπρέπεια μας θα έχουν εκμηδενιστεί και θα είμαστε ευάλωτοι στον διαμελισμό της χώρας.
Αν αρνηθούμε να υπογράψουμε και πούμε ΟΧΙ, τότε όπως υποστηρίζουν αρκετοί, θα πάμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα ζήσουμε στιγμές Αργεντινής με απρόβλεπτες κοινωνικές εξελίξεις. Στην περίπτωση αυτή θα μπορούμε παρά τις δυσκολίες να κινηθούμε ακηδεμόνευτα και αν ανασκουμπωθούμε υπάρχει το ενδεχόμενο να ανασυνταχθούμε και να μπούμε σε τροχιά προόδου, όπως έγινε σε αρκετές περιπτώσεις.
Με τη δημοσιογραφική μου 50χρονη πείρα και με τις σοβαρές απόψεις πολλών ειδικών υποστηρίζω, ότι ένα ΟΧΙ προς την τρόικα και την Ε.Ε. κάτω από προϋποθέσεις, όχι μόνο δεν θα μας οδηγήσει σε χρεοκοπία αλλά αντίθετα θα αναγκάσει τους σημερινούς εκβιαστές μας να αναδιπλωθούν. Ένα ΟΧΙ σήμερα- και όχι αύριο- αυτομάτως το δικό μας πρόβλημα θα γίνει πρόβλημα των δανειστών μας και των δυτικών αφεντικών μας. Αυτοί πρέπει να το σκεφτούν. Πρώτα πρώτα ο Μπαράκ Ομπάμα θα πρέπει να σκεφτεί πως θα πάει σε εκλογές με μια χρεοκοπημένη Ελλάδα και πόσα θα πρέπει να πληρώσουν οι ΗΠΑ για τις ζημιές που θα υποστούν. Θα πρέπει να το σκεφτεί ο Νικολά Σαρκοζί που μας σηκώνει σήμερα το δάχτυλο, πώς θα πάει στις προεδρικές εκλογές και πώς θα διασώσει τις γαλλικές τράπεζες. Θα πρέπει να το σκεφτεί η Άγκελα Μέρκελ που έχει ξεσαλώσει τελείως γιατί έβαλε στο βρακί της την πολιτική ηγεσία της χώρας μας, αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει και της ζητήσουμε να μας πληρώσει αυτά που μας χρωστάει από τον πόλεμο και τα λεφτά που κέρδισε τα τελευταία χρόνια από τις δουλειές που έκανε στη χώρα μας και από το τζόγο που έπαιξε εις βάρος του ελληνικού λαού. Εμείς μάθαμε να ζούμε στη φτώχια και μπορούμε να ξαναζήσουμε. Εμείς τους γαμήσαμε στον πόλεμο του ’40 και με την εθνική μας αντίσταση τους κάναμε να θυμούνται ακόμα το ρεζιλίκι που έπαθαν στον Γοργοπόταμο, στο Ρούπελ και στην Κρήτη. Αν θέλουν να πάρουν εκδίκηση για αυτά που έπαθαν στην κατοχή εδώ είμαστε να τα επαναλάβουμε για να δουν τι εστί βερίκοκο.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό. Το δικό μας πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε έναν ηγέτη με αρχίδια να αντιτάξει ένα βροντερό ΟΧΙ να πάρει την ευθύνη στους ώμους του, να καλέσει σε συναγερμό όλους τους Έλληνες, να σαλπίσει προσκλητήριο στον απόδημο ελληνισμό και σε όλους τους πλούσιους εντός και εκτός της χώρας για να οδηγήσει την Ελλάδα σε ένα επίπεδο καλύτερο από το σημερινό.
Αν συνθηκολογήσουμε σήμερα η ξενοκρατία θα συνεχιστεί. Με το πιο σκληρό της πρόσωπο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι σήμερα η οντότητα που οραματίστηκαν ο Μανέ και ο Σουμάν μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο για μια ενωμένη Ευρώπη της ελευθερίας της ειρήνης, της ισότητας και της αλληλεγγύης. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι επίσης η οντότητα εκείνη μιας ανώνυμης εταιρείας που όλα τα μέλη της να είναι ισότιμα. Γαλλία και Γερμανία, ιδίως αυτοί μετέτρεψαν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ομόρρυθμη εταιρεία για να κάνει κουμάντο ένας ή δύο!!! Πού είναι ο πρόεδρος της Ε.Ε.; Πού είναι ο Πρόεδρος της Κομισιόν; Πού είναι τα ευρωπαϊκά όργανα; Πού είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Τρίχες! Κουμάντο στην εταιρεία κάνει η Μέρκελ. Δηλαδή το 4ο Ράιχ. Όλα τα άλλα είναι απλώς οδοντόκρεμες. Και το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι πως πρώτη φορά ο Πρωθυπουργός της χώρας και οι πολιτικοί αρχηγοί, δεν συνομιλούν ισοτίμως με τους ομολόγους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε πολιτικό επίπεδο, αλλά δέχονται ως υποτελείς όχι για διάλογο αλλά για να δέχονται εντολές από υπαλλήλους τρίτης κατηγορίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς τον Κ. Καραμανλή ή τον Ανδρέα Παπανδρέου να συνδιαλέγονται για υψίστης σημασίας πολιτικά και οικονομικά θέματα με τους κλητήρες της Ευρώπης; Και όμως. Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης αυτούς έχουν συνομιλητές. Τέτοιο κατάντημα.
Όποιος αγνοεί την Ιστορία και δεν διδάσκεται από αυτή είναι απερίσκεπτος και αφελής. Όσοι γνωρίζουν όμως την Ιστορία ξέρουν πολύ καλά ότι οι Κέλτες, οι Γότθοι, οι Ούνοι ήταν οι λαοί που έφτασαν μέχρι την Πελοπόνησσο για να μας κατακτήσουν. Ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι οι Φράγκοι ενώθηκαν σε κρατική υπόσταση υπό τον Καρλομάγνο ο οποίος μας έδιωξε και μας ξερίζωσε από τις παροικίες που είχαμε στην Ιταλία. Γνωρίζουμε όλοι ότι οι τρεις μεγάλες δυνάμεις που μας βοήθησαν στην ναυμαχία του Ναυαρίνου την άλλη μέρα μάς ήρθαν ως κατακτητές στη θέση των Τούρκων. Γνωρίζουμε επίσης ότι είναι αυτοί που δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια στην προσπάθεια του να δημιουργήσει ελληνικό κράτος και στη θέση του έστησαν ένα βαυαρικό μόρφωμα κρατικής υπόστασης το οποίο μας καταδυναστεύει και το οποίο ουδέποτε το αγάπησαν οι Έλληνες γιατί ήταν ξένο προς τον χαρακτήρα τους. Όσοι γνωρίζουμε την Ιστορία ξέρουμε ότι αυτοί οι δυτικοί μας σύμμαχοι μας οδήγησαν στη μικρασιατική εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας και όταν φτάσαμε έξω από την Άγκυρα και η Γαλλία και η Ιταλία και η Γερμανία μας εγκατέλειψαν και μας άφησαν ακάλυπτους για να μας σφάξει ο Κεμάλ Ατατούρκ και να μας πετάξει ντροπιασμένους στη θάλασσα. Ακόμα και η Αγγλία μας εγκατέλειψε μένοντας μόνο στα λόγια, ενώ οι Μπολσεβίκοι διοχέτευσαν το χρυσάφι τους στον Κεμάλ για να βοηθήσουν το κίνημά του. Οι χιλιάδες πρόσφυγες που ήρθαν το 1922 στην Ελλάδα μετά τη μικρασιατική καταστροφή θυμούνται ακόμα ότι Γάλλοι, Ιταλοί και Γερμανοί ναύτες ήταν αυτοί που τους πετούσαν στη θάλασσα και τους έκοβαν τα χέρια για να μην μπουν στα καράβια τους και σωθούν. Και οι Πόντιοι που ξεριζώθηκαν από τα άγια χώματά τους γνωρίζουν πολύ καλά ότι Γερμανοί ήταν οι αρχιτέκτονες που οδηγούσαν τους Τούρκους εκτελεστές στη σφαγή τους.
Δεν τα γράφουμε όλα αυτά για να ξύσουμε πληγές, ούτε μας κατέλαβε εθνικιστική διέγερση. Αναφέρουμε μόνο τα ιστορικά γεγονότα από τα οποία κανείς μπορεί να βγάλει εύκολα τα συμπεράσματά του. Οι σημερινοί μας σύμμαχοι και εταίροι είναι οι απόγονοι των αιμοσταγών σταυροφόρων που το 1204 κατέλαβαν και κατέλυσαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, φονεύοντας, βασανίζοντας, βιάζοντας, κλέβοντας και λεηλατώντας τον ελληνισμό και τα υπάρχοντα του στο όνομα του Χριστού και ανοίγοντας το δρόμο στις ορδές των Οθωμανών που έγιναν αργότερα χωρίς κόπο κυρίαρχοι της αυτοκρατορίας μας.
Η τωρινή συμπεριφορά των δυτικών εταίρων μας είναι ίδια και χειρότερη. Και όχι μόνο δεν βρίσκεται κάποιος ηγέτης μας να τους στείλει στο διάβολο αλλά έχουμε και δύο από αυτούς που βραβεύτηκαν: ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με το βραβείο Καρλομάγνου και ο Γιωργάκης Παπανδρέου με το γερμανικό βραβείο της ειλικρινείας και της εντιμότητας!!! Αυτή είναι η εθνική μας ξεφτίλα!!!

ΘΛΙΒΕΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

2012-01-28T12:16:00.001+02:00

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Papadopoulos.evag@gmail.com

Από την αρχή της δημοσιογραφικής μου καριέρας διάλεξα το δρόμο της ελευθεροτυπίας και της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου, χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς εκπτώσεις.
Η επιλογή αυτή ήταν και δύσκολη και επικίνδυνη. Έπρεπε να επιβιώσω, να ασκήσω έντιμα το επάγγελμα και να προστατευτώ από τα αδίστακτα συμφέροντα και τις αναπόφευκτες επαγγελματικές αντιζηλίες και τα ύπουλα παιχνίδια εις βάρος μου.
Όμως, άντεξα και πρόφτασα, όχι μόνο να υπηρετήσω το κοινωνικό σύνολο αλλά και να προβλέψω τα δεινά που τώρα βιώνουμε όλοι, χωρίς ελπίδα! Άσκησα σκληρή κριτική και ενημέρωσα με στοιχεία, ότι θα έπρεπε να ξεφύγουμε από τις ιδεοληψίες, τους φανατισμούς και τους μύθους για να φτιάξουμε ένα σύγχρονο ανθρώπινο κράτος και ένα όσο το δυνατό δημοκρατικό πολίτευμα.
Αυτά που λένε τώρα πολλοί, τα λένε με καθυστέρηση δεκαετιών. Όταν τα πρωτοέγραψα και τα είπα στις εκπομπές μου, πριν από 20-30 χρόνια, ορισμένοι τα χαρακτήρισαν υπερβολικά, ακραία, ανεφάρμοστα και όχι σωστά. Και οι υπόχρεοι όχι μόνο τα αγνόησαν, αλλά και τα περιφρόνησαν!
Σήμερα τα γεγονότα με δικαίωσαν σε όλα τα σημεία και αισθάνομαι υπερήφανος για τη δημοσιογραφική μου επιβεβαίωση. Δυστυχώς όμως η βεβαίωση αυτή είναι θλιβερή! Χίλιες φορές να έπεφτα έξω, παρά να επιβεβαιωθώ και να φτάσουμε στα σημερινά χάλια!
Αγωνίστηκα να πείσω την πολιτική ηγεσία να φροντίσει τον Ελληνισμό της διασποράς και να ενισχύσει να προβάλλει και να διαδώσει τον πολιτισμό και τη γλώσσα μας. Δεν έκαναν τίποτε. Ο Ελληνισμός της διασποράς συρρικνώθηκε, το λόμπυ μας εξασθένησε, τα Πατριαρχεία μας αδυνάτησαν ή κατέρρευσαν.
Αγωνίστηκα να τους πείσω ότι θα έπρεπε να διεκδικήσουν τα συμφέροντά μας και να είναι αυστηροί και αποφασιστικοί προς τους γείτονες και προς όλους χωρίς να είναι συνεχώς ενδοτικοί και υποχωρητικοί. Δεν το έκαναν.
Κουράστηκα να επισημαίνω πως έπρεπε όλοι μας να σκύψουμε στην αυτογνωσία μας και στη μοναδικότητα της ιστορίας μας, της λαϊκής παράδοσης, της εθνικής μας κληρονομιάς, στη δύναμη των κοινοτήτων και στο πρότυπο των Αμπελακίων, στους πνευματικούς χυμούς και τις αξίες της καθ’ ημάς Ανατολής! Με αγνόησαν. Συνέχισαν να αποδέχονται την ξενοκρατία στη χώρα, να την διατηρούν στη Δύση, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΟΚ, στο Μάαστριχτ, στην ΟΝΕ και την Ε.Ε. με όρους όχι ισότητας αλλά υποτέλειας. Κατάργησαν τους δήμους με τον «Καποδίστρια» και τις νομαρχίες-κοινότητες με τον «Καλλικράτη» δημιουργώντας υπερμεγέθεις αυτοδιοικητικές μονάδες και ακυρώνοντας το ευρωπαϊκό κεκτημένο και περιορίζοντας το εύρος της Δημοκρατίας. Γίναμε μεταπράτες και ευρωλιγούρηδες.
Υποστήριζα όλα αυτά τα χρόνια πως θα πρέπει να παύσουμε να ζούμε με μύθους που δημιούργησαν μετά το 1974 για κομματικούς και πελατειακούς λόγους με αποτέλεσμα σήμερα οι μύθοι αυτοί να καταρρεύσουν και οι πολίτες ν’ αντικρίζουν την σκληρή πραγματικότητα που ζούμε.
Φώναζα και χτυπιόμουν να βάλουν φραγμό στο κύμα των λαθρομεταναστών, στην ασυδοσία των τοκογλύφων και των τραπεζών, στην αυταρχικότητα των Βρυξελλών, στη βουλιμία των ξένων και ντόπιων συμφερόντων. Είχαν κλείσει τα αυτιά τους και με κυνήγησαν. Τώρα, όλοι αγανακτούν για τις συνθήκες διαβίωσης, τώρα όλοι βρίσκονται χρεωμένοι στο χείλος της καταστροφής, τώρα έχουμε κατοχή και νεοεποχήτικη κυβέρνηση. Είναι αργά όμως για δάκρυα...
Φώναζα και χτυπιόμουν γιατί οι ταγοί αυτής της χώρας εγκατέλειψαν την ιδεολογική θωράκιση του Λαού και οι νικητές σ’ όλα τα επίπεδα έγιναν υποτελείς στους ηττημένους. Σήμερα δεν έχουμε σημείο αναφοράς. Δεν έχουμε σαφείς προσανατολισμούς. Δεν έχουμε στόχους και όραμα. Κυρίως όμως χάσαμε το συνεκτικό στοιχείο της κοινωνίας μας. Γίναμε ανώνυμα νούμερα και αριθμοί λογιστικών καταστάσεων τραπεζών, οικονομικών ομίλων, επενδυτικών και χρηματιστηριακών εταιρειών.
Μου λένε σήμερα πολλοί φίλοι: Γιατί δεν μιλάς; Γιατί δεν βγαίνεις να τα πεις;
Μα τα λέω 40 χρόνια! Σήμερα λένε όλοι αυτά που έλεγα πριν από χρόνια ακόμα και με τις ίδιες δικές μου φράσεις! Τι έχω να προσθέσω εγώ;
Νιώθω υπερήφανος για την ηθική αυτή δικαίωση, αλλά η δικαίωση αυτή είναι θλιβερή!
Αν μιλήσω τώρα, θα πω άλλα για τα οποία σήμερα δεν ασχολείται κανείς.
Αυτά τα άλλα, όμως, όταν θα έρθει η ώρα…

Άσε τη ζωή που κάνεις, ψάξε τη ζωή που χάνεις

2012-01-26T17:27:00.000+02:00

Είμαι ακόμα νέος. Και θα είμαι.

2012-01-24T16:36:00.000+02:00

Του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Όσο μεγαλώνω, τόσο γίνομαι πιο νέος και ορεξάτος για νέους αγώνες. Είμαι εξοργισμένος με τους συνομηλίκους της γενιάς μου, που τα έκαναν σκατά και μας έφεραν στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας. Είμαι νέος, βρίσκομαι δίπλα στους νέους και αφουγκράζομαι τις αγωνίες τους. Ντρέπομαι γιατί τόσα χρόνια τους κοροϊδέψαμε και τους κρύψαμε την αλήθεια. Και βάζω και τον εαυτό μου μέσα παρόλο που δεν υπέκυψα στο σύστημα και αγωνίστηκα για μια καλύτερη ζωή. Τη στάση μου αυτή την πλήρωσα ακριβά, αλλά ακόμα και τώρα, μοναχικός καβαλάρης, τραγουδάω και χορεύω με όλους τους νέους. Είμαι μαζί σας, ρε καλόπαιδα…Αντισταθείτε! Είμαι με τους νέους γιατί είμαι νέος.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΟΡΑΜΑ;

2012-01-19T17:50:00.000+02:00

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Papadopoulos.evag@gmail.com

Τα δύο τελευταία χρόνια εξαφανίστηκε η πολιτική, ο διάλογος, η ελεύθερη έκφραση, η ελευθεροτυπία και η δημοκρατία στη χώρα μας. Ζούμε σε μια εποχή όπου δεν υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Και όπου δεν υπάρχει δικαιοσύνη, οι κοινωνίες διοικούνται από συμμορίες ληστών.
Οι πολιτικοί έπαψαν-δυστυχώς- να υπάρχουν. Εξαφανίστηκε ακόμα και ο ξύλινος πολιτικός λόγος που ακούγαμε τόσο καιρό. Δεν υπάρχει ούτε αυτός. Όλοι έγιναν «οικονομολόγοι» και όλοι μιλούν για αριθμούς, για δημόσιο χρέος, για spreads, για επιτόκια, για ελλείμματα, για PSΙ και για ο,τιδήποτε άλλο εκτός από πολιτική. ΜΜΕ, Τύπος και Βουλή έγιναν όλα λογιστικά γραφεία και θυρίδες τραπεζών. Έφτασε σε τέτοιο σημείο απόρριψης, απαξίωσης και ακύρωσης ο πολιτικός κόσμος που κατάντησε να είναι υποχείριο των αγορών και οι πολιτικοί υπάλληλοι των συμφερόντων. Όλη η εξουσία περιήλθε στους οικονομικούς παράγοντες, στους εκπροσώπους των διεθνών ταμείων και οίκων αξιολόγησης και οι χώρες πλέον απροκάλυπτα διοικούνται όχι από τους αιρετούς των λαών αλλά από…τραπεζίτες. Χωρίς να υποτιμούμε την αξία που έχει στην κοινωνία κάθε επάγγελμα, ο πολιτικός κόσμος της χώρας κατάντησε να διοικείται από έναν τραπεζίτη! Δηλαδή σήμερα ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Σαμαράς ούτε οι υπόλοιποι αρχηγοί εκπληρώνουν το αυτονόητο καθήκον τους να εκπροσωπούν το λαό και να ηγούνται της χώρας. Το πάνω χέρι το έχει ο Παπαδήμος!!! Τέτοια Δημοκρατία έχουμε…
Για πρώτη φορά η ελληνική κοινωνία στερείται του δικαιώματός της να εκφράζεται και να επιλέγει τους κυβερνήτες της. Και για πρώτη φορά περισσότερο από ποτέ δεν έχει ελεύθερο τύπο. Σκοπίμως το σύστημα άφησε να κλείσουν εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις μόνο και μόνο για να περιοριστεί ο έλεγχος, η κριτική και η ελεύθερη έκφραση. Περί τέτοιας Δημοκρατίας ομιλούμε.
Το μεγαλύτερο δράμα, όμως, σήμερα των Ελλήνων- ανεξάρτητα από την οικονομική κρίση είναι ότι δεν έχουν έναν ηγέτη που να δώσει όραμα, προοπτική και να εμπνεύσει αισιοδοξία. Έτσι ο πολίτης δεν έχει που να σταθεί και που να ακουμπήσει. Γι’ αυτόν τον λόγο η κρίση που περνάμε γίνεται και φαίνεται μεγαλύτερη γι’ αυτό τα προσωπικά μας προβλήματα είναι και φαίνονται μεγαλύτερα γι’ αυτό και αυξάνονται καθημερινά οι αυτοκτονίες.
Έτσι , εδώ που φτάσαμε το μόνο φαινόμενο που απεικονίζει πιστά την πραγματικότητα είναι το σκάνδαλο τοκογλυφίας που αποκαλύφθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου είναι μπλεγμένοι κρατικοί υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, τραπεζίτες, κομματικά στελέχη και όλα…τα φρούτα της κοινωνίας!
Στο σημείο που βρισκόμαστε δεν υπάρχει πλέον οδό διαφυγής. Δεν υπάρχει διέξοδος. Είμαστε βουτηγμένοι στα σκατά. Και οι αναθυμιάσεις πνίγουν και αυτούς που προσπαθούν να διασωθούν. Γι’ αυτό συντρόφια μου αλήτες πουλιά μην μασάτε ό,τι σας σερβίρουν. Πιστέψτε την προσωπική σας αλήθεια και γράψτε τους εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Καλή Χρονιά με αυτογνωσία

2012-01-17T18:45:00.000+02:00

Εδώ και τώρα εκλογές

Του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Ελεύθερος και αδέσμευτος, ανένταχτος και έξω από το σύστημα, σας εύχομαι καλή χρονιά με αυτογνωσία, για χρόνια εντιμότητας, πολλά ή λίγα. Τι να τα κάνεις τα πολλά χρόνια όταν είναι γεμάτα σήψη και διαφθορά; Καλή χρονιά για να σώσουμε την ψυχή μας να νιώσουμε υπερήφανοι για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας. Να μείνουμε ελεύθεροι.
Μας ταπείνωσαν.
Μας εξευτέλισαν.
Μας οδήγησαν στην ένδεια.
Μας έφεραν στο χείλος της απόγνωσης και της αυτοκτονίας.
Μην τους κάνετε τη χάρη. Αντισταθείτε. Περάσαμε και άλλες φορές δύσκολα χρόνια. Νικήσαμε. Γιατί δεν πουλήσαμε την ψυχή μας στο διάβολο.
Φταίμε όμως και εμείς. Φταίμε γιατί όπως πάντα, τους ψηφίσαμε. Φταίμε γιατί υποκύψαμε στην ανάγκη και ζητήσαμε να μας διορίσουν, να μας δώσουν αύξηση και μισθό που δεν τα αξίζαμε. Φταίμε γιατί υποκύψαμε στο εύκολο κέρδος, στην πλούσια ζωή στη γρήγορη άνοδο και στην «καταξίωση». Φταίμε γιατί εγκαταλείψαμε τη γη, τα χωράφια, τα ζώα, το βιος μας και τη φύση για να ζούμε στα μπουντρούμια της αθηναϊκής ζούγκλας. Γίναμε πολίτες των κοινοτικών προγραμμάτων και των επιδοτήσεων. Να τρώμε και να πίνουμε χωρίς να παράγουμε. Να αρμέγουμε την αγελάδα και να μην την ταΐζουμε.
Το φταίξιμο μας όμως μικρό και ασήμαντο μπροστά στην ασυδοσία και τη χυδαιότητα αυτών που εμπορεύονται ανερυθρίαστα την εμπιστοσύνη και την ελπίδα μας. Προδώσανε και προδίδουν καθημερινά τα όσια και τα ιερά της ύπαρξής μας στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας- απάτριδες οι ίδιοι ανέντιμοι απέναντι στην ιστορία και το γένος, μεταπράτες και τζογαδόροι.
Εκχωρήσανε την κυριαρχία μας. Παραδώσανε άνευ όρων την συλλογική μας περιουσία και τον φυσικό πλούτο, υποθηκεύσανε το μέλλον των παιδιών μας και ανοίξανε πάλι τους δρόμους της ξενιτιάς για τους νέους και όχι μόνο. Και στο όνομα δήθεν της πληρωμής των μισθών και των συντάξεων, που τους μειώνουν συνεχώς, παίζουν τεράστια παιχνίδια στα χρηματιστήρια με τους κερδοσκόπους και τοκογλύφους της ζωής μας αυξάνοντας τους προσωπικούς τους λογαριασμούς στην Ελβετία.
Μην πιστεύετε κανέναν. Μην υπολογίζετε και μην βασίζεστε στα λόγια τους. Μας εμπαίζουν. Μας εκβιάζουν. Μας ξεγελούν. Μας εκμεταλλεύονται για ίδιον όφελος. Ακόμα και αυτοί που χρησιμοποίησαν τις αρχές και τις αξίες του πατριωτισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
ΑΝΑΞΙΟΙ της εμπιστοσύνης και της αγάπης μας! Επιλήσμονες του χρέους τους. ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ, ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΙ, ΦΙΛΗΔΟΝΟΙ, ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ.
Μείνετε μακριά τους. Δείξτε εγκράτεια στις ανάγκες σας. Σκύψτε στην ψυχή σας και γνωρίστε τον εαυτό σας. Πάρτε δύναμη από την ανεξάντλητη πηγή της ύπαρξης σας και φτύστε τους! Κρατηθείτε όρθιοι και ρίξτε τους νεκροθάφτες της ζωής μας στους λάκκους που έσκαψαν για μας.
Ας είναι το 2012 χρονιά της προσωπικής μας εντιμότητας! Και απαιτήστε εκλογές για να μιλήσουμε εμείς. Οι πολίτες. Γιατί ως τώρα μιλούν μόνο αυτοί….για μας! Τέτοια ξεφτίλα…

Το οδοιπορικό στην Τουρκία

2011-05-19T19:37:00.000+03:00

Του Βαγγέλη Παπαδόπουλου
Σας μεταφέρω τις πρώτες εντυπώσεις μου από ένα αστραπιαίο ταξίδι μου στην Τουρκία, που αυτό τον καιρό βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο.
Αφορμή γι αυτό το ταξίδι στάθηκαν τρεις καθοριστικοί παράγοντες:
Ο πρώτος είναι η χαρισματική προσωπικότητα του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.
Ο δεύτερος είναι ότι η γειτονική χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο.
Και ο τρίτος είναι η αδιαφορία που δείχνουν τα ΜΜΕ της Ελλάδας για τη γειτονική χώρα που τα τελευταία χρόνια καλπάζει προς την ανάπτυξη. Την ίδια αδιαφορία δείχνουν για το τι γίνεται στη Σερβία, στο Κόσσοβο, στην Αλβανία και στα Σκόπια.
Ζήτησα να έχω συνάντηση με τον τούρκο Πρωθυπουργό. Οι συνεργάτες και το γραφείο του λειτουργούν κατά τρόπο ριζικά αποτελεσματικό.
Στην Ελλάδα θα περίμενα ακόμα απάντηση και θα κρεμούσα το ακουστικό στ αυτί μου από τις αντίστοιχες υπηρεσίες και τους ανθρώπους, όχι μόνον του πρωθυπουργού, αλλά του τελευταίου υφυπουργίσκου!
Με το χέρι στην καρδιά σας λέω, ότι η σημερινή Τουρκία είναι 30 χρόνια μπροστά από την πατρίδα μου την Ελλάδα, είτε στην ανάπτυξη, είτε στην εξωτερική πολιτική, είτε, και κυρίως αυτό, στην νοοτροπία της κοινωνίας.
Ποιο είναι το μυστικό του Ταγίπ Ερντογάν που ενέπνευσε τον λαό του προς την πρόοδο και την ανάπτυξη;
Έκανα ένα κοπιαστικό ταξίδι και μέσα σε τρεις μέρες έφτασα ως το Αφιόν Καραχισάρ! Ποιος να το περίμενε… Αθήνα – Κωνσταντινούπολη - Άγκυρα τρεις ώρες με αεροπλάνο και άλλες τρεις ώρες με πούλμαν για Αφιόν. Αγώνας δρόμου.
Πριν από περίπου 80 χρόνια, ο παππούς μου πολέμησε με τον ελληνικό στρατό που έφτασε ως τον Σαγγάριο, το Εσκισεχίρ και το Αφιόν Καραχισάρ!
Ήθελαν να μπουν στην Άγκυρα!
Το όνειρο χάθηκε σε μία νύχτα! Την επομένη τα τουρκικά στρατεύματα βρέθηκαν μπροστά μας, μας αναχαίτισαν ηρωικά και μας ανάγκασαν σε οπισθοχώρηση και πανωλεθρία!
Ο επίλογος γράφτηκε στην Σμύρνη!
Έκτοτε κύλησαν τα χρόνια.
Τότε μετά την συντριβή και καταστροφή ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρότεινε για το βραβείο Νόμπελ τον αντίπαλο του και νικητή. Αργότερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υποδεχόταν με δόξες και τιμές τον πρόεδρο της τουρκικής δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ .
Σήμερα η Ελλάδα και ο Έλληνας πρωθυπουργός συνηγορεί να μπει η Τουρκία στην Ε.Ε. και ο μεν Γιώργος Παπανδρέου χορεύει συρτάκι και ζεϊμπέκικο ο δε Κώστας Καραμανλής έκανε κουμπάρο τον Ταγίπ Ερντογάν!
Η σημερινή Τουρκία βρίσκεται σε αναβρασμό. Όλα τα προγνωστικά, με όσους μίλησα, λένε ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα θριαμβεύσει.
25.000 οπαδοί του τον αποθέωσαν στο Αφιόν. Το ίδιο γίνεται όπου κάνει προεκλογική ομιλία. Ο λαός τον θέλει. Και αυτός τον υπηρετεί και τον οδηγεί στην ευημερία.
Τον είδα από κοντά, μίλησα μαζί του, μ’ άκουσε και τον άκουσα. Δεν είναι ένας διαχειριστής της εξουσίας. Είναι ένας εθνικός ηγέτης για το λαό του και την Τουρκία.
Ως τις 12 Ιουνίου που θα γίνουν οι εκλογές περιοδεύει σε 80 πόλεις με πούλμαν χωρίς ανάσα, χωρίς σταματημό. Όμως, του δίνουν δύναμη οι πολίτες που του σφίγγουν το χέρι και η κόρη του που τον συνοδεύει διακριτικά.
Περπάτησα για λίγο στο Βόσπορο και στο Γαλατά. Έζησα στιγμές συγκινητικές. Η Πόλη ξαναγίνεται το κέντρο του κόσμου.
Είκοσι εκατομμύρια κόσμος. Σχεδόν δύο Ελλάδες. Σύγχρονα κτίρια και ουρανοξύστες σε κάνουν να νοιώθεις ότι βρίσκεσαι στο Μανχάταν, στο Παρίσι, στο Λονδίνο… Σύγχρονες γέφυρες στο Βόσπορο, νέα οδικά δίκτυα, μετρό και τραμ , συντροφεύουν τα πλοιάρια που πηγαινοέρχονται στα Πριγκηπόνησα και διατηρούν την παράδοση μαζί με τους γλάρους και τους ερασιτέχνες ψαράδες που ψαρεύουν στη γέφυρα του Γαλατά την ώρα που κάτω απ’ αυτήν οι τουρίστες γεύονται τις νοστιμιές της αξεπέραστης πολίτικης κουζίνας.
Δεν λύθηκαν βέβαια τα προβλήματα στην Τουρκία. Υπάρχουν και είναι πολλά, όπως σε όλες τις χώρες, Όμως εκείνο που είναι ολοφάνερο είναι το γεγονός, πως οι Τούρκοι προοδεύουν και αναπτύσσονται.
Πριν φύγω για το ταξίδι, ο διευθυντής του Κόντρα, αγαπητός συνάδελφος Τάσος Παπαδόπουλος μου είπε να μεταφέρω στον Τούρκο Πρωθυπουργό πως και η Ελλάδα χρειάζεται και ψάχνει να βρει έναν Ταγίπ Ερντογάν!
Και δεν έχει άδικο. Χρειαζόμαστε κι’ εμείς έναν τέτοιο ηγέτη για να μας βγάλει από το αδιέξοδο και το τέλμα. Μόνον που οι δικοί μας πολιτικοί έγιναν λογιστές ενώ ο Ερντογάν είναι ένας ηγέτης που έχει όραμα.
«Όταν ένας πρωθυπουργός κατακτήσει τις πρώτες γνώσεις από την εμπειρία του μετά αποκτά το όραμα και τελικά θέλει να μείνει στην ιστορία για κάποιον λόγο, ενδεχομένως με ένα μεγάλο έργο» γράφει σε άρθρο του ο γνωστός τούρκος σχολιαστής Αλί Μπιράντ.
Έχοντας συμπληρώσει δύο θητείες ως πρωθυπουργός ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον και τις προσεχείς εκλογές της 12ης Ιουνίου που οι δημοσκοπήσεις του δίνουν 21% από τους αντιπάλους του, έχει κάθε λόγο να οραματίζεται τον εαυτό του ως τον ηγέτη που άλλαξε την εικόνα της σύγχρονης Τουρκίας.
Το «κανάλι της Κωνσταντινούπολης» ή «ο νέος Βόσπορος» είναι ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε «τρελό» αφού θα ξεπεράσει σε σπουδαιότητα τις διώρυγες του Παναμά, του Σουέζ και της Κορίνθου. Θα συνδέει την Μαύρη θάλασσα με τον Μαρμαρά. Θα έχει μήκος 40 – 50 χιλιόμετρα, πλάτος 150 μέτρα, βάθος 25 μέτρα, θα κοστίσει 10 δις δολάρια και θα ολοκληρωθεί το 2023 – χρονολογία που η Τουρκία θα γιορτάζει τα 100 χρόνια από τη δημιουργία της.
Καθώς περπατούσα στους δρόμους της Άγκυρας, της Πόλης και του Αφιόν, παρατηρούσα την ανάπτυξη της Τουρκίας και τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας της – που γίνεται χωρίς να απεμπολήσει την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα της – σύγκρινα αθέλητα με ένα παράπονο την δική μας οπισθοδρόμηση και την απαράδεκτη αφέλεια να υποτιμούμε τους γείτονες μας περιφρονητικά. Πότε; Όταν μας ξεπέρασαν σε όλα.
Προσκύνησα στην Πόλη, θαύμασα την Άγκυρα και αναπόλησα μνήμες πικρές στο Αφιόν. Ανέβηκα στο κάστρο, φωτογραφήθηκα με τον ταξιτζή – οδηγό μου, γνωρίστηκα με υποψήφιες βουλευτίνες και μίλησα με τους μαχητές που πολέμησαν στην Κύπρο και καμάρωναν με τα παράσημα της πατρίδας τους.
Οι δικοί μας, οι ξεδιάντροποι, ακόμα και τώρα δεν τίμησαν τους Έλληνες φαντάρους που πολέμησαν εκεί. Τέτοια ξεφτίλα.
Έφυγα από την Τουρκία με την ψυχή μου θλιμμένη για την κατάντια της χώρας μου, χαρούμενος όμως για την πρόοδο της γειτονικής χώρας.
Ποιος θα τολμήσει στην Ελλάδα να μιμηθεί τον Ταγίπ Ερντογάν;

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ…

2011-04-02T10:30:00.000+03:00

΄Αρθρο του Βαγγέλη Παπαδόπουλου

Το νεανικό όνειρο του Γ. Καρατζαφέρη, φαίνεται ότι γίνεται πραγματικότητα. Το πολιτικό σύστημα προκειμένου να διασωθεί από την κατάρρευση και να εξυπηρετήσει τους βραχίονες που το στηρίζουν, δλδ. την υπερατλαντική υπερδύναμη και το διευθυντήριο των Βρυξελών, ώστε να τηρηθούν τα όσα συμφωνήθηκαν με δυσβάστακτους όρους για τον λαό προσανατολίζεται σε μία λύση πρωταγωνιστής της οποίας θα είναι ο Γ. Καρατζαφέρης. Είτε ως δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είτε ως πρωθυπουργός.
Έτσι – θα το θυμούνται οι παλαιοί - όπως ο Βασιλιάς έκανε πρωθυπουργό τον κηπουρό του, όπως ο Παύλος έκανε πρωθυπουργό τον Καραμανλή έτσι τώρα το πολιτικό σύστημα φαίνεται ότι αποφάσισε να κάνει πρωθυπουργό τον Γ. Καρατζαφέρη. Τυχαίο ; Δεν νομίζω…
Είναι γνωστό ότι στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος. Σοφός ο λαός. Θα μπορούσε ο Γ. Καρατζαφέρης να διαδραμάτιζε πολιτικό ρόλο αν υπήρχαν ηγέτες στο επίπεδο του Γέρου της Δημοκρατίας ή του γέρου Καραμανλή, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κ. Μητσοτάκη; Το πολύ πολύ να κουβαλούσε κάμερες και κασέτες. Να όμως που η ένδυα της πολιτικής ζωής μας αναγκάζει σήμερα τον Γ. Καρατζαφέρη ως πρωταγωνιστή και ως αυριανό πρωθυπουργό. Αν ζούσαμε σε άλλες εποχές θα φωνάζαμε: «ανθημών Γουλιμής».
Και όμως ο Γ. Καρατζαφέρης, ως άνθρωπος της πιάτσας κατόρθωσε να επισκιάσει με τη συμπεριφορά του όλα τα παιδάρια από το Χάρβαρντ και τα άλλα διεθνή πανεπιστήμια, τα οποία αγνοούν την πραγματικότητα, ζουν στον κόσμο τους και σπαταλούν διαχειριζόμενα την οικογενειακή κληρονομιά.
Ο Γ. Καρατζαφέρης παριστάνει τον φιλάνθρωπο προσφέροντας 20 γιλέκα στην Αστυνομία, γίνεται πρώτο θέμα και μεταμορφώνει τον αρμόδιο υπουργό σε κομπάρσο χαμογελώντας αυτάρεσκα! Τέτοια τύχη δεν την είχε ούτε ο ατυχής Πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος που αφελώς άνοιξε λογαριασμό ώστε να συμβάλει στην εξόφληση του χρέους !!! Εμφανίζεται ως διάδοχος του Πούτιν και του Κάρολου της Αγγλίας, στο θρόνο της Μονής «Βαλτοπεδίου» ξεχνώντας το μεγαλύτερο σκάνδαλο που γκρέμισε τον Καραμανλή – Ρουσόπουλο. Πρόσφερε επιταγή 1.000.000 ευρώ στο Κρατικό Ταμείο για τους φτωχούς η τύχη του οποίου αγνοείται. Και πέραν όλων αυτών συνέγραψε ως πετυχημένος στιχουργός και κονφερασιέ τραγούδι για την ενίσχυση των ελληνικών προϊόντων το οποίο ερμηνεύει η παρολίγον νύφη του διακεκριμένη αοιδός Μαρία Μπεκατώρου. Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν την διεύθυνση της ορχήστρας θα έχει η κουμπάρα του διαπρεπής Ευγενία Μανωλίδου.
Προφανώς όλα αυτά τα θετικά στοιχεία τα αναγνώρισε η κοινή γνώμη και σε πρόσφατη δημοσκόπηση της Public Issue για το βαρόμετρο του ΣΚΑΪ και της «Καθημερινής» και έδωσε στο ΛΑΟΣ ποσοστό 9% και έβγαλε πρώτο σε δημοφιλία τον Γ. Καρατζαφέρη. Αναρωτιέμαι πόσο αξιόπιστες είναι οι υπόλοιπες εταιρείες δημοσκοπήσεων που δίνουν στο ΛΑΟΣ 4%.5% ή 6%. Παρατηρήθηκε όμως και ένα άλλο φαινόμενο: Προφανώς με επιφοίτηση του αγίου ηγουμένου της μονής «Βαλτοπεδίου» γέροντος Εφραίμ και για να κερδίσουν μια θέση στον Παράδεισο, ανένηψαν ολικώς εν μια νυκτί η έγκυρη «Καθημερινή», με όλο το συντακτικό της επιτελείο με επί κεφαλής τον διευθυντή της κ. Αλέξη Παπαχελά ξαφνικά ο Κώστας Ζούλας, ο Άγγελος Στάγκος και άλλοι εκλεκτοί συνάδελφοι διείδαν με καθηστέρηση βεβαίως ετών όλες τις αρετές του Γ. Καρατζαφέρη ξέχασαν την ως χθες απαξίωση του και φιλοτέχνησαν το πορτρέτο του. Το συγκρότημα του ΣΚΑΪ με την εγκυρότητα που το διακρίνει έδινε στο ΛΑΟΣ στις Νομαρχιακές εκλογές του 2006 μετά βίας 1% και πήρε 3,85%... Ειλικρινώς πιστεύω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη δημοσιογραφική διάκριση για τον κ. Παπαχελά η δημοσίευση του άρθρου του στην πρώτη σελίδα της «Α1» κομματικής εφημερίδας του ΛΑΟΣ.
Είναι αυταπόδεικτο πλέον ότι ο Γ. Καρατζαφέρης εγκατέλειψε τις αρχές και τις αξίες του ΛΑΟΣ και ακολουθεί μια δική του προσωπική πολιτική που δεν έχει καμία σχέση με ένα λαϊκό πατριωτικό κόμμα της «ρήξης και της ανατροπής». Υπέκυψε και εντάχθηκε στο σύστημα το οποίο υπηρετεί πιστά αγνοώντας τα κομματικά όργανα τα στελέχη και τη βάση του. Και το σύστημα τον ανταμείβει πλουσιοπάροχα αφού υπερψήφισε το μνημόνιο το οποίο εκείνος το βλέπει ως ευκαιρία για την προσωπική του άνοδο αλλά διαφωνεί μαζί του το 65% των οπαδών του όπως δείχνει δημοσκόπηση της ALCO και προφανώς και ο ελληνικός λαός με ένα 63% αφού για 20 χρόνια θα πληρώνει 11 δις Ευρώ, πληρώνοντας με το αίμα του τα αρπακτικά και τα διεθνή βαμπίρ των αγορών που μόνο το 2ο εξάμηνο του 2010 129 δις ευρώ.
Όμως ο Γ. Καρατζαφέρης είναι ειλικρινής και πιστός στο σύστημα, παρά τις κωλοτούμπες του. Στο « Έθνος» του αγαπητού μου Γ. Μπόμπολα, τον οποίον πριν από χρόνια κατηγορούσε ως συνεργάτη της Σοβιετικής ‘Ένωσης δήλωσε μόλις προχθές «Δεν μετανιώνω για το μνημόνιο. Κάθε άλλο». Αυτό δείχνει συνέπια στο σύστημα που υπηρετεί. Γιατί στις 6 Ιουνίου στον «Τύπο της Κυριακής» δήλωσε απαντώντας σε σχετική ερώτηση ότι ψήφισε το μνημόνιο γιατί του το ζήτησαν εκδότες και καναλάρχες!!!
Ύστερα απ’ όλα αυτά η δημοσκόπηση της Public Issue νομίζω ότι αδικεί κατάφορα τον Πρόεδρο μας. Το 9% που του έδωσε είναι πολύ λίγο. Ελπίζω στην επόμενη δημοσκόπηση να του δώσει 51% για να τον δούμε γρήγορα Πρωθυπουργό! Είναι κρίμα να αποστερούμε στη χώρα έναν εθνικό ηγέτη τέτοιου βεληνεκούς.

Μάθανε ότι πηδιόμαστε Και πλάκωσε ο κόσμος όλος

2011-04-02T10:28:00.000+03:00

Σε μεγάλη αμηχανία βρίσκεται ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση μετά τις επανωτές γκάφες που διαδέχονται η μία την άλλη. Μετά το δημόσιο εξευτελισμό της χώρας από την τρόικα , ήρθε η εγκύκλιος του υφυπουργού Ντόλιου για τους ημιυπαίθριους που την πήραν πίσω . Ακολούθησε το άρθρο για τους δικηγόρους που επιτρέπει την ίδρυση δικηγορικών εταιρειών το οποίο και αυτό μετά την κατακραυγή το απέσυραν .
Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην κυβέρνηση φαίνεται ότι είναι ή άσχετοι , ή ανίκανοι , ή ανεπαρκείς, ή δόλιοι εντολοδόχοι. Δεν εξηγείται αλλιώς . Έχει δίκαιο ο Απόστολος Κακλαμάνης που τους πέταξε μέσα στη Βουλή : « τρεις λαλούν και δυο χορεύουν ».

Βρίσκονται σε αμηχανία και δεν ξέρουν πώς να διασωθούν . Θα φύγουν νύχτα με ελικόπτερο όπως ο Μουμπάρακ ; Θα δραπετεύσουν όπως ο Καραμανλής ; ΄Η θα κάνουν εκλογές ; Θα εξαντλήσουμε την τετραετία διαβεβαίωσε ο κ.Παπακωνσταντίνου στη Βουλή γιατί υπάρχει λαϊκή εντολή να συνεχίσουμε το πρόγραμμα μας το οποίο αποδίδει !!! Ο άνθρωπος είναι αξεπέραστος και θρασύς . Δεν έχει καμία εντολή από τον ελληνικό λαό . Ο λαός ψήφισε το ΠΑΣΟΚ για να εφαρμόσει το προεκλογικό του πρόγραμμα και όχι το μνημόνιο . Ο ίδιος είναι δοτός και δεν είναι εκλεγμένος . Και αν ακόμα ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση επιδοκιμάστηκε στις περιφερειακές εκλογές ο ισχυρισμός του αυτός είναι λαθεμένος γιατί το ΠΑΣΟΚ πήρε την πλειοψηφία του 40% του εκλογικού σώματος αφού το 60% απέσχε !!! Ούτε όμως και η πολιτική του πέτυχε . Δανείστηκε 110 δις Ε . Εξοικονόμησε δεκάδες δισεκατομμυρίων από μείωση μισθών και συντάξεων και περιορισμό δαπανών αλλά οι στόχοι του δεν του βγαίνουν . Η ύφεση βρίσκεται στο – 6 % , ο πληθωρισμός καλπάζει στο 5,5 % , η ανεργία ξεπέρασε το 15 % , τα λουκέτα έφθασαν τις 220.000 , το δημόσιο χρέος ξεπέρασε τα 325 δις και τα επιτόκια δανεισμού είναι διπλάσια εκείνων τις Γερμανίας φτάνοντας το 15 – 20 % . Πού την βλέπει λοιπόν την επιτυχία του ο κ.Παπακωνσταντίνου ;
Το χαμόγελο μας πάγωσε . Η καρδιά μας πέτρωσε . Η ζωή μας είναι επικηρυγμένη γιατί ποινικοποιήθηκε . Το Μάιο του 2010 υπέγραψαν το μνημόνιο και δέχθηκαν να υποθηκεύσουν την ακίνητη περιουσία της χώρας . Αν δεν πουλήσουν τώρα οι δανειστές μας έχουν το δικαίωμα να βγάλουν την περιουσία μας στον πλειστηριασμό . Γιατί μας κοροϊδεύουν :
Η ζωή στην Ελλάδα αναπτύσσεται μέσα σε κατοχική ατμόσφαιρα . Κάθε μας πράξη γίνεται πταίσμα , πλημμέλημα , κακούργημα . Βάζουν πρόστυμμα για κάθε αναπνοή μας . Και ζητούν καθημερινά περισσότερα λεφτά για να πληρώσουμε αυτά που έφαγαν εκείνοι . Μας έφαγαν τα αποθεματικά των ταμείων μας , μας έφαγαν τις συντάξεις μας , μας έφαγαν το μεδούλι πληρώνοντας με αυτό σε τριπλάσιες τιμές τα οπλικά συστήματα , τα ολυμπιακά έργα , τις συμβάσεις της SIEMENS και τις μίζες της . Και αντί να μπουν στη φυλακή και να επιστρέψουν τα λεφτά θα φυλακίζουν τους πολίτες για φορολογικά αδικήματα !!!
Σ’ αυτό το κλίμα φιλοξενούμε πάνω από δύο εκατομμύρια λαθρομετανάστες , που μπαίνουν ανεξέλεγκτα στη χώρα μας , ζουν σε γκέτο , άστεγοι , νηστικοί με απαιτήσεις και βούληση που τους οδήγησε να εκβιάζουν ασυλία στα προπύλαια , στο κτίριο Υπατία , στο Πολυτεχνείο . Στα νοσοκομεία το 30% των κλινών ανήκουν σ’ αυτούς και στα σχολεία το 35% είναι παιδιά τους .
Όλοι πια γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται οι νόμοι . Τα σύνορα είναι ανοιχτά . Ξέρουν ότι κατεβάσαμε τη σημαία μας από τα Ιμια . Ξέρουν ότι παραδώσαμε τον Οτζαλάν . Ξέρουν ότι κλέβουμε , δεν τιμωρούμαστε , και τις μίζες τις στέλνουμε στην Ελβετία . Γνωρίζουν ότι φοβόμαστε να εφαρμόσουμε τα 12 μίλια και να κάνουμε δική μας ΑΟΖ . Μάθανε ότι πηδιόμαστε και πλάκωσε ο κόσμος όλος .

Από την «ρήξη και ανατροπή» στην υπηρεσία του συστήματος

2011-04-02T10:25:00.000+03:00

Ο Γ. Γ.Καρατζαφέρης ξέφυγε από τις αρχές του «ΛΑ.Ο.Σ»
Άρθρο του Βαγγέλη Παπαδόπουλου

Τον τελευταίο καιρό αναγράφεται στον Τύπο, ότι επίκειται συνεργασία Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ, ότι έπεσαν μεταξύ τους οι τόνοι, ότι η Ν.Δ. μείωσε τη διαφορά της με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και ότι εφ’ όσον είναι κυρίαρχο κόμμα στον κεντροδεξιό χώρο θα πρέπει να αυτοδιαλυθεί ο ΛΑ.Ο.Σ και να ενσωματωθούν στη Ν.Δ τα στελέχη και οι οπαδοί του.
Από τη διατύπωση των απόψεων αυτών γίνεται αντιληπτό, ότι διαχειρίζονται το θέμα ως προσωπικό τους , αγνοώντας και τα κομματικά όργανα και τους οπαδούς του ΛΑ.Ο.Σ, όπως επίσης και κυρίως τις καταστατικές του αρχές και την πολιτική του.
Επειδή λοιπόν εξακολουθούμε έστω ως αιθεροβάμονες ρομαντικοί να πιστεύουμε, ότι Ν.Δ δεν είναι μόνον ο Σαμαράς και ΛΑ.Ο.Σ δεν είναι μόνον ο Γ.Καρατζαφέρης, θα θέλαμε να καταθέσουμε και τη δική μας άποψη στα όσα διαδραματίζονται.
1)Για να επιστρέψει ο Γ.Καρατζαφέρης στη Ν.Δ. από την οποία διαγράφηκε από τη «Σαλώμη» με όχι κανονική κομματική διαδικασία, θα πρέπει πρώτα να συνέλθουν τα όργανα της Ν.Δ και να αποκαταστήσουν την κομματική του ιδιότητα.
2)Για να προχωρήσει η συνένωση των δύο κομμάτων θα πρέπει να το αποφασίσουν και τα όργανα του ΛΑ.Ο.Σ τα οποία δεν συνέρχονται παρά τις σχετικές αιτήσεις πολλών στελεχών. Έτσι, στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις ο Γ.Καρατζαφέρης δηλώνει, ότι είναι υπέρ του διαλόγου με τρίτους, αλλά μέσα στο κόμμα του έχει εξαφανίσει το διάλογο και τις δημοκρατικές διαδικασίες υπογραμμίζοντας δημόσια με στόμφο ότι «όποιος κουνηθεί θα του κόψει τα πόδια!»Τέτοια δημοκρατία ο Πρόεδρος! Και στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί αν το «Εθνικό Μέτωπο» του Βορίδη διαλύθηκε και ενσωματώθηκε στον ΛΑ.Ο.Σ ή υπάρχει μια άτυπη συνεργασία στη συσκευασία του ενός.
3)Από την ως τώρα πορεία διαφαίνεται ξεκάθαρα, ότι ο Γ.Καρατζαφέρης απομακρύνθηκε από τις καταστατικές ιδεολογικές αρχές του ΛΑ.Ο.Σ αλλά και είναι ριζικά αντίθετος με την πολιτική της Ν.Δ αφού συντάχθηκε με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και υπερψήφισε το μνημόνιο που καταψήφισε η Ν.Δ. Πως θα ενωθούν λοιπόν τα δύο κόμματα όταν οι προγραμματικές τους επιλογές είναι εκ διαμέτρου αντίθετες; Μετά το τεράστιο αυτό λάθος του ο Γ. Καρατζαφέ-ρης προσπαθεί τώρα να απενοχοποιηθεί λέγοντας ότι ψήφησε μόνο το πρώτο άρθρο «για να πάρουμε τα λεφτά».Γίνεται πιστευτός; Όχι. Οι ψήφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ έφταναν. Αν υπερψήφισε το μνημόνιο προσβλέποντας σε πιθανές διαρροές της πλειοψηφίας τότε υπηρέτησε το σύστημα προδίδοντας την καταστατική αρχή του ΛΑ.Ο.Σ για ρήξη και ανατροπή. Και όταν ψηφίζεις μία δανειακή σύμβαση επί της αρχής αναλαμβάνεις και την ευθύνη των επί μέρους άρθρων της. Δεν πείθει λοιπόν κανέναν σήμερα όταν βγαίνει λάβρος εναντίον της τρόϊκας. Όπως δεν πείθει κανέναν ισχυριζόμενος ότι δεν υπήρχαν λεφτά για συντάξεις και μισθούς. Λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν για τις ανάγκες μας. Δεν υπάρχουν για τους τοκογλύφους και τους κλέφτες. Ακολούθησε και στην προκειμένη περίπτωση να συμπεριφέρεται οπορτουνιστικά όπως όταν περιφέρονταν από τον Τσε Γκεβάρα ως τη «Χρυσή Αυγή» και τη «17η Ν». Γι’ αυτό μόλις προχθές η Ν.Δ του είπε ότι, «δεν έχει τσίπα».
4)Ο κ. Βορίδης προσφάτως, παρά τη νομική και πολιτική αοριστολογία του – προφανώς για να ξεχαστεί το Λεπενικό παρελθόν του και να είναι αρεστός και αποδεκτός από το σύστημα- δήλωσε σε άρθρο του, ότι «είναι φιλελεύθερος!!!».
5)Ανεξαρτήτως των δημοσκοπήσεων δεν πρέπει να αγνοούμε, ότι στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές οι επιλογές του Γ.Καρατζαφέρη ακυρώθηκαν και τα ποσοστά του κόμματος μειώθηκαν. Ο Νικήτας Κακλαμάνης που υποστηρίχθηκε από το ΛΑ.Ο.Σ, καταποντίσθηκε και μπήκε στο Δήμο Αθηναίων η «Χρυσή Αυγή». Και στον Πειραιά ο υπόδικος Πέτρος Μαντούβαλος που επίσης υποστηρίχθηκε από τον Γ. Καρατζαφέρη, έχασε παταγωδώς και σήμερα δεν συμμετέχει στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Μετά απ’ όλα αυτά αναρωτιέμαι πως δημοσιογράφοι, πολιτικοί αναλυτές και στελέχη της Ν.Δ δημιουργούν κλίμα για τη συνεργασία Ν.Δ και ΛΑ.Ο.Σ…. Αλλά και αν το κάνουν (δεν γνωρίζω κάτω από πια συμφέροντα και εντολές) χρειάζεται η συμβολή τους; Οι ψηφοφόροι του ΛΑ.Ο.Σ που προήλθαν από το ΠΑ.ΣΟ.Κ και τη Ν.Δ δεν χρειάζονται τον Βορίδη ή τον Καρατζαφέρη για να επιστρέψουν στα κόμματα τους. Πηγαίνουν μόνοι τους. Οι υπόλοιποι, δηλαδή η πρωτογενής εκλογική μάζα του ΛΑ.Ο.Σ δεν θα τους ακολουθήσει και θα παραμείνει πιστή στις καταστατικές αρχές του κόμματος τις οποίες οι εν λόγω πρωταγωνιστές απεμπόλησαν . Και σίγουρα, θα βρεθεί ο εκφραστής της…
Και ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης και ο Βορίδης, θα πρέπει προσωπικά να επωμιστούν τα λάθη και τις ευθύνες του παρελθόντος οι οποίες τους αναλογούν για την διάλυση της παράταξης και να γνωρίζουν ότι η ενότητα της βρίσκεται στη βάση μεταξύ των ψηφοφόρων Επομένως τα προσωπικά τους παιχνίδια αφορούν τους ίδιους και όχι τους ψηφοφόρους της παράταξης. Άλλωστε αυτή η συμπεριφορά τους έφερε τη σημερινή κατάσταση αποσύνθε-σης και απαξίωσης του πολιτικού συστήματος. Δυστυχώς, δεν έβαλαν μυαλό και συνεχίζουν τα ίδια τερτίπια… Καιρός να συνέλθουν και να επιστρέψουν στις φυσιολογικές τους διαστάσεις.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2010-12-22T11:50:00.002+02:00

Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 2010

Κλείνει σήμερα ένας κύκλος ζωής

Με την σημερινή ορκωμοσία του Περιφερειάρχη, των Αντιπεριφερειαρχών και Περιφερειακών Συμβούλων Περιφέρειας Αττικής, λήγει και τυπικώς η τετραετής θητεία μας στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση- θεσμός που καταργείται, δυστυχώς, μετά από 140 χρόνια ζωής.
Είμαι υποχρεωμένος να ευχαριστήσω όσους τιμητικώς μας επέλεξαν, τους Νομαρχιακούς Συμβούλους, τον Πρόεδρο του Ν.Σ. και τον Νομάρχη Αθηνών, όπως επίσης και όλο το προσωπικό της Νομαρχίας και τα στελέχη της με τα οποία συνεργαστήκαμε άριστα. Ιδιαιτέρως όλους τους συνεργάτες του ψηφοδελτίου μας που μας στήριξαν και ορισμένοι από αυτούς ορίστηκαν Παρατηρητές σε νομαρχιακές επιτροπές.
Το έργο και η προσφορά μας αναγνωρίστηκε τόσο από το νομάρχη Γιάννη Σγουρό και την πλειοψηφία του Νομαρχιακού Συμβουλίου, όσο και από τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, δημοσίως ανά έτος, στις τελετές απολογισμού και κοπής της βασιλόπιτας. Περισσότερο όμως αναγνωρίστηκε από την κοινωνία και όσους μας τίμησαν με τη ψήφο τους.
Δικαίωμα στο όνειρο

Όταν πήρα μέρος στις νομαρχιακές εκλογές του 2006 ονειρεύτηκα και ονειρεύομαι ακόμα, μια Αθήνα με τα δικά μου μάτια.
Πίστευα και πιστεύω ακόμα, ότι η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Γι’αυτό και θέλησα να ονειρευτώ, όπως ονειρεύονται πολλοί συμπολίτες μου, που είναι μεν ονειροπόλοι χωρίς να είναι ονειροπαρμένοι γιατί πατούν στη γη.
“Δικαίωμα στο όνειρο” έχουμε όλοι, αφού άλλοι παράγοντες μας εμποδίζουν να το δούμε να πραγματώνεται. Αυτή η πρόταση λοιπόν έγινε το σύνθημα – έμβλημα – του συνδυασμού «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» και το χρωστάω στην αληθινή και ανεκτίμητη συνεργάτριά και φίλη μου Στάσα που στα υπέροχα μάτια της καθρεφτίστηκαν τα όνειρα όλων μας που θέλουμε μια Αθήνα ανθρώπινη…
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με τα τρία ποτάμια της που τα εξαφάνισαν - μοναδικό φαινόμενο σε όλο τον κόσμο. Τον Κηφισό, τον Ιλισό και τον Ηριδανό. Γι’αυτό και πρότεινα κατά καιρούς να διασώσουμε και να εμπλουτίσουμε τον Ηριδανό. Πρέπει και η Αθήνα, όπως όλες οι πρωτεύουσες της Ευρώπης, να έχει το ποτάμι της. Και σαν συμπλήρωμα θα μπορούσαμε τόσο στο Φάληρο, όσο και στο Ελληνικό να δημιουργήσουμε στο εσωτερικό των περιοχών αυτών κανάλια διοχετεύοντας τη θάλασσα μέσα σ’αυτά σχηματίζοντας μια μικρή Βενετία ή μια Canary Wharf του Λονδίνου.
Ονειρεύτηκα μια Αθήνα και γιατί όχι μια Αττική γεμάτη πράσινο. Και πρότεινα έναν νόμο με ένα άρθρο. Χωρίς παραγράφους, χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς εξαιρέσεις που ν’αναιρούν τον νόμο. Το Ελληνικό, το Γουδί, ο Ελαιώνας, το Αιγάλεω, το Αττικό Άλσος και τα Τουρκοβούνια, το Πάρκο Τρίτση, να γίνουν εθνικά πάρκα με μόνο κτίσμα από μπετόν υπόγεια γκαράζ για χώρους στάθμευσης. Πεντέλη, Υμηττός, Πάρνηθα, τα κτήματα στο Μαρούσι και στην Κηφισιά, το ανάκτορο Τατοΐου, να γίνουν όλα εθνικοί δρυμοί περιφραγμένοι, προστατευμένοι και φυλασσόμενοι από τις τοπικές κοινωνίες, εθελοντές, μαθητές και μαθήτριες και από ένοπλους πολίτες που υπηρετούν την θητεία τους για μόνιμη θερινή διαβίωση.
Ονειρεύτηκα μια Αττική που να διασώζει και να αναδεικνύει όλους τους ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους που τώρα είναι σκεπασμένοι από σκουπίδια, μπάζα και βρωμιές.
Ονειρεύτηκα μια Αττική που η παραλία της από τον Πειραιά έως το Λαύριο να είναι μια ελεύθερη παραλία για τους πολίτες του λεκανοπεδίου, με ακτές φροντισμένες, καθαρές, και σύγχρονες πολιτισμένες εγκαταστάσεις αθλοπαιδιών και αναψυχής. Με μία ελεύθερη, μεγάλη παραλιακή λεωφόρο, όπου στην εσωτερική της γραμμή να αναπτυχθούν μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις, ιαματικά λουτρά, spa, κέντρα διασκέδασης, ενυδρεία, μαρίνες και μονάδες διατήρησης, προβολής και διάθεσης προϊόντων και δράσεων της λαϊκής μας κληρονομιάς και παράδοσης.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα, όπου με κέντρο την Ακρόπολη και ακτίνα πέντε χιλιομέτρων να απαγορευτεί η ανοικοδόμηση, να αναπαλαιωθούν όλα τα παλαιά κτίσματα και στη θέση τους να ξαναχτίζονται οικοδομές με την αρχιτεκτονική μορφή που είχε η περιοχή παλαιότερα. (την πρόταση αυτή την υπέβαλα σε όλους τους βουλευτές που μετείχαν στην τελευταία επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, αλλά όπως συμβαίνει πάντοτε δεν έδωσε σημασία κανείς).
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με πεζοδρομημένο το ιστορικό κέντρο της ενοποιημένο το τμήμα Ακαδημία – Πανεπιστήμιο – Βιβλιοθήκη, πεζοδρομημένη όλη η περιοχή του Ψυρρή και του Κεραμεικού με κυρίαρχο στοιχείο την ανάδειξη του αρχαίου σήματος των Αθηνών.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με προτομές και αγάλματα, με συντριβάνια και βρύσες, με βεσπιανές και περιφραγμένους όλους τους ελεύθερους χώρους που να είναι στην διάθεση των παιδιών και των ηλικιωμένων.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με υπόγεια parking σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο, ώστε να ελευθερωθούν όλοι οι δρόμοι της που σήμερα λόγω της νόμιμης ή παράνομης στάθμευσης έχει μειωθεί το μήκος τους κατά το 1/3.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα που ενώ θα έχει διατηρήσει και ανασυστήσει όλα τα νεοκλασικά της χτίσματα να μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο κέντρο, όπως συμβαίνει σε όλες τις ξένες πρωτεύουσες, με ουρανοξύστες και υπερσύγχρονα κτίρια, σε περιοχές όπως στην περιοχή Αχαρνών και Θρακομακεδόνων.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με ελεύθερους οδικούς άξονες, χωρίς φανάρια και στάσεις, όπως π.χ. την Κηφισίας, την Μεσογείων και επέκταση της Αττικής Οδού περιμετρικώς όλης της Αττικής.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με ελεύθερες συγκοινωνίες χωρίς μεγάλα αυτοκίνητα (φυσαρμόνικες) με μικρά mini bus τα οποία να κυκλοφορούν αδιακόπτως χωρίς στάσεις καλύπτοντας όλες τις περιοχές. Ονειρεύτηκα μια Αθήνα- Αττική που ο κάθε δήμος θα έχει το δικό του εργοστάσιο- πάρκο που θα αξιοποιεί τα σκουπίδια, όπως στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις (Mόναχο κλπ).
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα με ποιότητα ζωής, με ελεύθερα πεζοδρόμια, ποδηλατοζώνες, ζώνες για άτομα με αναπηρία και πολλά λουλούδια, κήπους και δέντρα.
Ονειρεύτηκα μιαν Αθήνα που μας αξίζει και όχι μια πόλη που να μας δολοφονεί…

Το έργο μας

Ο απολογισμός της τετραετίας 2006-2010 στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών – Πειραιώς, συμπίπτει με την κατάργηση - ύστερα από περίπου 140 χρόνια - του θεσμού της Νομαρχίας στη χώρα μας, και δίνει της θέση του στην αιρετή περιφερειακή διοίκηση, με την νέα διοικητική αρχιτεκτονική που επιχείρησε και απέτυχε η νέα Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους αιρετούς εκπροσώπους της που τους γνώρισα και τους πρόβαλα για 40 χρόνια, ως δημοσιογράφος από τον Τύπο και τα ΜΜΕ, τον βίωσα και στην πράξη (αυτό που λέμε πρακτική εφαρμογή) ως νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών.
Το 2006 δέχθηκα την τιμητική πρόσκληση του Γιώργου Καρατζαφέρη και ηγήθηκα του νομαρχιακού συνδυασμού «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ», ο οποίος πήρε 3,85% και κατέκτησε δύο έδρες.
Ήταν η εποχή που ο Γ. Καρατζαφέρης ήταν ευρωβουλευτής και ο «ΛΑΟΣ» εκτός του Εθνικού Κοινοβουλίου αφού στις εθνικές εκλογές έφερε ποσοστό, 2,70%. Και ήταν τότε που έκανε το πρώτο τολμηρό βήμα να συνεργασθεί με άλλα κόμματα και από κόμμα διαμαρτυρίας να ενταχθεί στο πολιτικό σύστημα.
Στην Αθήνα συνεργάσθηκε με την Ν.Δ. και δεν κατέβασε υποψήφιο δήμαρχο, υποστηρίζοντας τον Νικήτα Κακλαμάνη. Η συνεργασία αυτή δεν απέδωσε. Οι ψηφοφόροι του «ΛΑΟΣ» δεν ψήφισαν για πολλούς και διάφορους λόγους τον Νικήτα Κακλαμάνη, ούτε και πήγαν στα εκλογικά τμήματα. Αυτό στέρησε από το δικό μας συνδυασμό πολλές ψήφους. Ούτε και ο Νικήτας με την Ν.Δ. μας υποστήριξε με αποτέλεσμα να χάσουμε και από την πλευρά τους. Το χειρότερο: Δεν εκλέξαμε ούτε έναν δημοτικό σύμβουλο στην Αθήνα.
Φέτος συμπληρώνονται (2006 -2010) τέσσερα χρόνια παρουσίας του νομαρχιακού συνδυασμού «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» στη Νομαρχία Αθηνών που προήλθε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2006 και υποστηρίχθηκε από το κόμμα του «Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού» του Γιώργου Καρατζαφέρη.
Το έργο μας στο Β’ Βαθμό Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης υπήρξε ουσιαστικό και αρκετά ικανοποιητικό εκ μέρους μας, αφού πλησίασε τους στόχους του προγράμματος μας και έδωσε νόημα στο θεσμικό μας ρόλο, όπως τον καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ο συνδυασμός «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» που μετά τις νομαρχιακές εκλογές μπήκε στις νομαρχίες Αθηνών – Πειραιώς, δεν παρέμεινε στοιχείο γραφειοκρατίας του συστήματος, αλλά από την πρώτη στιγμή επεδίωξε να υλοποιήσει το πρόγραμμα του και να εκφράσει τις ανάγκες της κοινωνίας για να βελτιωθεί η ποιότητα της καθημερινής μας ζωής.
Βέβαια, στη διοίκηση της Νομαρχίας βρίσκεται η πλειοψηφική παράταξη που υποστήριξε το ΠΑΣΟΚ και επομένως διοικεί σύμφωνα με το πρόγραμμα της είτε συμφωνούμε εμείς είτε διαφωνούμε. Θα μπορούσαμε επομένως, είτε να κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, είτε να απέχουμε, είτε να αδιαφορήσουμε και να παραμείνουμε διακοσμητικό στοιχείο.
Εμείς επιλέξαμε να μην είμαστε άρνηση, αλλά να έχουμε θέσεις. Έτσι επιχειρήσαμε να πείσουμε την πλειοψηφία για το δίκαιο και το σωστό των θέσεών μας και πετύχαμε να κάνουμε πράξη μέρος του προγράμματός μας.
Το 2007 η Νομαρχία υιοθέτησε την πρότασή μας να διενεργείται δωρεάν έλεγχος μαστού και ύπατος. Επίσης, υιοθέτησε την πρότασή μας να αναδειχθεί η Πνύκα Παγκόσμιο Κέντρο Δημοκρατίας.
Το 2008 με τις παρεμβάσεις μας και την πρότασή μας να δημιουργηθεί χώρος για την υποστήριξη καλλιτεχνών και δράσεων, η Νομαρχία Αθηνών προχώρησε ένα βήμα παραπάνω και ήδη αναπαλαιώνει τα κτίρια του Λυσσιατρείου, όπου θα λειτουργήσει η «Ακαδημία Τεχνών» της Νομαρχίας Αθηνών, με ξεχωριστό οργανισμό λειτουργίας.
Επιπροσθέτως, το 2007, το 2008, το 2009 έως σήμερα ψηφίσαμε όλες τις πρωτοβουλίες – προτάσεις της Νομαρχίας Αθηνών, που είχαν στόχο τη δημιουργία αντιπλημμυρικών έργων, αναδασώσεων, ανάπλασης πλατειών και δρόμων, δημιουργία παιδικών σταθμών στους δήμους ευθύνης μας, την ανάπλαση του Εθνικού Κήπου, βελτίωση των υπηρεσιών και υπαλλήλων της Νομαρχίας, τουριστικών εκθέσεων και προβολής της Αθήνας, επέκταση και βελτίωση της μηχανοργάνωσης των νομαρχιακών υπηρεσιών, την μετεγκατάσταση του προσωπικού σε νέα, σύγχρονα κτίρια κ.α.
Στον κοινωνικό τομέα συνταχθήκαμε με την πρωτοβουλία του Νομάρχη Γιάννη Σγουρού για την διάσωση του ιστορικού κέντρου, την προστασία των πολιτών από ασθένειες και την αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών – προγραμματικού στόχου του συνδυασμού μας. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας βρισκόμαστε συνεχώς δίπλα στους συμπολίτες μας των περιοχών του Αγίου Παντελεήμονα, της Κυψέλης και της πλατείας Βάθη, εκπροσώπους των οποίων παρουσιάσαμε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο. Ενδιαφερθήκαμε ιδιαιτέρως για την απρόσκοπτη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, τις ελληνοποιήσεις, τα προβλήματα των ΣΕΠΙΤΩΝ και ψηφίσαμε το ρεαλιστικό πρόγραμμα της Νομαρχίας για οικονομική βοήθεια στη λειτουργία των ΚΕΠΕΝ. Τέλος, αγωνιστήκαμε εναντίον των εισπρακτικών εταιρειών που ταλαιπωρούν τους συμπολίτες μας – οφειλέτες τραπεζών.
Σε θεσμικό επίπεδο ο συνδυασμός μας συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις, νομαρχιακού επιπέδου και ιδιαιτέρως στα συνέδρια της ΕΝΑΕ και με αποφασιστικές παρεμβάσεις μας αντιταχθήκαμε για ουσιαστικούς λόγους στον «Καποδίστρια 2» που τελικά παραπέμφθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση στις ελληνικές καλένδες και δώσαμε αγωνιστικό και διεκδικητικό παρόν σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις εναντίον της κεντρικής εξουσίας.

«ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ»

Ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος, δημοσιογράφος στο επάγγελμα, αποδέχτηκε την πρόταση του Γιώργου Καρατζαφέρη και ηγήθηκε στις νομαρχιακές εκλογές του 2006 του συνδυασμού «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» με συνυποψήφιους νομάρχες: Αθηνών, τον σημερινό Βουλευτή Άδωνη Γεωργιάδη και Πειραιά, τον Παναγιώτη Θεοδωρακίδη.
Ο συνδυασμός πήρε στις εκλογές 3,85% (από το 2,8% που έφερε το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2004) και κατέκτησε δυο έδρες που κατέλαβαν ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος στη Νομαρχία Αθηνών και ο Παναγιώτης Θεοδωρακίδης στη Νομαρχία Πειραιά.
Ο κ. Παναγιώτης Θεοδωρακίδης αποχώρησε από το «ΛΑ.Ο.Σ.» και τον νομαρχιακό συνδυασμό «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» όταν απέτυχε να εκλεγεί στις βουλευτικές εκλογές του 2007. Το 2008, ο κ. Θεοδωρακίδης με δήλωσή του επανήλθε στο συνδυασμό.
Ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος υπήρξε και για 2 χρόνια γραμματέας του Διευρυμένου Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθηνών – Πειραιά και νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών.
Στο νομαρχιακό συμβούλιο Αθηνών ήταν μαζί του, ως παρατηρητές, κατά το 2007, στις νομαρχιακές επιτροπές, οι υποψήφιοι νομαρχιακοί σύμβουλοι:
- Νάνσυ Δημοπούλου, Επιτροπή Διοικητικών Υπηρεσιών – Παιδείας – Πολιτισμού
- Κορίνα Αργυροπούλου, Επιτροπή Δημόσιας Υγείας και Πρόνοιας.
- Αντώνης Γεωργιάδης, Επιτροπή Νομικών Θεμάτων.
- Μανώλης Δασκαλάκης, Επιτροπή Ανάπτυξης – Περιβάλλοντος – Εμπορίου – Τουρισμού και Αθλητισμού.
Στο νομαρχιακό συμβούλιο Αθηνών για το 2008, 2009 και 2010 ορίστηκαν ως παρατηρητές στις νομαρχιακές επιτροπές, οι υποψήφιοι νομαρχιακοί σύμβουλοι:
- Νάνσυ Δημοπούλου, Επιτροπή Διοικητικών Υπηρεσιών – Παιδείας – Πολιτισμού.
- Κορίνα Αργυροπούλου, Επιτροπή Δημόσιας Υγείας και Πρόνοιας.

Μανιφέστο στελεχών του «ΛΑΟΣ»

2010-12-01T12:59:00.000+02:00

Επειδή τα κομματικά όργανα έχουν παύσει να λειτουργούν ουσιαστικά και οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται από τον Πρόεδρο και ετερόκλιτα διορισμένα μέλη ειδικών κατ’ επίφαση επιτροπών, αναγκαζόμαστε να κοινοποιήσουμε την αντίθεση μας, τους προβληματισμούς μας και τα αιτήματα μας, για δημόσιο διάλογο μέχρις ότου συγκλιθούν τα όργανα του κόμματος. Άλλωστε τη «γραμμή», τις αποφάσεις και τις θέσεις του κόμματος τις μαθαίνουμε από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του Προέδρου. Ας μη μας εγκαλέσει λοιπόν για αντικομματική συμπεριφορά. Ο ίδιος δίνει το παράδειγμα και ακολουθούμε.
1. Απαιτείται να εκδοθεί αμέσως κάποια ερμηνευτική μέθοδος, έτσι ώστε, να μπορούμε να κατανοούμε και να εξηγούμε τις ιδεολογικές, πολιτικές, κομματικές ακροβασίες και αποφάσεις του Προέδρου σχετικά με τη στρατηγική και τακτική του ώστε να αποφύγουμε το φρενοκομείο.
2. Δεν είμαστε καθόλου υπερήφανοι- όπως ισχυρίζεται βουλευτής μας- για την υπερψήφιση του Μνημονίου με τη ψευδή αιτιολογία, ότι δεν θα υπήρχαν χρήματα για μισθούς και συντάξεις. Είναι τεράστιο ψέμα και δείχνει την άγνοια επί των οικονομικών, του βουλευτή και είναι το άλλοθι της κυβερνητικής προπαγάνδας την οποία υπηρετεί ο Πρόεδρος ως δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ. Λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν για να ζει ο λαός. Δεν υπάρχουν για να πληρώνουμε τους τόκους και τις μίζες των τοκογλύφων και δανειστών μας που κατέλαβαν τη χώρα και διοικούν με την Τρόικα. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ είχε την πλειοψηφία. Δεν χρειαζόταν τις δικές μας ψήφους. Ούτε το ΠΑΣΟΚ ήθελε και θέλει κηδεμονία Καρατζαφέρη. Ίσως αυτή τη δουλειά θα την κάνει το κόμμα της Ντόρας. Δεν είμαστε επίσης υπερήφανοι που βουλευτής μας ισχυρίζεται, ότι είναι «δεξιός φιλελεύθερος». Θα πρέπει με πολύ προσοχή ο Πρόεδρος μας να καταλάβει επιτέλους, ότι ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ τον θεωρούν ισότιμο. Τον χρησιμοποιούν μόνο για τη λάντζα. Αντιθέτως φαίνεται ότι επιθυμούν τον Βορίδη που ανήκει, κοινωνικά στην κάστα της υψηλής κοινωνίας.
3. Εμείς, ως κόμμα του πατριωτικού παρεμβατισμού, ως ευρωσκεπτικιστές και ως κόμμα που δεν υπέγραψε τη συνθήκη του Μάαστριχτ καλούμε τώρα τον Πρόεδρο μας να αποκηρύξει το Μνημόνιο, να εγκαταλείψει τις περιττές τηλεοπτικές εκπομπές και μαζί με τους βουλευτές μας και τα στελέχη μας να κατεβούμε κοντά στο λαό και σε κάθε εργασιακό χώρο και να σταθούμε αλληλεγγύοι στα προβλήματα του χειμαζόμενου εργαζόμενου λαού. Μας βρίσκει αντίθετους η δήλωση του Προέδρου μας σε μεγάλη εφημερίδα, ότι πριν πει ναι στο Μνημόνιο ρώτησε επιχειρηματίες και καναλάρχες και υπάκουσε στην προτροπή τους. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι το κόμμα μας είναι μόνο εκφραστής των επιχειρηματιών και των καναλαρχών. Δεν μπορούμε να είμαστε «ΛΑΟΣ» και να απουσιάζουμε από κάθε λαϊκή κινητοποίηση στο χωριό, στο εργοστάσιο και στην κοινωνία της πόλης. Ο Πρόεδρος και οι βουλευτές μας είναι μόνιμοι θαμώνες των πάσης φύσεως τηλεοπτικών εκπομπών. Έλεος! Και πρέπει να είμαστε κοντά στο λαό, όχι με λαϊκίστικη φόρμα αλλά για λαϊκή συμμετοχή και υπεράσπιση των δικαίων του.
4. Καλούμε τον Πρόεδρο μας να πάψει να ασχολείται με τα άλλα κόμματα και τους αρχηγούς τους, ως τηλεοπτικός σχολιαστής και να ασχοληθεί με το δικό μας κόμμα και να κάνει τη δική του αυτοκριτική, αφού τα αρνητικά της προσωπικότητας του δεν λένε να μειωθούν και το κόμμα μας δεν λέει να προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους. Όπως δείχνουν οι μετρήσεις χάνουμε ψηφοφόρους προς τη ΝΔ, προς το κόμμα της Ντόρας, προς την ακροδεξιά, ενώ έπαυσαν να έρχονται σε εμάς ψηφοφόροι από το ΠΑΣΟΚ και τον αριστερό χώρο, όπως γινόταν τα πρώτα χρόνια. Τι απομένει σε εμάς; Ήδη η εφημερίδα μας «ΑΙ» παρά την αισθητική και άλλη βελτίωση της πέφτει συνέχεια κυκλοφοριακά και οι δημοσκοπήσεις μόλις 4%. Με τις τακτικές, τους ελιγμούς και τα λογοπαίγνια ο Πρόεδρος μας χάνει το δάσος και στέκεται στο δέντρο.
5. Καλούμε τον Πρόεδρο μας να ανασυντάξει το ικανό στελεχιακό δυναμικό να το αξιοποιήσει και να οργανώσει τα γραφεία της περιφέρειας που είναι διαλυμένα. Να συγκαλέσει την Κ.Ε. ή ένα Συνέδριο. Δεν μπορεί να έχει το αλάθητο ούτε διορισμένους χειροκροτητές. Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, λέει ο λαός μας. Ήρθε η ώρα να πούμε τις δικές μας αλήθειες γιατί αυτές είναι η δύναμη μας. Ειρωνεύεται αυτάρεσκα ο Πρόεδρος μας και προκαλεί το ΠΑΣΟΚ αν έχει σήμερα το σύνθημα του Ανδρέα: «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Μήπως όμως μπορούμε εμείς να έχουμε σήμερα το αρχικό μας σύνθημα: «Ρήξη και ανατροπή»; Μας ενοχλεί πολύ να νοιάζεται μήπως ο χάρτης γίνει πράσινος και όχι μπλε. Αντί να προσελκύσει πολίτες από όλους τους χώρους καθήλωσε το κόμμα σε μονοψήφια νούμερα μετατρέποντας το σε υποδοχέα όλων των πικραμένων της ΝΔ που και αυτοί πλέον τώρα δεν έρχονται. Κάποτε είχαμε την λάμψη του νέου και την περηφάνια μας. Τώρα τη χάσαμε γιατί υπηρετούμε το σύστημα με αντίδωρο τη lifestyle προβολή μας μέχρι που να μας πετάξει σαν τη λεμονόκουπα.
6. Καλούμε τον Πρόεδρο και τους βουλευτές του ή να ακολουθήσουν τη δική μας πολιτική του ΛΑΟΣ ή να ενταχθούν ως δεκανίκια στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και να αφήσουν το κόμμα να τραβήξει το δρόμο του. Έγιναν βουλευτές με τη δύναμη μας και τώρα μας το παίζουν Κινέζοι. Δεν έχουν δικαίωμα επομένως να παίζουν με ιδιοτελή κίνητρα τα παιχνίδια τους χωρίς τη δύναμη της βάσης που είμαστε εμείς.

Συντάχθηκε από στελέχη του «ΛΑΟΣ»

Τα πρώτα συμπεράσματα από τις εκλογές.

2010-11-15T12:42:00.000+02:00

Τα πρώτα συμπεράσματα από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, που βγαίνουν αβίαστα και επιγραμματικά:
1. Οι πολίτες σε ένα πολύ μεγάλο και θεαματικό ποσοστό που έφτασε το 70% έφτυσε το πολιτικό σύστημα. Επομένως όσες κομματικές και προσωπικές δυνάμεις καταμετρήθηκαν εκφράζουν ΜΟΝΟΝ το 30%του εκλογικού σώματος. Άρα δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αυτοί που εκλέχθηκαν εκφράζουν την πλειοψηφία του λαού. Δηλαδή οι νικητές στις περιφέρειες και στους δήμους του «Καλλικράτη» είναι εκφραστές της μειοψηφίας. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από το μεγάλο ποσοστό των άκυρων και λευκών.
2. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το ποσοστό της μειοψηφίας για να στηρίξει την οποιαδήποτε πολιτική που θα ακολουθήσει. Γιατί οι νικητές που εκλέχθηκαν από το 30% έχουν ακόμη μικρότερη δύναμη. Ακόμα και αν ένας νικητής των εκλογών πήρε ολόκληρο το 30%, κάτι που δεν συνέβη. Ο νικητής σε κάθε δήμο και κοινότητα για να εκλεγεί πήρε το 50, 52, 55, το 60%. Άρα οι νικητές εκφράζουν ακόμα λιγότερο το εκλογικό σώμα. Δηλαδή τι εκφράζει ένας νικητής σε δήμο ή περιφέρεια που πήρε έστω και το 60% του 30% που ψήφισε;
3. Με τα αριθμητικά δεδομένα των αποτελεσμάτων των αυτοδιοικητικών εκλογών, πρώτο κόμμα είναι η αποχή, τα λευκά και τα άκυρα. Δεύτερο κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ, τρίτο το ΚΚΕ κ.λπ.
4. Ο μόνος ουσιαστικός νικητής των εκλογών είναι το ΚΚΕ το οποίο νίκησε και σε ποσοστά και σε απόλυτους αριθμούς. Πήρε 75.000 ψηφοφόρους περισσότερους από αυτούς που είχε, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχασε 1.100.000 και η ΝΔ 550.000.
5. Οι δυνάμεις της Αριστεράς και του ΚΚΕ ξεπέρασαν το 30%, που σημαίνει ότι εάν ήταν ενιαίο κόμμα θα ήταν στο προθάλαμο της εξουσίας.
6. Ο «ΛΑΟΣ» είχε απώλειες και δεν κατόρθωσε όχι μόνο να συγκρατήσει τις δυνάμεις του αλλά ούτε να κερδίσει ψήφους από τους άλλους πολιτικούς χώρους. Η μεγαλύτερη ήττα του όμως παρατηρήθηκε στην στρατηγική γραμμή που ακολούθησε. Πόνταρε στους πιθανούς νικητές για να ισχυριστεί τώρα ότι βοήθησε στην νίκη τους. Κάτι που δεν του βγήκε σε όλες τις περιπτώσεις αφού ο Νικήτας Κακλαμάνης έχασε και αφού τα στελέχη του «ΛΑΟΣ» που ήταν στο ψηφοδέλτιο του δεν εξελέγησαν, πλην του Κωνσταντάρα. Το ίδιο συνέβη και στον Πειραιά όπου ο υποστηριζόμενος από τον Καρατζαφέρη Πέτρος Μαντούβαλος ήρθε τρίτος και δεν μπόρεσε να είναι πρώτος ή δεύτερος για να διεκδικήσει το δήμο. Ακόμα χειρότερα πήγε η επιλογή του Γ. Καρατζαφέρη στο πρόσωπο του Α. Γεωργιάδη ο οποίος απώλεσε 1% της δύναμης του και έβγαλε μια επιπλέον έδρα από τις προηγούμενες εκλογές. Οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες που είχε στο συνδυασμό του και προήλθαν από τη ΝΔ, δηλαδή οι κ. Αδαμοπούλου- Δαλακούρας δεν εξελέγησαν.
7. Μετά από 25 χρόνια έσπασε το κατεστημένο και η ΝΔ έχασε τους δήμους Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
8. Η «Δημοκρατική Αριστερά» του Φώτη Κουβέλη μπορεί να μην πήρε μεγάλο ποσοστό όμως κέρδισε σε πολιτικό επίπεδο αφού η υπόδειξη του Γ. Καμίνη στην Αθήνα και Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη στέφθηκε από επιτυχία.

Σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής η Κυβέρνηση μπορεί να ισχυριστεί τυπικώς και θεαματικώς από πλευράς εντυπώσεων ότι κέρδισε, τις οχτώ από τις δεκατρείς περιφέρειες και τους δήμους Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ουσιαστικώς όμως η πολιτική της αποδοκιμαστικέ από το 70% του εκλογικού σώματος. Άρα δεν έχει ισχυρή λαϊκή εντολή για να συνεχίσει την διακυβέρνηση της χώρας. Για αυτό και ο Πρωθυπουργός αμέσως μετά τις εκλογές ζήτησε συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς προκειμένου να έχει υποστήριξη και συναίνεση.
Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να είναι ικανοποιημένος γιατί μείωσε τη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ σε 4 μονάδες από τις 10, έχασε όμως τους δήμους Αθηνών και Θεσσαλονίκης, δεν κέρδισε τις μισές περιφέρειες, πήρε μόνο 5 και έχασε την Πελοπόννησο από τον Τατούλη που ήταν και το στοίχημα του.
Το ΚΚΕ με την ουσιαστική εκλογική του νίκη επιβεβαίωσε ότι είναι το πρώτο κόμμα και όλα τα υπόλοιπα το δεύτερο κόμμα…

ΣΑΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΟΥΜΕ- ΨΗΦΙΣΤΕ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

2010-10-19T11:52:00.000+03:00

Με την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου καλείστε να επιλέξετε τους άξιους εκπροσώπους σας στην Περιφέρεια Αττικής και γενικότερα σε όλες τις περιφέρειες και τους δήμους της χώρας. Εμείς, επειδή μας τιμήσατε και μας εκλέξατε στη Νομαρχία Αθηνών για τέσσερα χρόνια, αισθανόμαστε σήμερα την ανάγκη να σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την εμπιστοσύνη που δείξατε και που με την ψήφο σας μας δώσατε το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 3,85% πριν ακόμα ο «ΛΑΟΣ» μπει στο κοινοβούλιο.
Ταυτοχρόνως σας αποδεσμεύουμε από κάθε προσωπική, πολιτική, κομματική και συναισθηματική υποχρέωση προς το συνδυασμό μας και σας προτρέπουμε να ψηφίσετε κατά συνείδηση- όπως άλλωστε το κάνατε και στις προηγούμενες εκλογές, γιατί πιστεύουμε, ότι είστε ελεύθεροι και αξιοπρεπείς πολίτες.
Έχουμε όμως υποχρέωση απέναντι σας να σας ενημερώσουμε, για να γνωρίζετε και να σας παρακαλέσουμε πέρα από κάθε σκοπιμότητα να διασώσετε και να υπερασπιστείτε την αξιοπρέπεια σας, γιατί αυτή είναι πάνω από όλα και να υπερψηφίσετε υποψήφιους, που τίμησαν την προσωπική τους αξιοπρέπεια σε όποιον συνδυασμό κι αν ανήκουν.
Επειδή ο δικός μας αυτοδιοικητικός συνδυασμός «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» ουσιαστικώς καταργήθηκε από το κόμμα, νιώσαμε απογοήτευση, γιατί πιστέψαμε, ίσως αφελώς, ότι ήταν κόμμα των αρίστων και όχι, αυταρχικής προσωπικής πολιτικής. Δυστυχώς τα ίδια συμπτώματα καμαρίλας παρουσιάστηκαν και στους συνδυασμούς και των άλλων κομμάτων. Η πρώτη απογοήτευση μας μετατράπηκε σε θλιβερή τραγική πραγματικότητα. Αυτά τα απαράδεκτα φαινόμενα μας έκαναν να πιστέψουμε, ότι έτσι όπως ασκείται σήμερα η πολιτική, είναι θάνατος! Γιατί όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη.
Σε ότι αφορά την Νομαρχία Αθηνών, ο πετυχημένος και πολλά υποσχόμενος σημερινός και για δυο τετραετίες Νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός, «τσαλακώθηκε» από την Κυβέρνηση και από το ΠΑΣΟΚ αφού τους αντιπεριφερειάρχες του και άμεσους συνεργάτες του δεν μπόρεσε να τους έχει στο ψηφοδέλτιο του. Τα όσα συνέβησαν με τον Μίχα, Φασούλα κ.λ.π.,τις αποχωρήσεις και τις αντεγκλήσεις δεν είναι προσωπικές ιδιαιτερότητες και αντιθέσεις αλλά εκφυλιστικά συμπτώματα σήψης και απαξίωσης…
Εμείς επιδιώξαμε και πετύχαμε κατά τη θητεία μας να έχουμε μια ουσιαστική συνεργασία στο νομαρχιακό συμβούλιο και πετύχαμε σπουδαίο έργο. Για το λόγο αυτό ζητήσαμε επισήμως κατά τις συνεδριάσεις του νομαρχιακού συμβουλίου, ο Γιάννης Σγουρός να τοποθετήσει, αρχικώς, αντινομάρχες και από τους άλλους συνδυασμούς για να επιβεβαιώσει τη σύμπνοια που επικρατούσε στο νομαρχιακό συμβούλιο. Δεν το έκανε. Επαναλάβαμε την πρόταση μας τον περασμένο Μάιο, όταν έκανε ουσιαστικώς τον απολογισμό του θετικού του έργου και του ζητήσαμε να εξαγγείλει την κάθοδο του στις περιφερειακές εκλογές με υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες από όλους τους πολιτικούς χώρους με ανεξάρτητο συνδυασμό. Δεν το έκανε. Τώρα βλέπουμε να δυσκολεύεται πολύ και να τραβά την ανηφόρα χωρίς βέβαιο αποτέλεσμα.
Τα υπόλοιπα κόμματα, που κατά σύμπτωση είναι εναντίον του μνημονίου κομματικοποίησαν τον προσεχή εκλογικό αγώνα και κατεβαίνουν μεμονωμένα ελπίζοντας να καταγράψουν τη δύναμη τους. Εύκολα λοιπόν βγαίνει το συμπέρασμα, ότι δεν παλεύουν για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Εμείς ως αυτοδιοικητικός συνδυασμό του «ΛΑΟΣ» μετά το σπουδαίο έργο που καταφέραμε στη Νομαρχία Αθηνών σε αυτά τα τέσσερα χρόνια συντάξαμε εμπεριστατωμένο αυτοδιοικητικό πρόγραμμα και τοποθετηθήκαμε αρνητικά απέναντι στον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Οι προτάσεις μας και το πρόγραμμα μας ενώ είχε ορισθεί ως θέμα να συζητηθεί στην Κεντρική Επιτροπή και τα λοιπά κομματικά όργανα δεν έγινε ποτέ.
Πέρα από όλα αυτά ο πρόεδρος του κόμματος υπέκυψε στην απαίτηση του ζεύγους Μανωλίδου- Γεωργιάδη να μη συγκαταλέγεται ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος στο ψηφοδέλτιο. Το σπουδαιότερο όμως είναι πως καταργήθηκε ο αυτοδιοικητικός συνδυασμός «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» με νέο συνδυασμό και φέρει τον τίτλο «ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ» που αντί να παραπέμπει στο κόμμα εμφανίζεται ως ονομασία θυγατρικής εταιρίας, την ιδιοκτησία της οποίας ο Γιώργος Καρατζαφέρης στην εποχή της ρήξης και της ανατροπής και της ΚΟ.ΛΑ.ΣΗΣ είχε κατηγορήσει κατά τρόπο απαράδεκτο και εμπαθή.
Ο κ. Γεωργιάδης όμως δεν αρκέστηκε μόνο στην μετονομασία του συνδυασμού και στον αποκεφαλισμό του Βαγγέλη Παπαδόπουλου. Συμπεριέλαβε στο νέο συνδυασμό του την επικεφαλής της ΝΔ κ. Αδαμοπούλου και του κ. Δαλακούρα οι οποίοι επί τέσσερα χρόνια ήταν στο νομαρχιακό συμβούλιο εναντίον του «ΛΑΟΣ» και του Γιώργου Καρατζαφέρη. Οι προδότες λοιπόν της ΝΔ και οι υβριστές του κόμματος είναι όπως όλοι οι οπορτουνιστές υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες σήμερα με τον κ. Γεωργιάδη.
Αναφέρθηκε ως αιτία αποκεφαλισμού του Βαγγέλη Παπαδόπουλου η αυστηρή κριτική που άσκησε εναντίον της κ. Μανωλίδου για τη δουλειά της στην τηλεόραση και ιδιαίτερα επειδή την χαρακτήρισε ψώνιο. Η αφορμή αυτή θα ήταν πειστική και θεμιτή, αν τόσο ο κ. Καρατζαφέρης όσο και ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης έδειχναν την ίδια ευαισθησία για άλλους χειρότερους χαρακτηρισμούς. Π.χ. Ποιος είναι χειρότερος χαρακτηρισμός: το ψώνιο ή, οι λέξεις: ψεύτης, υβριστής, άνανδρος, επίορκος, λεπρός, άτιμος;
Τον Ιούλιο του 1999 ο πατέρας του νυν βουλευτή του «ΛΑΟΣ» Κώστας Πλεύρης χαρακτήριζε το Γιώργο Καρατζαφέρη συκοφάντη, ψεύτη, υβριστή και άνανδρο. Ενώ ο Γιώργος Καρατζαφέρης χαρακτήριζε τον Κώστα Πλεύρη επίορκο, λεπρό και άτιμο. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί τους άφησαν ασυγκίνητους και δεν τους εμπόδισαν να κάνουν το Θάνο Πλεύρη βουλευτή, ευρωβουλευτή και αντιπεριφερειάρχη. Τους ενόχλησε το ψώνιο που είπε ο Παπαδόπουλος για τη Μανωλίδου. Μια κυρία, την εκπομπή της οποίας, «Η στιγμή της αλήθειας» ο Γιώργος Καρατζαφέρης είχε δηλώσει ότι «δεν τη βλέπει και ότι δεν δημιουργεί πρόβλημα οικογενειακής ευθύνης». Πώς τώρα η λέξη ψώνιο δημιούργησε οικογενειακή ευθύνη στο μυαλό του προέδρου του κόμματος και ενέκρινε τον αποκεφαλισμό του Βαγγέλη Παπαδόπουλου;
Θα κλείσουμε με την ενημέρωση σας για μια άλλη σοβαρή ανακολουθία της πολιτικής του κ. Γεωργιάδη: Πώς συνεργάζεται με τον Νικήτα Κακλάμάνη ο οποίος έδωσε άδεια στους μουσουλμάνους στην πλατεία Κοτζιά για συγκέντρωση και προσευχή- πράξη την οποία καταδίκασε ο μητροπολίτης Πειραιά κ. Σεραφείμ- όταν ο ίδιος διακηρύσσει ότι θα διώξει τους λαθρομετανάστες και δεν θα επιτρέψει να χτιστεί το τζαμί; Είναι τελικώς με τον κ. Κακλαμάνη ή είναι εναντίον του; Και πώς ο πολυπολιτιμικός κ. Κακλαμάνης δέχεται συνεργασία με τον απόλυτο κ. Γεωργιάδη;
Μετά από την ενημέρωση αυτή σας καλούμε να διασώσετε την αξιοπρέπεια σας, να καταδικάσετε τις κωλοτούμπες του Άδωνι και του Καρατζαφέρη και να ψηφίσετε κατά συνείδηση ως κυρίαρχοι και ελεύθεροι πολίτες.

Η "Μπουμπούκα" αρχηγός του ''ΛΑΟΣ";

2010-10-01T10:50:00.002+03:00

Μετά την αναγγελία του ψηφοδελτίου του «ΛΑΟΣ» για τις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής, από τον κ. Γ. Καρατζαφέρη, και την τοποθέτηση ως υποψήφιου περιφερειάρχη του βουλευτή της Α’ Αθηνών Α. Γεωργιάδη, ο νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών και επικεφαλής του νομαρχιακού συνδυασμού «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» Βαγγέλης Παπαδόπουλος έκανε την εξής δήλωση, προκειμένου να ενημερωθούν τα στελέχη και οι ψηφοφόροι του «ΛΑΟΣ» καθώς και η κοινή γνώμη γενικότερα:
«Με την ανάδειξη του νέου συνδυασμού για την Περιφέρεια Αττικής από τον Γ. Καρατζαφέρη, ουσιαστικώς λήγει η θητεία μας στη Νομαρχία Αθηνών, που τυπικώς ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου 2010.
Στα 4 αυτά χρόνια που πέρασαν, ανταποκριθήκαμε πλήρως στα καθήκοντα μας και καταφέραμε ένα ουσιαστικό θετικό έργο που οφείλεται τόσο στη δράση μας όσο και στη συνδρομή όλων των νομαρχιακών συμβούλων Αθηνών που ολόψυχα, αυτοδιοικητικά και πέρα από κομματικές αγκυλώσεις συνεργάστηκαν για το κοινωνικό σύνολο. Κυρίως όμως οφείλεται στην αυτοδιοικητική πολιτική που άσκησε ο νομάρχης Γιάννης Σγουρός.
Το έργο αυτό αναγνωρίστηκε από το σύνολο των κομμάτων και ιδιαιτέρως από τον πρόεδρο, του «ΛΑΟΣ» Γ. Καρατζαφέρη, τόσο στις ετήσιες γιορτές απολογισμού που διοργάνωσε ο συνδυασμός μας στη Νομαρχία, όσο και στην πρόσφατη συνάντηση του με τον Γιάννη Σγουρό. Οφείλω λοιπόν να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες που δούλεψαν μαζί μου ως παρατηρητές, όλους τους υποψηφίους συμβούλους και όλα τα μέλη των Νομαρχιακών Επιτροπών του κόμματος για την προσφορά τους. Ειδικότερα τους συναδέλφους υ.ν.σ. και μέλη Γραμματειών συμμαχητές μου: Διονύσιο Παγάνη, Κωνσταντίνα Αδαμοπούλου, Κορίνα Αργυροπούλου, Αδαμαντία Σταθάτου, Αντώνη Γεωργιάδη, Κυριάκο Χουσέα, Σπύρο Βαϊλα, Παναγιώτη Δούμα, Νάνσυ Δημοπούλου, Χρήστο Χαρίτο, Δήμητρα Λιόλιου, Θωμά Ακριβόπουλο, Σωτήριο Βόρια, Ανδρέα Ελευθερίου, Χρήστο Καλαποθαράκο, Γιάννη Τσιλιμίγκρα, Ανδρέα Αλεξανδρόπουλο, Εμμανουήλ Βασιλακάκη, Βασίλειο Βενέτη, Κων/νο Διαμαντή, Φίλιππο Καμπούρη, Κωνσταντίνο Νιάρχο, Αντώνιο Ξεπαπαδάκο, Ανάργυρο Σιδέρη, Δημοσθένη Σοφιανό, Βασίλειο Σπύρου, Παντελή Στεφανίδη, Ιωάννη Σύρο, Δημήτριο Βαρβαρίδη, Αθανασία Ζώτου, Αικατερίνη Κουρτελή, Λουκά Κυριακού, Δήμο Μαγκλάρα, Γεώργιο Κοσιώρη, Ιωάννη Κουριανίδη, Νίκο Παπαδόπουλο, Δήμητρα Σκόνδρα, Ιωάννη Τζίμα, Δημήτριο Τσιάρα, Χρήστο Τσιάρτα.
Κατόπιν όλων αυτών θα περίμενε κανείς δικαιωματικά οι νυν αιρετοί νομαρχιακοί σύμβουλοι να βρισκόμασταν ως αντιπεριφερειάρχες στο νέο αυτοδιοικητικό ψηφοδέλτιο, έστω, υπό τον κ. Α. Γεωργιάδη (υπό αίρεση Γραμματέα του κόμματος, αφού εξελέγη δια βοής και όχι δια κανονικής ψηφοφορίας, διότι υπήρχε και έταιρος υποψήφιος), αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Αντιθέτως, ορίστηκε αντιπεριφερειάρχης ο γιος του Κώστα Πλεύρη (ο οποίος αφελώς δέχτηκε…) που επελέγη για βουλευτής, ευρωβουλευτής και πάλι βουλευτής, τώρα αντιπεριφερειάρχης και αύριο ίσως και Αρχιεπίσκοπος…και νομαρχιακοί σύμβουλοι της Ν.Δ. που για 4 χρόνια ήταν αντίπαλοι και αρνητές του «ΛΑΟΣ» και του Καρατζαφέρη!!! οι οποίοι επειδή αποκλείστηκαν από τον Αντώνη Σαμαρά, βρήκαν καταφύγιο στον Άδωνι, προδίδοντας το κόμμα τους!!! Αυτό είναι το πολιτικό ήθος τους! Μα δεν έχει άλλα ικανά στελέχη το κόμμα;
Ο πρόεδρος του «ΛΑΟΣ» αρχικώς μου πρότεινε να είμαι υποψήφιος περιφερειάρχης Θράκης. Ήταν μια πρόταση τιμητική μεν, εξωπραγματική δε, αφού δεν θα μπορούσα να πηγαινοέρχομαι για να ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις μου. Επίσης πρότεινε να ενταχθώ στο δημοτικό ψηφοδέλτιο του Νικήτα Κακλαμάνη. Του αντέτεινα, ότι αν ήθελα να πάω στο Δήμο, θα ζητούσα μόνος μου από το Δήμαρχο, που είμαι φίλος του, πριν ακόμα γνωρισθεί με τον Γ. Καρατζαφέρη. Τότε ο πρόεδρος του «ΛΑΟΣ», αποδέχτηκε το αυτονόητο, θεσμικό, πολιτικό και κομματικώς ορθό, να είμαι στο ψηφοδέλτιο της Περιφέρειας Αττικής, όπου διαμένω και δραστηριοποιούμαι.
Δυστυχώς, μόλις επέστρεψα από ένα σύντομο υπηρεσιακό ταξίδι στην Ισπανία, με κάλεσε για να μου ανακοινώσει, ότι άλλαξαν τα δεδομένα και δεν μπορεί να σεβαστεί το λόγο και την υπόσχεση του, γιατί έβαλε «βέτο» ο Α. Γεωργιάδης. «Τι θέλεις; Να χωρίσω με τη γυναίκα μου;» του είπε. «Δηλαδή πρόεδρος του «ΛΑΟΣ» δεν είσαι εσύ; Ή το κόμμα το κυβερνάει η Ευγενία Μανωλίδου;» απάντησα. «Πες ότι θες, αλλά δεν γίνεται. Και μη βιάζεσαι να βάζεις τίτλους» κατέληξε. Και συμπλήρωσε: «Και τον Περικλή τον κυβερνούσε η Ασπασία».
Έτσι, όπως η «Σαλώμη» αποκεφάλισε τον Γ. Καρατζαφέρη από τη Ν.Δ. με την ανοχή του Κ. Καραμανλή, έτσι τώρα και η «Μπουμπούκα» αποκεφάλισε τον Β. Παπαδόπουλο από το συνδυασμό για την Περιφέρεια. Ας μη επαίρεται λοιπόν ο Πρόεδρος του «ΛΑΟΣ», ότι διαφέρει από τους λοιπούς τους οποίους νουθετεί και ελέγχει, ούτε ότι είναι περισσότερο ευαίσθητος σε θέματα προσωπικής αξιοπρέπειας για να παραδίνει μαθήματα στον Π. Ψωμιάδη και στον Αντώνη Σαμαρά! Νομίζω, ότι παρασύρθηκε σε λάθος προσωπικές αποφάσεις, που δεν ζυμώθηκαν στα κομματικά όργανα και στα στελέχη και τώρα δοκιμάζονται οι ηγετικές του ικανότητες. Αν, και η όλη πλατφόρμα που κατεβάζει στις εκλογές, τον εμφανίζει ωσάν να επιθυμεί μια ελεγχόμενη ήττα, όπως αποδεικνύει ο αποκλεισμός του Μάκη Βορίδη.
Και κάτι σημαντικό: Όσοι εγκατέλειψαν τα κόμματα τους κυρίως τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ για να βρουν κάτι καινούργιο και διαφορετικό στο «ΛΑΟΣ» δεν θα περιμένουν τώρα τον Καρατζαφέρη να τους καθοδηγήσει να επιστρέψουν στα κόμματα τους υποστηρίζοντας τις κωλοτούμπες του και προτείνοντας αναλόγως δημάρχους και περιφερειάρχες. Πώς θεωρεί τους ψηφοφόρους; Δικούς του υπαλλήλους;
Αυτά είναι τα γεγονότα. Τα σχόλια δικά σας. Παρόλα αυτά εύχομαι καλή επιτυχία σ’ όλους στις προσεχείς εκλογές.»

Ανάμεσα στην Τιάρα και το Φέσι

2010-06-28T14:09:00.002+03:00

Τα πρόσφατα πολιτικά γεγονότα και η αγωνία των κομμάτων, ιδιαιτέρως των κομμάτων της εξουσίας, να διατυπώσουν τις ιδεολογικές τους θέσεις, για να χαράξουν τη στρατηγική και τακτική πολιτική τους επιβεβαιώνουν, ότι απουσιάζει ακόμα από τον πολιτικό μας προβληματισμό η κυρίαρχη υπερκομματική ιδεολογία και το όραμα που πρέπει να εμπνέει τους Έλληνες και την Ελλάδα.
Όσοι συμμετέχουν στις κομματικές διεργασίες, αρχηγοί και στελέχη, εκφέρουν έναν ξύλινο κομματικό- πολιτικό λόγο με τις γνωστές στερεότυπες εκφράσεις, που ίσως παλαιότερα να είχαν νόημα, αλλά σήμερα δεν εκφράζουν τα αιτήματα και την αγωνία του λαού. Την ίδια στιγμή κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία δυο σπουδαία βιβλία τα οποία ενώ θα έπρεπε να είναι η βάση του προβληματισμού, κατ’ εξοχήν, των ηγετών των κομμάτων της εξουσίας φαίνεται πως τα αγνοούν παντελώς, με αποτέλεσμα να φαίνονται ανιστόρητοι και να συντάσσουν τις ιδεολογικές τους θέσεις ανυποψίαστοι για τη σημερινή θέση της Ελλάδας και τους κινδύνους που διατρέχει.
Τα δυο αυτά βιβλία είναι: του υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας κ. Δαβούτογλου για την κυριαρχία της Τουρκίας, ως συνέχεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της κ. Αλβελέρ για το Βυζάντιο, την ιστορία του και την ουσία της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Έχω την εντύπωση και τη βεβαιότητα ότι ο πολιτικός λόγος των Ελλήνων πολιτικών είναι ανυπόστατος, αν δεν λαμβάνει υπόψη του τα όσα εκφράζουν οι δυο κορυφαίοι αυτοί συγγραφείς.
Η σημασία των όσων αναφέρονται στα βιβλία αυτά γίνεται ακόμα πιο ουσιαστική στη σημερινή οικονομική συγκυρία της χώρας μας που το σημείο πτώχευσης και καταστροφής μπορεί να γίνει αφετηρία εθνικής αναγέννησης.
Η χώρα μας περισφίγγεται σήμερα από τον κλοιό των σύγχρονων Φράγκων σταυροφόρων και από τα εξελιγμένα και δυναμικά στίφη των Νεότουρκων. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Την τιάρα του Πάπα, του Τρισέ και του Δ.Ν.Τ. ή το φέσι των μουσουλμάνων; Αυτό είναι το τραγικό δίλλημα το οποίο αντιμετωπίζει η Ελλάδα και όχι στο αν μας ταιριάζει ο φιλελευθερισμός, ή ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός ή ο σοσιαλισμός με βαρβαρότητα!!!
Και είναι λυπηρό το γεγονός που ενώ η Τουρκία εξελίσσεται σε μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη στην περιοχή μας με αρπαχτικές διαθέσεις και προοπτικές, με μεγάλη ανάπτυξη και πρόοδο στο εσωτερικό της έτοιμη για επικυριαρχία στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, οι Ευρωπαίοι ενστερνίζονται τις αρχές του Καρλομάγνου, του τρίτου Ράιχ, της κ. Μέρκελ και γυρίζουν στις σπηλιές της οικονομικής ολιγαρχίας αδιαφορώντας παντελώς για τον ουμανισμό της Αναγέννησης και τον ανθρωπισμό των μεγάλων ανθρωπιστών ηγετών της Ευρώπης, Σουμάν, Μονέ κ.ά., που θεμελίωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θα μπορέσουν ποτέ οι πολιτικοί μας ηγέτες να κατανοήσουν που βρισκόμαστε και πού πάμε; Εμείς δεν ακούμε και δεν καταλαβαίνουμε τίποτε.

Νομαρχίες τέλος!

2010-06-25T10:46:00.001+03:00

Πριν από τέσσερα χρόνια τον Ιούνιο του 2006 αποδέχτηκα την πρόσκληση – πρόταση του Γιώργου Καρατζαφέρη να ηγηθώ του αυτοδιοικητικού νομαρχιακού συνδυασμού και να πάρω μέρος στις νομαρχιακές εκλογές. Πράγματι συστήσαμε το ψηφοδέλτιο «ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ» με συνυποψήφιους τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Παναγιώτη Θεοδωρακίδη, τον Θάνο Πλεύρη, τον Διονύση Παγάνη, την Αδαμαντία Σπαθάτου, τον Παναγιώτη Δούμα, την Μαρία Νικολαΐδου, τον Αντώνη Γεωργιάδη, τη Νάνσυ Δημοπούλου, την Κορίνα Αργυροπούλου, τον Μανώλη Δασκαλάκη, τον Κυριάκο Χουσέα, τον Γιάννη Γιαννάκενα, τον Χρήστο Χαρίτο, τον Σπύρο Βαΐλα, τη Δήμητρα Λιούλιου, την Νάντια Αδαμοπούλου, τον Ανδρέα Αλεξανδρόπουλο, τον Σπύρο Καραχάλιο, τη Σόκαλη Μαρία και πολλούς άλλους συναγωνιστές και κατορθώσαμε τελείως αβοήθητοι να κατακτήσουμε δύο έδρες μία στην Αθήνα και μία στον Πειραιά. Θα μπορούσαμε να είχαμε καλύτερα αποτελέσματα αν είχαμε περισσότερη βοήθεια και αν δεν μας σαμποτάριζε ο Νικήτας Κακλαμάνης και η «Νέα Δημοκρατία». Σε όλα τα εκλογικά τμήματα το ποσοστό της «Νέας Δημοκρατίας» ήταν μικρότερο από εκείνο που έφερε στις εθνικές εκλογές, ενώ το δικό μας ψηφοδέλτιο είχε μεγαλύτερα ποσοστά απ’ότι είχε φέρει ο «ΛΑ.Ο.Σ» στις εθνικές εκλογές.
Η κυβέρνηση του «ΠΑΣΟΚ» με τον νόμο για τον «Καλλικράτη» μετά από 140 χρόνια καταργεί τις Νομαρχίες, σμπαραλιάζει την τοπική αυτοδιοίκηση και φέρει τον θεσμό των περιφερειών. Νομαρχίες, λοιπόν, τέλος.
Αν εξαιρέσουμε τον Πειραιά όπου παρουσιάσαμε ένα τεράστιο κενό γιατί αποχώρησε ο Παναγιώτης Θεοδωρακίδης, το έργο μας στην Νομαρχία Αθηνών ήταν πλούσιο και αποδοτικό. Κάναμε αισθητή την παρουσία μας σε όλους τους τομείς, ασκήσαμε ουσιαστικό έλεγχο και καταθέσαμε πολλές προτάσεις, μερικές από τις οποίες υλοποιήθηκαν. Βοηθήσαμε πολύ κόσμο και σταθήκαμε δίπλα στον κάθε πολίτη.
Ειδικότερα, το 2007 η Νομαρχία υιοθέτησε την πρότασή μας να διενεργείται δωρεάν έλεγχος μαστού και ύπατος. Επίσης, υιοθέτησε την πρότασή μας να αναδειχθεί η Πνύκα Παγκόσμιο Κέντρο Δημοκρατίας.
Το 2008 με τις παρεμβάσεις μας και την πρότασή μας να δημιουργηθεί χώρος για την υποστήριξη καλλιτεχνών και δράσεων, η Νομαρχία Αθηνών προχώρησε ένα βήμα παραπάνω και ήδη αναπαλαιώνει τα κτίρια του Λυσσιατρείου, όπου θα λειτουργήσει η «Ακαδημία Τεχνών» της Νομαρχίας Αθηνών, με ξεχωριστό οργανισμό λειτουργίας.
Επιπροσθέτως, το 2007, το 2008, το 2009 έως σήμερα ψηφίσαμε όλες τις πρωτοβουλίες – προτάσεις της Νομαρχίας Αθηνών, που είχαν στόχο τη δημιουργία αντιπλημμυρικών έργων, αναδασώσεων, ανάπλασης πλατειών και δρόμων, δημιουργία παιδικών σταθμών στους δήμους ευθύνης μας, την ανάπλαση του Εθνικού Κήπου, βελτίωση των υπηρεσιών και υπαλλήλων της Νομαρχίας, τουριστικών εκθέσεων και προβολής της Αθήνας, επέκταση και βελτίωση της μηχανοργάνωσης των νομαρχιακών υπηρεσιών, την μετεγκατάσταση του προσωπικού σε νέα, σύγχρονα κτίρια κ.α.
Στον κοινωνικό τομέα συνταχθήκαμε με την πρωτοβουλία του Νομάρχη Γιάννη Σγουρού για την διάσωση του ιστορικού κέντρου, την προστασία των πολιτών από ασθένειες και την αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών – προγραμματικού στόχου του συνδυασμού μας. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας βρισκόμαστε συνεχώς δίπλα στους συμπολίτες μας των περιοχών του Αγίου Παντελεήμονα, της Κυψέλης και της πλατείας Βάθη, εκπροσώπους των οποίων παρουσιάσαμε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο. Ενδιαφερθήκαμε ιδιαιτέρως για την απρόσκοπτη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, τις ελληνοποιήσεις, τα προβλήματα των ΣΕΠΙΤΩΝ και ψηφίσαμε το ρεαλιστικό πρόγραμμα της Νομαρχίας για οικονομική βοήθεια στη λειτουργία των ΚΕΠΕΝ. Τέλος, αγωνιστήκαμε εναντίον των εισπρακτικών εταιρειών που ταλαιπωρούν τους συμπολίτες μας – οφειλέτες τραπεζών.
Σε θεσμικό επίπεδο ο συνδυασμός μας συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις, νομαρχιακού επιπέδου και ιδιαιτέρως στα συνέδρια της ΕΝΑΕ και με αποφασιστικές παρεμβάσεις μας αντιταχθήκαμε για ουσιαστικούς λόγους στον «Καποδίστρια 2» που τελικά παραπέμφθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση στις ελληνικές καλένδες και δώσαμε αγωνιστικό και διεκδικητικό παρόν σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις εναντίον της κεντρικής εξουσίας.

2010-06-16T13:07:00.000+03:00

Είναι αργά για δάκρυα

2010-06-15T14:11:00.002+03:00

του δημοσιογράφου Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@gmail.com

Σαφώς το παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της Ελλάδας ξεκινάει από άλλους και παίζεται για άλλους λόγους. Πρωτίστως είναι οι γεωπολιτικές προοπτικές, η μάχη συμφερόντων μεγάλων πολιτικοοικονομικών παραγόντων και οι εξελίξεις της παγκόσμιας οικονομίας. Σε ανάλογη θέση με την Ελλάδα βρίσκονται και άλλες ευρωπαϊκές χώρες χωρίς να ταλαιπωρούνται και να εξευτελίζονται όπως η χώρα μας.
Υπάρχει όμως και ένα πρόβλημα που είναι μεν συνδεδεμένο με αυτή τη γενική εικόνα, αλλά εξ αντικειμένου είναι εγχώριο πρόβλημα, αυτοτελές και αφορά αποκλειστικώς την κοινωνία μας, το λαό μας και την πολιτική μας ηγεσία.
Όταν επί Κ. Μητσοτάκη και Μ. Έβερτ επιβλήθηκαν τα πανωτόκια από τις τράπεζες, που έφταναν ως το 40 – 45% και γονάτισαν την ελληνική βιομηχανία – βιοτεχνία και μετέτρεψαν τις βιομηχανικές περιοχές σε νεκροταφεία, ουδείς διαμαρτυρήθηκε και κανείς δεν κατέβηκε στο δρόμο για να αντισταθεί.
Όταν τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας διόριζαν στις ΔΕΚΟ χιλιάδες κομματικούς φίλους με αποτέλεσμα να τις μεταβάλλουν σε τεμπελχανεία δεν είδαμε ποτέ να διαμαρτυρηθεί κανείς, ούτε έγινε κάποια απεργία για να μπει φραγμός στους ξέφρενους διορισμούς. Η πολιτική αναλγησία, ο κομματισμός και η ρουσφετολογία με επικεφαλής το συνδικαλιστικό κίνημα διόγκωσε το Κράτος και απορρόφησε το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού. Ματαίως ο τέως υπουργός του «ΠΑΣΟΚ» Απόστολος Λάζαρης, σε εμπιστευτική του έκθεση προς τον Ανδρέα Παπανδρέου προειδοποιούσε, ότι αυτή η διόγκωση του Κράτους θα ήταν καταστροφική, αλλά κανείς τότε δεν τον άκουγε. Αντιστρόφως, τον κατηγορούσαν ως εχθρό του λαού.
Όταν ο ιδρυτής του «ΠΑΣΟΚ» αναγνώρισε δημοσίως, ότι η μίζα των 500.000 δρχ. τότε που πήρε υψηλόβαθμο στέλεχος της ΔΕΗ ήταν απλώς ένα «δωράκι» δεν είδαμε κανέναν να αντιστέκεται ή να διαμαρτύρεται ή να ζητά την παραδειγματική του τιμωρία, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο. Αντιστρόφως το αποδέχτηκαν σιωπηλώς όλοι ελπίζοντας πως στο μέλλον κάποιο «δωράκι» θα εξασφάλιζαν και οι ίδιοι με τη βεβαιότητα, ότι και αυτοί δεν θα τιμωρηθούν.
Βεβαίως όλα αυτά τα χρόνια μάθαμε να ζούμε πλουσιοπάροχα και με τα «δωράκια» και με τις παροχές που έδινε αφειδώς το Κράτος χωρίς όμως να δουλεύει κανείς και χωρίς να παράγει κανείς τίποτε!!! Οι τράπεζες έδιναν ανεξέλεγκτα καταναλωτικά δάνεια, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια και οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων έδιναν αυτοκίνητα χωρίς προκαταβολή και έναρξη αποπληρωμής μετά από δύο χρόνια. Και μέσα στην ευδαιμονία που προσέφεραν οι «φούσκες» του χρηματιστηρίου ουδείς ενδιαφερόταν αν όλα ήταν νόμιμα και σωστά ή αν όλα ήταν ηθικά και έντιμα.
Τα πακέτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη και τις διαρθρωτικές αλλαγές όχι μόνον φαγώθηκαν σε έργα που κόστιζαν δυο και τρεις φορές περισσότερο αλλά έγιναν με την φορολόγηση των Ελλήνων πολιτών και με την επιβολή ειδικών τελών και διοδίων χωρίς εντούτοις να γίνει έστω και μια μεταρρύθμιση!
Ήταν η εποχή της ουτοπίας. Της ευδαιμονίας. Της αρπαχτής. Και όχι ανεξέλεγκτα. Όλα γίνονταν νομοτύπως για πολλά χρόνια και μάλιστα με τους ελέγχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πού ήταν τόσα χρόνια οι σημερινοί αυστηροί Επίτροποι της Ε.Ε; Δεν έβλεπαν τη σπατάλη; Δεν έβλεπαν τα σκάνδαλα; Δεν έβλεπαν τις λαμογιές; Γιατί συνέχιζαν τις χρηματοδοτήσεις και τα πακέτα; Ή γνώριζαν με το αζημίωτο και είναι συνένοχοι, ή ακολούθησαν αυτή την πολιτική σκοπίμως για να μας οδηγήσουν στην χρεοκοπία για να είμαστε εις το διηνεκές όμηροι και θύματα της τοκογλυφίας.
Αλλά αν υποθέσουμε, ότι έφταιγαν οι Ευρωπαίοι ελεγκτές τι έκανε η δική μας πολιτική ηγεσία; Μήπως ήταν συνένοχη;
Αυτές τις μέρες η κοινωνία δοκιμάζεται. Ο πολιτικός κόσμος χλευάζεται. Ο λαός δείχνει τη Βουλή και φωνάζει «κλέφτες». Όμως ο πρώτος που επίσημα, απηύθυνε μέσα στη Βουλή αυτή την κατηγορία ήταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Αλλά και τότε ουδείς διαμαρτυρήθηκε. Όλοι σιώπησαν. Σήμερα ο λαός είναι στους δρόμους κάθε μέρα και διαμαρτύρεται. Δυστυχώς ξύπνησε καθυστερημένα και τώρα είναι αργά για δάκρυα.
Τους πολιτικούς που έκλεψαν και κορόιδεψαν και ατίμασαν δεν τους ψήφισα εγώ. Εσείς τους ψηφίσατε….

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2010-06-10T11:56:00.006+03:00

«40 ΧΡΟΝΙΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ – ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»
του Βαγγέλη Παπαδόπουλου

Ο γνωστός παλαίμαχος, αλλά ποτέ απόμαχος, δημοσιογράφος Βαγγέλης Παπαδόπουλος αποφάσισε να συμπυκνώσει στις 400 σελίδες ενός καλαίσθητου βιβλίου τις εμπειρίες που αποκόμισε στα 40 χρόνια της δημοσιογραφικής, τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής παρουσίας του. Ταυτόχρονα επιχειρεί με το δικό του μάτι να κρίνει και να σχολιάσει την ιστορική εξέλιξη της ελληνικής τηλεόρασης και ραδιοφωνίας. Μια εξέλιξη, που την έζησε και την ζει ο ίδιος από κοντά σε όλες τις φάσεις της, όσο ελάχιστοι συνάδελφοί του.
Το βιβλίο του Βαγγέλη Παπαδόπουλου με τίτλο «40 ΧΡΟΝΙΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ - ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ» εκδόθηκε και κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία από τις Ευβοϊκές Εκδόσεις ΚΙΝΗΤΡΟ Ε. Καλέμη.
Στο βιβλίο του, ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος, περιγράφει τη θητεία του στα ΜΜΕ (Ραδιόφωνο-Τηλεόραση) αρχίζοντας από το «σήμερα» και συνεχίζοντας με το «χθες». Στο πρώτο μέρος του βιβλίου του αναφέρεται με υποκειμενική κριτική ματιά, στα 20 τελευταία χρόνια της ελληνικής τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής ιστορίας. Στο δεύτερο μέρος, ασχολείται με το παρελθόν, από τότε που ιδρύθηκε η τηλεόραση στην Ελλάδα έως και σήμερα.
Το βιβλίο, εμπλουτισμένο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού μέσα σ’ αυτό ξεδιπλώνεται γλαφυρά η γενικότερη «κοινωνική πορεία» μας των τελευταίων 40 χρόνων. Στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να αποκομίσει πολλές και ίσως άγνωστες πληροφορίες για τους παρουσιαστές, τις παρουσιάστριες, τους δημοσιογράφους και τα στελέχη των τηλεοπτικών σταθμών που έλαμψαν γράφοντας την δική τους ιστορία (Φρέντυ Γερμανός, Νίκος Μαστοράκης, Νάσος Αθανασίου, Ρούλα Κορομηλά, Ελένη Μενεγάκη, Νίκος Χατζηνικολάου, Γιάννης Πρετεντέρης, Γιώργος Παπαδάκης, Γιώργος Αυτιάς, Κώστας Χαρδαβέλλας, Ανδρέας Μικρούτσικος κ.α.).

Η εκδότρια
Ευμορφία Καλέμη

Ο εκφυλισμός της Ευρώπης

2010-06-10T10:10:00.000+03:00

Ποτέ δεν πίστευα, ότι θα δικαιωνόμουνα τόσο σύντομα για τις θέσεις που πήρα από την αρχή εναντίον της ΕΟΚ και εναντίον του Μάαστριχ.
Όταν πριν από χρόνια, μετά από αχαλίνωτη προπαγάνδα υπέρ της ΕΟΚ υποστήριζαν όλοι με το αζημίωτο, ότι η Ελλάδα θα σωθεί αν μπει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εγώ τολμούσα να καταφερθώ εναντίον της ένταξης. Και ο μεγάλος Καραμανλής μου είχε κόψει την καλημέρα για τα αυστηρά άρθρα μου και γιατί δεν έβαζα νερό στο κρασί μου.
Υποστήριζαν τότε, ότι θα τρώμε με χρυσά κουτάλια. Ότι θα διασφαλιστούν τα σύνορά μας. Ότι θα πάρουμε χρήματα από την Ευρώπη για να σώσουμε τους αγρότες. Και κοντολογίς ότι και εμείς θα γίνουμε επιτέλους Ευρωπαίοι.
Δυστυχώς η ζωή τους διέψευσε. Ούτε η ζωή μας καλυτέρευσε. Ούτε τα σύνορά μας είναι διασφαλισμένα, αφού οι Τούρκοι αλωνίζουν στο Αιγαίο και η χώρα μας έχει κατακτηθεί χωρίς πόλεμο από 3.000.000 λαθρομετανάστες, ούτε η αγροτιά μας και η ύπαιθρος σώθηκε αφού σήμερα η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα επειδή με ντιρεκτίβες της Ενωμένης Ευρώπης περιόρισε την κτηνοτροφία της, με λεφτά της Ενωμένης Ευρώπης κατέστρεψε τις καλύτερες ποικιλίες αμπελιών και τα ψαροκάικα των ψαράδων μας, πετάει στις χωματερές τα καλύτερα γεωργικά προϊόντα και μετά αναγκάζεται να αγοράζει γάλα, κρέας, βούτυρο, τυριά, κρασιά, ψάρια, κλπ από χώρες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Από τότε που μπήκαμε στην Ενωμένη Ευρώπη δεν έχουμε ούτε ελληνικά σκόρδα, ούτε ελληνικά κρεμμύδια, ούτε ελληνικά λεμόνια. Τρελοκομείο!!!
Όταν ένα κράτος δεν έχει νόμισμα το δημιουργεί για να μπορεί να συναλλάσεται. Π.χ. η Αμερική. Μόλις έγινε κράτος έκανε το δολάριο.
Οι χώρες που έχουν δικά τους νομίσματα και δική τους ιστορία είναι δύσκολο να τα απεμπολήσουν. Όμως έγινε και αυτό. Όταν η Γερμανία απέτυχε δύο φορές στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο να κυριαρχήσει με τις σιδερόφραχτες μεραρχίες της κατέφυγε σε άλλα μέτρα για να το κατορθώσει. Γι’αυτό και στήριξε την τότε ΕΟΚ και μετέπειτα την Ε.Ε. ψηφίζοντας τη Συμφωνία του Μάαστριχτ, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αντίγραφο του προγράμματος του Γ’ Ράιχ. Αυτή την επαίσχυντη συμφωνία οι Έλληνες βουλευτές την ψήφισαν μέσα σε μια νύχτα χωρίς καν να την διαβάσουν!!! Μόνον το ΚΚΕ καταψήφισε και μόνον το ΚΚΕ μαζί με τον Ριζοσπάστη μοίρασαν δωρεάν την συμφωνία στα ελληνικά για να γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Τέτοια Δημοκρατία έχουμε!!!
Οι βλέψεις και η υπεροψία της κ. Μέρκελ φάνηκαν ξεκάθαρα στη δοκιμασία που περνάμε. Μας πουλάει υποβρύχια που γέρνουν, αγοράζει τον ΟΤΕ, εκμεταλλεύεται το αεροδρόμιο, παίρνει όλα τα έργα μέσω της Siemens διαφθείροντας τους Έλληνες πολιτικούς με τις μίζες του μαύρου χρήματος, αρνείται να μας επιστρέψει τις γερμανικές αποζημιώσεις του πολέμου και μας δανείζει με τοκογλυφικούς όρους για να μας… σώσει.
Η Ευρώπη είναι εκφυλισμένη. Ουδέποτε μας δέχτηκε με ίσους όρους. Από την εποχή των Βαυαρών ήμαστε υποτελείς. Ό,τι πέτυχε ο Καρλομάγνος ιδρύοντας το πρώτο φράγκικο κράτος ξεριζώνοντας τον ελληνισμό και τις κτήσεις του Βυζαντίου στην Ιταλία, το ίδιο αισχρά φέρθηκε και φέρεται η Ε.Ε. Μας επέβαλε ένα βαυαρικό κράτος. Μας τορπίλισε στη Μικρασιατική καταστροφή υποστηρίζοντας τους Τούρκους. Μας υπέταξε για τέσσερα χρόνια στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έσφαξε το λαό μας. Υποδαυλίζει σήμερα τα Σκόπια και τα διατηρεί πάνω από το κεφάλι μας. Αναγνωρίζει ως ιστορία της Ευρώπης από την εποχή του Καρλομάγνου και μετά απορρίπτοντας τον ελληνικό πολιτισμό – δημιουργό της Ευρώπης, το Ρωμαϊκό Δίκαιο και το Χριστιανισμό. Μήπως τελικώς λόγω του εκφυλισμού της υπέκυψε στους Μουσουλμάνους; Δεν στάθηκε όμως μόνο σε αυτά. Απέρριψε και τα οράματα του Schumann και του Monet, απέρριψε τον ευρωπαϊκό ουμανισμό και κατέστησε σήμερα την Ε.Ε. μια στυγνή οικονομική ολιγαρχία και ένα σπήλαιο ληστών όπως το χαρακτήριζε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Χρησιμοποιεί το ευρώ μόνον σαν νόμισμα της Γερμανίας και της Γαλλίας, για δικά τους συμφέροντα, αφού το ευρώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχει την ίδια αξία μόνον και μόνον για να είναι εξαρτημένες από το διευθυντήριο των Βρυξελλών. Πώς μπορεί το κοινό μας νόμισμα να έχει την ίδια αξία όταν δεν υπάρχει κοινή οικονομική πολιτική για όλες τις χώρες της Ευρώπης;
Όμως αυτή η εκφυλισμένη Ευρώπη είναι και άπληστη και ανήθικη. Μας επέβαλε σκληρά οικονομικά μέτρα εξαθλίωσης λες και είμαστε υπόδουλοι και όχι ίσοι εταίροι για να εξασφαλίσει τα δάνεια που μας έδωσε και για να καρπούται εις το διηνεκές από τους τόκους. Θα δουλεύουμε συνέχεια για να ξεπληρώνουμε τα δανεικά και την τοκογλυφία τους για να μπορούμε να ξαναπάρουμε δάνειο για να πληρώνουμε και πάλι τους τόκους. Αυτοί είναι οι νταβατζήδες μας. Νταβατζήδες οι οποίοι για να μας εξυπηρετήσουν μας ταπείνωσαν σαν χώρα, εξευτέλισαν την πολιτική μας ηγεσία και προσέβαλαν τον λαό μας.

Κανιβαλισμός

2010-05-26T11:41:00.001+03:00

Σαν ωραίο ανέκδοτο βγήκε στην δημοσιότητα η φοροδιαφυγή του ζεύγους Βοσκόπουλου – Γκερέκου. Και είναι πράγματι ανέκδοτο γιατί ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος. 1.000.000 Έλληνες χρωστάνε στην εφορία από 20.000€ έως πολλά εκατομμύρια. Και κανείς από αυτούς δεν πληρώνει. Είτε γιατί δεν έχει. Είτε γιατί έχει πτωχεύσει. Είτε γιατί είναι μάγκας φοροφυγάς και οικειοποιείται τα λεφτά που κλέβει από την εφορία. Είτε βρίσκεται στην δικαστική διαδικασία η οποία για να τηλεσιδικήσει χρειάζονται πάνω από δεκατρία χρόνια. Δηλαδή, τι θα γίνει τώρα; Θα βγάζουν κάθε μέρα από έναν νέο Βοσκόπουλο; Και λοιπόν;
Ένα ευνομούμενο Κράτος δεν κανιβαλίζει και δεν εξευτελίζει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών του όταν μάλιστα έχει δημιουργήσει και ειδική ανεξάρτητη αρχή προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Ένα ευνομούμενο Κράτος αντί να εξευτελίζεται για την ανικανότητά του και να κανιβαλίζει εις βάρος των πολιτών θα έπρεπε να βρει τρόπο να μαζεύει τους φόρους.
Δυστυχώς από το 1980 που ο Ανδρέας Παπανδρέου υποσχόταν κοινωνική αλλαγή, κράτος δικαίου, πόλεμο κατά του τελάρου και των μεσαζόντων και πάταξη των φοροφυγάδων πέρασαν 30 χρόνια και ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε οι υπόλοιπες κυβερνήσεις που ακολούθησαν βρήκαν τον τρόπο να πατάξουν την φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή. Ακόμα και ένα πρόστιμο που τόλμησε να βάλει ο Βασίλης Κεδίκογλου, υπουργός εμπορίου τότε, στην «Χαλυβουργική», δεν μάθαμε ποτέ αν πληρώθηκε. Αλλά και στα χρόνια της δικτακτορίας το 1968 είχαν τυπώσει και κυκλοφορήσει οι εφορίες ογκώδη βιβλία, σαν τους τηλεφωνικούς καταλόγους με τα εισοδήματα όλων των Ελλήνων. Πλην της διαπόμπευσης τι έγινε; Απολύτως τίποτα. Αντί λοιπόν, να εξευτελίζουν δημοσίως τον κάθε Βοσκόπουλο θα έπρεπε να μας πουν γιατί το ίδιο το Κράτος εισφοροδιαφεύγει και δεν καταβάλει τις εισφορές του στα Ταμεία. Γιατί το Κράτος δεν πληρώνει με τόκο τα χρήματα που χρωστάει στους πολίτες; Ενώ όταν το ίδιο το Κράτος θέλει να εισπράξει βάζει υπέρογκους τόκους υπερημερίας.
Όταν συμβαίνουν λοιπόν αυτά πώς να δημιουργηθεί φορολογική συνείδηση στους πολίτες για να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους; Όταν υπάρχει κοινή συνείδηση – και το έδειξαν αυτό οι διαδηλωτές μπροστά στη Βουλή – ότι το Κράτος είναι κλέφτης δεν μπορεί να υπάρχει φορολογική συνείδηση. Πρέπει πρώτα το Κράτος να παρουσιαστεί έντιμο για να ζητήσει εντιμότητα και από τους πολίτες. Πώς όμως να δείξει το Κράτος την εντιμότητά του όταν σήμερα στη Βουλή εξετάζονται 5 σκάνδαλα στις εξεταστικές επιτροπές και επώνυμοι πολιτικοί – λαμόγια έχουν κρεμαστεί στα μανταλάκια ως κλέφτες από το Χρηματιστήριο, το Κτηματολόγιο, τα ομόλογα, τα καρτέλ, τη Siemens και το Βατοπαίδι;
Όταν το 1963 για πρώτη φορά ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου έφερε στη Βουλή το νόμο για το πόθεν έσχες, την άλλη μέρα η Ελένη Βλάχου στην «Καθημερινή» έγραφε: «Ποιος στην Ελλάδα θα ελέγξει ποιόν;». Και πράγματι από τότε πέρασαν 50 χρόνια, κατατέθηκαν χιλιάδες πόθεν έσχες, σπαταλήθηκαν και φαγώθηκαν χρήματα από τέσσερα κοινωνικά προγράμματα, από την δωρεάν Αμερικανική βοήθεια και από τα 600.000 δισ. € που δανειστήκαμε, ΠΗΓΕ ΚΑΝΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗ; Ούτε πήγε, ούτε θα πάει. Αλλά και αν πάει δεν θα γυρίσει πίσω τα λεφτά που έφαγε. Ας μην μας κοροϊδεύουν λοιπόν και ας μην αυταπατώνται, ότι θα επιφέρουν ένα Κράτος δικαίου και αρετής. Σεμνότητα και ταπεινότητα κραύγαζε ο Κώστας Καραμανλής και στα πέντε χρόνια οι υπουργοί και το περιβάλλον του έφαγαν το καταπέτασμα και τον εξευτέλισαν. Ας μην ακολουθήσει λοιπόν την πολιτική του το «ΠΑΣΟΚ» και ας σταματήσει τον κανιβαλισμό.

Ο Σουλτάνος στην Ελλάδα

2010-05-19T15:32:00.001+03:00

Παραζαλισμένος ο ελληνικός λαός από τα μέτρα που επέβαλε η τρόικα, εντυπωσιάστηκε από την δυναμική επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν και της ακολουθίας του. Ήρθε στην Αθήνα ως νέος Σουλτάνος! Η παρουσία του, η επικοινωνιακή του πολιτική, οι λόγοι του, οι παρεμβάσεις του και οι απαντήσεις, που έδωσε σε όλα τα θέματα, επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό του Σουλτάνου, που του αποδίδουμε.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι η σημερινή Τουρκία, παρά τα εγγενή της προβλήματα, εξακολουθεί να διέπεται από διαθέσεις και βλέψεις και συμπεριφορές που ανάγονται στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Το κατόρθωσε κα το πέτυχε. Οι ιθύνοντες σήμερα στην Τουρκία είναι συνεχιστές των γενίτσαρων και των Φαναριωτών. Από την εποχή της Υψηλής Πύλης η Τουρκία ενσωμάτωσε όλο το ανθρώπινο δυναμικό που μπορούσε από τους Φαναριώτες και ιδιοποιήθηκε τα ιστορικά και τα πολιτιστικά στοιχεία του τόπου, που κατέκτησε, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα την πολιτική του Φαναρίου. Δεν είναι άμοιρο το γεγονός, ότι ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας εργάζεται εδώ και χρόνια για να περάσει η πολιτική της περιφερειακής δύναμης στις γειτονικές με την Τουρκία χώρες.
Οι ‘Έλληνες στα χρόνια της τουρκοκρατίας βίωσαν στο πετσί τους την πολιτική αυτή. Από την πρώτη στιγμή ο Σουλτάνος αναγνώρισε προνόμια στον Πατριάρχη και στην Ορθοδοξία. Αποδέχτηκε στο σύστημα της διοίκησης, τις δημογεροντίες, τους προεστούς, τους κοτσαμπάσηδες και τους δεσποτάδες και κράτησε το λαό μας τετρακόσια χρόνια υπόδουλο. Όταν η σχέση αυτή παραβιάζονταν τότε είχαμε αιματηρές συγκρούσεις, τοπικούς πολέμους, σφαγές και γενοκτονίες. Όταν ο λαός μας συγκατένευε, τότε ζούσαμε ειρηνικά υπό κατοχή.
Κύριο συστατικό της συνοχής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας υπήρξε το Ισλάμ. Αυτό ήταν το συστατικό της δύναμης και της ενότητας των πληθυσμών που υπέταξε, όταν περικύκλωσε ακόμα και την Ευρώπη στα Πυρηναία από την μια πλευρά και στα σύνορα της Βιέννης από την άλλη. Δεν πρωτοτύπησαν οι Οθωμανοί. Εγκολπώθηκαν και μιμηθήκαν τα στοιχεία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, που είχε ως κύριο συστατικό τον Χριστιανισμό. Ό,τι έκανε άλλωστε ο Μέγας Αλέξανδρος στη δική του αυτοκρατορία με κύριο συστατικό τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική παιδεία. Ό,τι έκανε επίσης η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που στηρίχθηκε στα ίδια στοιχεία δημιουργώντας την οργανωτική και νομική δομή κρατικής υπόστασης.
Εμείς ως σύγχρονη Ελλάδα τι κάνουμε; Εμείς απεμπολήσαμε το παρελθόν και την παράδοσή μας. Αν εξαιρέσει κανείς την εξόρμηση του Βενιζέλου και την προσωρινή ανασύσταση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, όλες οι άλλες ενέργειές μας παρέμειναν διστακτικές, άτολμες και χωρίς αυτογνωσία. Η εθνική ολοκλήρωση που ξεκίνησε με τους Βαλκανικούς πολέμους και συνεχίστηκε με την απελευθέρωση των υπόδουλων περιοχών του ελληνισμού σταμάτησε απότομα. Έμεινε έξω η Βόρειος Ήπειρος. Έμεινε έξω το Μοναστήρι και η Θράκη με τη Ρωμυλία. Και ήρθε ο Κώστας Σημίτης να το δηλώσει ξεκάθαρα σε ομιλία του στην ΔΕΘ, ότι τερματίστηκε η εθνική ολοκλήρωση. Δεν έφταιξε μόνον η παραδοχή μας, ότι ανήκουμε στη Δύση που διακύρηττε ο Κώστας Καραμανλής. Είχε προηγηθεί ήδη η δημιουργία του κράτους μας στα Βαυαρικά πρότυπα και είχε ενταχθεί η χώρα σε όλους τους πολιτικούς και αμυντικούς οργανισμούς του δυτικού κόσμου. Κοντά σε αυτά προστέθηκε η πολιτική του ΚΚΕ που ζητούσε αυτονομία στη Μακεδονία. Προστέθηκε επίσης η προπαγάνδα που πέρασε εντέχνως στο λαό μας, πως ό,τι έχει σχέση με την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τα πατριωτικά μας συναισθήματα, είναι απαρχαιωμένες αντιλήψεις, ανεδαφικές επιδιώξεις και στη χειρότερη περίπτωση ρατσισμός και φασισμός. Πριν από 500 χρόνια ήμασταν αυτοκρατορία. Σήμερα ήμαστε μια νομαρχία των Βρυξελλών, μία χώρα υπό επιτήρηση και χωρίς πλήρη εθνική κυριαρχία, χωρίς να μιλούμε για τα εθνικά μας οράματα, ίσως γιατί δεν έχουμε, χωρίς Μέγα Αλέξανδρο, χωρίς Άγια Σοφιά χωρίς εκείνα τα στοιχεία που δίνουν πίστη και αισιοδοξία στον Έλληνα για να δημιουργήσει. Κάποτε οι πρόγονοί μας, όπως λέει ο Νανόπουλος έφτιαξαν τον Παρθενώνα. Σήμερα, εμείς όχι μόνον δεν ασχολούμαστε με αυτούς που τον έφτιαξαν αλλά δεν φροντίζουμε να φτιάξουμε νέο.
Συμπέρασμα: Ο Σουλτάνος Ταγίπ Ερντογάν ήρθε στην Αθήνα στην πιο κατάλληλη στιγμή.

Η Ταφόπετρα

2010-05-12T15:10:00.001+03:00

Αφού πέρασαν επτά μήνες ψεύδους, απάτης, ερασιτεχνισμών, ύποπτων μεθοδεύσεων, κλαυθμών και οδυρμών κηδεύτηκαν στις 2 Μαΐου η ελληνική οικονομία και η κυριαρχία της χώρας και μόλις προχθές η Βουλή έβαλε την υπογραφή της στην ληξιαρχική πράξη του θανάτου!!!
Μετά τον ενταφιασμό, μάστορες και καλφάδες, φιλοτεχνούν το μνημείο ταφής τοποθετώντας την ταφόπετρα, που λέγεται ασφαλιστικό!!!
Αφού από το 1950 έβαλαν με νόμο τα αποθεματικά των ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδος ατόκως, για να τα «φάνε» σε διάφορες επενδύσεις για την ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας, αφού έκτοτε και λόγω των εξελίξεων, μετέτρεψαν τα νέα αποθεματικά σε ομόλογα, τα οποία «έφαγαν» τα λαμόγια του δημόσιου βίου, αφού το Κράτος μαζί με άλλους πλούσιους επώνυμους οφειλέτες δεν απέδωσαν τις ασφαλιστικές τους εισφορές στα ταμεία, έρχονται σήμερα και ουσιαστικώς καταργούν το κοινωνικό Κράτος και το ασφαλιστικό σύστημα:
- με την αφαίμαξη των συντάξεων
- την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης
- με την υπεξαίρεση των κρατήσεων των επικουρικών Ταμείων και
- με την εξαίρεση πλέον του Κράτους να καταβάλει το ποσό που του αναλογεί στην παροχή συντάξεων
Η σημερινή οικονομική κρίση και η, με καισαρική τομή, λύση που δόθηκε στο πρόβλημα της χώρας, ενώ είναι μια ευκαιρία για την ανασυγκρότηση του Κράτους για νέες βάσεις, ο πολιτικός κόσμος ούτε πήρε το μήνυμα της κοινωνίας, ούτε δείχνει διάθεση μετανοίας και επανόρθωσης των ημαρτημένων. Ο ελληνικός λαός βλέπει με έκπληξη το πολιτικό σύστημα της χώρας να προσπαθεί να διασώσει από την κατάρρευση ένα οικοδόμημα, που ουσιαστικώς είναι παμπάλαιο, σάπιο, άθλιο σε εμφάνιση και με έναν σκελετό που δεν μπορεί να συγκρατήσει και να σηκώσει το βάρος του οικοδομήματος. Εάν σήμερα δεν υπάρχει ελπίδα είναι ακριβώς για τον λόγο αυτό. Το οικοδόμημα οδηγείται σε κατάρρευση.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια και στις δικές μου τηλεοπτικές εκπομπές και συμμετέχοντας σε άλλες, πρότεινα να ξεκινήσουν όλα από μηδενική βάση – άποψη που και ο καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος, και ο σημερινός υφυπουργός κ. Κουτρουμάνης και ο κ. Ρωμανιάς και πολλοί άλλοι, αρχικώς την αποδέχθηκαν, αλλά βεβαίως δεν ήταν εκείνοι οι οποίοι θα έπαιρναν την πρωτοβουλία για να δώσουν το σύνθημα και την εντολή. Αναγκαστικώς ακόμη και σήμερα συζητούν, αναλύουν και προτείνουν διάφορες λύσεις μέσα στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος. Δεν πρόκειται να γίνει τίποτε. Γιατί; Γιατί ενώ υπάρχει τεράστιο πρόβλημα μη τήρησης των νόμων, τεράστιο πρόβλημα φοροδιαφυγής, τεράστιο πρόβλημα εισφοροδιαφυγής αναγγέλλουν και λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς να δώσουν λύση σ’αυτά. Χρειάζεται άλλη απόδειξη;
Δεν πρότεινα τότε όμως μόνον τη λύση των προβλημάτων από μηδενική βάση. Πρότεινα και τη σύγκλιση συντακτικής εθνοσυνέλευσης η οποία θα έβαζε τις βάσεις συγκρότησης ενός σύγχρονου ελληνικού κράτους με εγχώρια χαρακτηριστικά, χωρίς να στηρίζεται στα βαυαρικά πρότυπα, προσιτό και εξυπηρετικό στον Έλληνα πολίτη, ευέλικτο στις σύγχρονες παγκόσμιες οικονομικές, κοινωνικές και τεχνολογικές απαιτήσεις και εξελίξεις, με θεμέλιο την ρωμιόχρηστη παιδεία και την λαϊκή παράδοση και κληρονομιά.
Την πρόταση αυτή την επανέφερε πρόσφατα στο προσκήνιο ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς και συζητιέται και από πολλούς άλλους διανοούμενους και τεχνοκράτες. Δυστυχώς όμως τα αυτιά του πολιτικού κόσμου είναι βουλωμένα και δεν ακούν τη φωνή της συνείδησης του Έθνους. Εξακολουθούν και προσπαθούν να στερεώσουν και να αναπαλαιώσουν με φθαρμένα υλικά.

ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΜΕ;

2010-05-12T15:08:00.002+03:00

Έχω την εντύπωση, ότι το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης συμπεριφέρεται και εκφράζεται ακριβώς με την ορολογία του Στέφανου Μάνου, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, του Κώστα Σημίτη, του Γιώργου Αλογοσκούφη και του Γιάννη Παπαθανασίου. Σκληροί, άτεκτοι, ψυχροί, χωρίς συναίσθημα, χωρίς όραμα, χωρίς ανθρωπιά. Λες και απευθύνονται σε δούλους ή υποτακτικούς και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα νούμερα. Ψυχροί, λογιστές και εκτελεστές εντολών. Οι σημερινοί χαρακτηρίζονται επιπλέον για την άγνοια και την αμηχανία τους. Τρέμουν. Ζαλίζονται. Είναι μετέωροι. Και έχουν σκότος. Διότι εάν τους αφαιρέσουμε αυτό το ελαφρυντικό, τότε πρέπει να υποπτευθούμε μήπως υποκινούνται από ιδιοτελή κριτήρια. Είναι αδιανόητο να υπάρχει πολίτης που να δηλώνει, ότι πήρε 1.000.000 μάρκα από τη Siemens και να μένει ατιμώρητος. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν πολίτες και πολιτικοί οι οποίοι παραβίαζαν το νόμο και έφαγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού και να μένουν ατιμώρητοι επειδή… παρεγράφησαν τα αδικήματά τους. Από τη στιγμή που δεν τιμωρούνται οι επιλήσμονες του καθήκοντός τους, επιβεβαιώνεται, ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει Δημοκρατία, γιατί δεν υπάρχει Δικαιοσύνη. Και όπου δεν υπάρχει Δικαιοσύνη - έλεγαν οι αρχαίοι φιλόσοφοί μας – οι λαοί κυβερνιώνται από συμμορίες ληστών.
Η σημερινή Κυβέρνηση δεν έχει προοπτικές επιτυχίας γιατί στερείται του ηθικού πλεονεκτήματος. Και διότι δεν τιμώρησε κανέναν από όσους ενέχονται σε οικονομικά εγκλήματα. Και διότι δεν απευθύνεται στο φιλότιμο του Έλληνα. Και διότι δεν έχει όραμα για να τροφοδοτήσει ελπίδες και να δημιουργήσει το απαραίτητο κλίμα σταθερότητας και οικονομικής πίστης ώστε να μπορέσει να προχωρήσει στην πρόοδο και στην ευημερία.
Η οικονομική διαδρομή της χώρας από τον Οκτώβριο που ανέλαβε τη διακυβέρνηση το «ΠΑΣΟΚ» και ο Γιώργος Παπανδρέου, μετά τη λεηλασία της συμμορίας Αλογοσκούφη – Καραμανλή – Παπαθανασίου – ως σήμερα, βαρύνεται με τεράστιες παραλείψεις σχετικώς με την κερδοσκοπία και την τοκογλυφία που συνεχίζεται από την εποχή του Σημίτη με ξένους οικονομικούς ομίλους και τράπεζες οι οποίοι με τους Έλληνες συνενόχους – συνεργάτες τους και τη συνεργασία εταίρων της Ε.Ε. κέρδισαν δισεκατομμύρια ευρώ, παίζοντας με ελληνικά ομόλογα και τζογάροντας στα επιτόκια και στα spreads εξαιτίας του δημόσιου χρέους μας. Ήδη, από το σκαρφάλωμα των spreads στις 425 μονάδες βάσης οι «συνεταίροι» αυτοί θα αποκομίσουν πάνω από τρία δισεκατομμύρια δολάρια.
Και βεβαίως ακόμα και στην Αμερική, όπου Θεός είναι το κέρδος και το δολάριο, εξακολουθεί να υπάρχει Δικαιοσύνη και ήδη, η γνωστή και στην Ελλάδα Goldman Sachs, η μεγάλη φίρμα της Wall Street, βρίσκεται αντιμέτωπη με την Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς που προχωρεί σε διώξεις στελεχών της εταιρείας. Και ποια είναι η Goldman Sachs; Είναι αυτή η οποία «συγκάλυψε» επί Σημίτη μέρος του δημόσιου χρέους της χώρας μας, για να μπούμε στην Ευρωζώνη, με συμφωνίες swaps δηλαδή, αγορά, πώληση με ταυτόχρονη μετατροπή τους σε τρίτα προς το ευρώ νομίσματα, ώστε να αποκρύπτεται τελικώς η αρχική «μαύρη τρύπα». Ένα μήνα μετά τις εκλογές του 2009 η ίδια εταιρεία θέλησε να επαναλάβει το κόλπο αλλά βρήκε άρνηση. Και από τότε ξεκίνησε η επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Και με τον ίδιο τρόπο που δημιούργησε το σκάνδαλο στην αμερικανική αγορά ακινήτων, τώρα «παίζει τα ρέστα της» στην χρεοκοπία της Ελλάδας, έχοντας μαζί της βρετανικές και αμερικανικές εφημερίδες με το αζημίωτο για να δημιουργούν κλίμα και εντυπώσεις εις βάρος της χώρας μας.
Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να κηρύξει συναγερμό και πανελλήνιο πατριωτικό μέτωπο, αντί να τιμωρήσει τους ενόχους, αντί να απευθυνθεί στους Έλληνες εντός και εκτός Ελλάδος για εσωτερικό δανεισμό προσφεύγει στη χούντα του Δ.Ν.Τ. Είναι δηλαδή σαν εκείνον που έχει περιουσία 1.000.000€ και μπαίνει στην φυλακή για ένα γραμμάτιο 50.000€. Δηλαδή, αυτοκτονεί.
Είναι δυνατόν να έχουμε ως χώρα 300 δισεκατομμύρια ευρώ σε καταθέσεις, να διαθέτουμε πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ δημόσια περιουσία, να έχουμε 280 δισεκατομμύρια ευρώ ΑΕΠ και να κατεφεύγουμε στο Δ.Ν.Τ; Τρελαθήκαμε;

Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου

2010-04-27T11:37:00.002+03:00

Σαραντατρία χρόνια από την επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου του 1967, επιβλήθηκε στη χώρα μας η χούντα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σαν σήμερα έμπαιναν στην Αθήνα τα πρώτα στρατεύματα κατοχής. Και ενώ την 21η Απριλίου του 1967 τα τανκς περικύκλωσαν τη Βουλή και το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια» στην τωρινή χούντα οι οπαδοί του ΠΑΜΕ – ΚΚΕ «αιχμαλώτισαν» το ξενοδοχείο και τα λιμάνια της χώρας με αποτέλεσμα οι τουρίστες να μην έχουν πρόσβαση στην Ελλάδα. Η τωρινή χούντα έχει την εξής ιδιομορφία: Οι μεν διεθνείς και εγχώριοι τοκογλύφοι πίνουν το αίμα του λαού, οι δε οπαδοί του ΚΚΕ εξουσιάζουν το Κράτος, δηλώνοντας ανυπακοή στους νόμους και επιβάλλοντας τη θέλησή τους στην πλειοψηφία!!! Είναι οδυνηρό για όλους να ισχυριζόμαστε, ότι ζούμε σε ένα ισχυρό δημοκρατικό πολίτευμα, όταν ουσιαστικώς, οι μεν κλέφτες του δημόσιου χρήματος δεν τιμωρούνται και δεν φυλακίζονται γιατί καλύπτονται από τον νόμο «περί ευθύνης υπουργών», οι δε κομμουνιστές αρνούνται οποιοδήποτε έλεγχο από το επίσημο κράτος στα οικονομικά τους. Τριανταέξι χρόνια από την Μεταπολίτευση η ανεξέλεγκτη πολιτική ηγεσία της χώρας οδήγησε την Ελλάδα στον εκφυλισμό και την υποδούλωσε στην οικονομική χούντα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Έχω γράψει πάρα πολλές φορές, ότι ο αγώνας των ηρώων της Επανάστασης του 1821 πήγε χαμένος γιατί ενώ αποτινάξαμε τον τουρκικό ζυγό, ύστερα από λίγα χρόνια μας υποδούλωσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις. Έτσι, την τουρκική κατοχή διαδέχθηκε ένα κράτος, που οικοδομήθηκε στα μέτρα της Δύσης και ιδιαιτέρως των Βαυαρών, ξένο προς την ελληνική πραγματικότητα και το ήθος των Ελλήνων, κράτος που υπήρξε πάντοτε εχθρικό προς το λαό γιατί ουσιαστικώς ήταν ο δεσμώτης και επιτηρητής των Φράγκων. Η μόνη που προσαρμόστηκε στα νέα δεσμά, ακριβώς όπως έγινε και στη Ρωμαιοκρατία, ήταν η ελίτ της εποχής που σπούδαζε στην Εσπερία και διοχέτευε στην ελληνική κοινωνία, ως μεταπράτης, τα συμφέροντα, τα ήθη, τα έθιμα και τον τρόπο ζωής των σαλονιών του Δυτικού πολιτισμού.
Η πρώτη πτώχευση έρχεται νωρίτερα από την δημιουργία του ελληνικού κράτους καθώς το 1827 δηλώνεται αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων που έδωσαν οι αγγλικές τράπεζες το 1821 με ονομαστικά δάνεια στους επαναστάτες, 2.8000 χιλιάδες λιρών της εποχής, εκ των οποίων μόνο το 20% έφτασε στο σκοπό του. Πολλοί ιστορικοί και ερευνητές ισχυρίζονται, ότι εκείνη η πτώχευση συνδέεται με την Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ύστερα από μυστική συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων, μόνο και μόνο για να διασώσουν την ελληνική επανάσταση, να δημιουργήσουν Κράτος και για να μπορέσουν να εισπράξουν τα δάνεια. Πράγματι, τα εισέπραξαν, με το παραπάνω και ανάγκασαν την Ελλάδα να πτωχεύσει για δεύτερη φορά το 1843. Το Λονδίνο και το Παρίσι αρνήθηκαν να δανείσουν στο Ρωσόφιλο Ιωάννη Καποδίστρια ο οποίος για να δημιουργήσει το Κράτος, έβαλε χρήματα από την προσωπική του περιουσία και τύπωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα. Όπως γράφει ο Άγγελος Αγγελόπουλος στο έργο του «Δημόσιο χρέος της Ελλάδος» οι Μεγάλες Δυνάμεις δάνεισαν αργότερα στον Όθωνα 60 εκατομμύρια φράγκα από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν για την αποπληρωμή των «δανείων της ανεξαρτησίας». «12,5 εκατομμύρια δια την εξαγοράν από μέρους της Τουρκίας των επαρχιών Αττικής, Ευβοίας και μέρους της Φθιώτιδος και 7,5 εκατομμύρια δια την συντήρησην των Βαυαρικών στρατών». Όταν, λοιπόν, σήμερα ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αναφέρεται στην εκχώρηση της ελληνικής κυριαρχίας είναι απολύτως ειλικρινής. Η χώρα μας προόδευε ή επεκτείνονταν ανάλογα με τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων. Όταν μας το επέτρεπαν μεγάλωνε η Ελλάδα και όταν μας το απαγόρευαν μίκραινε. Αυτές άλλαζαν και αλλάζουν τον χάρτη της χώρας μας. Τότε η Ελλάδα αγόραζε και η Οθωμανική αυτοκρατορία πουλούσε για να είναι οι Διεθνείς τραπεζίτες ευτυχείς. Σήμερα η Ελλάδα πουλάει και άλλοι αγοράζουν. Το θέμα είναι τι κάνουν, πώς σκέπτονται και πώς ενεργούν οι ηγέτες της χώρας μας.

Εκφυλισμός, υπό τριπλή κατοχή

2010-04-20T13:00:00.001+03:00

Πολλοί με ρωτούν γιατί δεν ασχολούμαι πλέον με τα καίρια, μεγάλα και σοβαρά θέματα, όπως είναι τα εθνικά, τα οικονομικά, τα πολιτικά κ.α. και γιατί εργάζομαι πλέον στις κουτσομπολίστικες τηλεοπτικές εκπομπές. Η απάντηση είναι απλή και στηρίζεται σε δύο σκέλη: Ως δημοσιογράφος είμαι χαρούμενος και ικανοποιημένος γιατί δικαιώθηκα σε όλες τις προβλέψεις μου, από το 1970 ως τώρα, και έγραψα όσα έπρεπε να γράψω για τα μεγάλα αυτά θέματα που απασχολούν την χώρα, όταν οι σημερινοί πρωταγωνιστές της δημόσιας ζωής, όχι μόνον δεν είχαν την γνώση αλλά και με χαρακτήριζαν ακραίο και ανεδαφικό. Ταυτοχρόνως, όμως, είμαι και δυστυχής, γιατί η συμπεριφορά των πολιτικών και οι πολιτικές, που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια, οδήγησαν στην ηθική, εθνική, πολιτική, κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία. Ο δεύτερος λόγος είναι, ότι οι συμπεριφορές των πρωταγωνιστών του life style είναι λιγότερο ένοχες και απαξιωτικές από τις συμπεριφορές των πολιτικών μας, που μας έχουν βυθίσει σε ένα απέραντο τέλμα. Η Τζούλια και οι παρεκτροπές της, που καυτηριάζουμε με περισσή υποκρισία, είναι πολύ πιο έντιμη από τη διαγωγή ορισμένων πολιτικών και παραγόντων της δημόσιας ζωής που ασελγούν εις βάρος του ελληνικού λαού.
Όπως έγραψα πριν από καιρό, η Ελλάδα είναι χώρα υπόδουλη. Το επιβεβαίωσε προσφάτως στο υπουργικό συμβούλιο ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Και είναι υπόδουλη υπό τριπλή κατοχή. Όπως στον πόλεμο υποδουλωθήκαμε στους Γερμανούς, τους Ιταλούς και τους Βούλγαρους σήμερα είμαστε υποδουλωμένοι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην Commission και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι εκπρόσωποι των οποίων ήδη εγκαταστάθηκαν στη χώρα και ανέλαβαν την ουσιαστική διακυβέρνηση του κράτους. Όποιος από εσάς νομίζει, ότι κυβερνούν οι Έλληνες υπουργοί, τραπεζίτες, πολιτικοί κλπ. είναι βαθιά νυχτωμένος!!!
Εμείς που ζήσαμε μέχρι σήμερα είμαστε οι ευτυχείς. Ζήσαμε πλουσιοπάροχα με δανεικά. Τα παιδιά μας στα οποία παραδίδουμε την σκυτάλη είναι καταχρεωμένα με τις δικές μας ενοχές και καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα. Όχι μόνον γιατί θα επιβαρυνθούν με το τεράστιο αυτό οικονομικό βάρος, αλλά γιατί τα οδηγήσαμε σε έναν εκφυλισμό της κοινωνίας, που δεν έχει όραμα, δεν πιστεύει σε αξίες και θεσμούς, δεν μετέχει της ελληνικής παιδείας και δεν παράγει τίποτα!!! 500.000 ελληνόπουλα με πτυχία, masters , και PHD είναι ξενιτεμένα και εργάζονται στην Ευρώπη και στην Αμερική αφού προσλήφθηκαν αμέσως στέλνοντας απλώς μέσω του internet το βιογραφικό τους, γλιτώνοντας τον εξευτελισμό της προσωπικότητάς τους να παρακαλούν κατουρημένες ποδιές για να βρουν στην χώρα τους εργασία!!!
Η νέα τραγική κατάσταση, στην οποία οδηγήθηκε η χώρα, μας οδηγεί σε ένα χρήσιμο διδακτικό συμπέρασμα: ότι η πρόοδος και η ανάπτυξη ενός κράτους και μιας κοινωνίας δεν γίνεται από τον καναπέ βλέποντας τηλεόραση και παραγγέλνοντας πίτσες. Ο λαός μας είναι σε παρακμή. Και δεν έχει το κουράγιο να αντισταθεί και να αγωνιστεί, όπως αντιστέκονται και αγωνίζονται άλλοι λαοί είτε στα πεδία των μαχών είτε στα σύγχρονα μέτωπα της τεχνολογίας, της επιστήμης και της οικονομίας. Ο Εβραίος, ο Παλαιστίνιος, ο Αφγανός πατριώτης, ζει και εργάζεται, έχοντας το όπλο στον ώμο. Και αλίμονο αν κανείς επιβουλευτεί τις πατρίδες τους. Εμείς ξεφτιλιζόμαστε καθημερινά και χάνουμε την εθνική μας κυριαρχία από τους Τούρκους, τους Αλβανούς , τους Σκοπιανούς κ.α. και δεν μας καίγεται καρφί γιατί ζούμε με την ψευδαίσθηση, ότι είμαστε υπέρ της ειρήνης και των δημοκρατικών διαδικασιών. Και αυτό είναι το τραγικό. Γιατί ούτε ζούμε ειρηνικά αφού έχουμε κατακτηθεί χωρίς πόλεμο, από τους ξένους και δεν μπορούμε να ζήσουμε με ασφάλεια, ούτε έχουμε Δημοκρατία αφού δεν υπάρχει Δικαιοσύνη και οι πολίτες αντιμετωπίζονται ο καθένας ξεχωριστά και άνισα.

Αήθης επίθεση του Α. Γεωργιάδη στο δημοσιογράφο Βαγγέλη Παπαδόπουλο

2010-04-19T13:08:00.001+03:00

Αήθη επίθεση εξαπέλυσε ο Άδωνις Γεωργιάδης έναντίον του δημοσιογράφου Βαγγέλη Παπαδόπουλου.
Σύμφωνα με το τηλεοπτικό ρεπορτάζ ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ προσκλήθηκε από την Σταματίνα Τσιμτσιλή να μιλήσει τηλεφωνικώς (γιατί βρισκόταν σε παιδικό πάρτυ) στην εκπομπή TV Weekend για να σχολιάσει τη δήλωση του Ηλία Ψινάκη, ότι θα τον ενδιέφερε ο δήμος της Αθήνας.
Πράγματι ο Άδωνις δέχθηκε να βγει στην εκπομπή τηλεφωνικώς με τον απαράβατο όρο η συζήτηση να γίνει μεταξύ του ιδίου και της Σταματίνας χωρίς να συμμετέχουν οι υπόλοιποι συνεργάτες – πανελίστες της εκπομπής.
Αν και γνώριζε, ότι στο πάνελ της εκπομπής υπήρχε ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Παπαδόπουλος, ο οποίος πριν από καιρό δήλωσε πως η Ευγενία Μανωλίδου είναι ψώνιο, αφού σχολίασε τα όσα είπε ο Ηλίας Ψινάκης και χωρίς να ερωτηθεί από κανέναν επετέθη σε όσους χαρακτηρίζουν τη σύζυγό του ψώνιο και τους συνέστησε «καλά θα κάνουν να κοιτάξουν τα μούτρα τους στον καθρέφτη. Η Ευγενία Μανωλίδου – είπε – δεν είναι ψώνιο ούτε κυνηγάει τις κάμερες. Έχει ένα συμβόλαιο και το τηρεί με το κανάλι του Antenna. Δεν είναι ψώνιο κάποιος που κυνηγάει την δουλειά του και πληρώνεται καλά γι’αυτό».
Όταν ο Άδωνις αποδεσμεύτηκε, η Σταματίνα έδωσε αμέσως τον λόγο στον Βαγγέλη Παπαδόπουλο που ήταν έτοιμος να… εκραγεί! «Μου ζητήσατε – είπε ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος - να μη μιλήσω και το έκανα! Αλλά δεν είναι δίκαιο να αναφέρεται κάποιος σε μένα και να μην μπορώ να του απαντήσω! Εγώ είπα ψώνιο τη Μανωλίδου, εμένα εννοούσε ο Γεωργιάδης ο οποίος είναι τηλεοπτικό μου παιδί, εγώ τον πήγα στον Καρατζαφέρη! Εγώ τον πρωτο έβγαλα στην τηλεόραση (Βαγγέλη, καλά να πάθεις…) Είναι αχάριστος και μικρός! Είναι αχάριστος όταν λέει «όποιος τα λέει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη!».Ακούσατε, πιστεύω, τι είπε στη ΝΕΤ ο Απόστολος Κακλαμάνης: Όλοι οι πολιτικοί δεν είναι καραγκιόζηδες. Και προφανώς εννοούσε αυτόν! Δεν υπάρχει άλλο περιστατικό παρουσιάστριας που για ένα χρόνο χωρίς εκπομπή μας έχει ζαλίσει τα … φρύδια ότι θα πάρει εκπομπή! Τέτοιο ψώνιο δεν παρουσιάστηκε ποτέ». Μάταια η Σταματίνα προσπαθούσε να τον ηρεμήσει λέγοντάς του πως δεν αναφερόταν σε εκείνον, καθώς αν είχε πρόβλημα με τον Παπαδόπουλο, δεν θα μιλούσε καν στην εκπομπή!

Πηγή: VPNews
http://www.vpnews.gr/

Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ;

2010-04-13T11:42:00.001+03:00

Ως αρχισυντάκτης της οικονομικής εφημερίδας «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» για περίπου 20 χρόνια, που σήμερα εκδίδει ο όμιλος Γιώργου Μπόμπολα, βίωσα από «πρώτο χέρι» την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι οικονομικοί συντάκτες και επομένως, πιστεύω, ότι έχουμε όλες εκείνες τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις για να εξηγήσουμε τα σημερινά οικονομικά προβλήματα και το πώς φτάσαμε ως εδώ.
Όταν ανέλαβε την Κυβέρνηση ο Ανδρέας Παπανδρέου και το «ΠΑΣΟΚ» το 1981 ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης ήταν 0,6%, ο μέσος ρυθμός πληθωρισμού 19,8%, η ανεργία 6,8%, το μέσο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης 0,8% , το δημόσιο χρέος 39,2%, ΑΕΠ κατά κεφαλή 81,8%, έμμεσοι φόροι 11,5% και φορολογικά έσοδα 16,4%. Την ίδια χρονική περίοδο η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας ήταν εικόνα απελπισίας και ελπίδας. Τα προβλήματα ήταν μεγάλα, το φωτοστέφανο του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της «Νέας Δημοκρατίας» είχαν αφανιστεί και ο λαός είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για καλύτερες μέρες και για «αλλαγή»στον Ανδρέα Παπανδρέου. Και πράγματι ο Ανδρέας υπήρξε ο νικητής των εκλογών με ένα 48% και με ένα «συμβόλαιο» που υπέγραψε για να ανακουφίσει τους μη προνομιούχους και να φέρει στην εξουσία το υπόλοιπο μισό του λαού που ήταν στο περιθώριο μετά τον πόλεμο και τα αιματηρά γεγονότα του 1946-49. Η επικράτηση του «ΠΑΣΟΚ» δεν ήταν μόνον μια νίκη ενός κόμματος. Η νίκη του «ΠΑΣΟΚ» ήταν ένα κοινωνικό φαινόμενο. Και, μάλιστα, όταν υπόσχονταν τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου τότε, γνώστης της οικονομικής κατάστασης, ως οικονομολόγος αλλά και ως πολιτικός, που είχε μέντορά του τον Francois Mitterrand, επιδίωξε αρχικώς να ακολουθήσει την πολιτική του Γάλλου προέδρου. Γι’αυτό στις προγραμματικές του δηλώσεις, που ανέγνωσε στη Βουλή τον Νοέμβριο, υποσχέθηκε να εφαρμόσει τρία βασικά μέτρα: την αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) μισθών και ημερομισθίων ανά τετράμηνο, ίση με τον πληθωρισμό, την ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας με αύξηση του κατώτατου αφορολόγητου ορίου και την σταδιακή αναπροσαρμογή των κατώτατων ορίων συντάξεων. Την πολιτική αυτή άλλωστε του είχαν προτείνει οι βασικοί συνεργάτες του, Απόστολος Λάζαρης, Γεράσιμος Αρσένης, Δημήτρης Κουλουριάνος και Μανώλης Δρεττάκης.
Η συγκρατημένη αυτή οικονομική πολιτική καθησύχασε το τότε οικονομικό και κοινωνικό κατεστημένο διότι οι υπερβολές του προεκλογικού αγώνα παρουσίαζαν τον Ανδρέα ως τον Aliente ο οποίος δεν θα μπορούσε να διατηρηθεί στην εξουσία για πολύ. Έπεσαν όμως έξω. Λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά του 1981, ο τότε υπουργός εργασίας Απόστολος Κακλαμάνης, ανακοίνωσε από την τηλεόραση αύξηση των κατώτατων μισθών και ημερομισθίων μέχρι 60% και διπλασιασμό των κατώτατων συντάξεων του ΙΚΑ, του δημοσίου, του ΟΓΑ, του ΤΕΒΕ κλπ. και έγινε σεισμός!!! Αιφνιδιαστικώς και χωρίς να το περιμένει κανείς από το κατεστημένο περνούσαμε σε μια βίαιη ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των μη προνομιούχων της χώρας. Για πρώτη φορά μετά τα κοινωνικά μέτρα της δικτατορίας τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας είδαν καλύτερες μέρες και ένοιωθαν πλέον ευχαριστημένα αφού ταυτοχρόνως είχαν μπει και σε όλα τα πόστα της πολιτικής – κοινωνικής ζωής. Ο Ανδρέας Παπανδρέου αγνόησε τις περιορισμένες και ανεκτές αντοχές της οικονομίας, αγνόησε την ιδιότητα του οικονομολόγου και τους επιτελείς του και ικανοποίησε τα αιτήματα του λαού. Γιατί ταυτοχρόνως καθιέρωσε την πενθήμερη εργασία, την εργάσιμη εβδομάδα των 40 ωρών, την ετήσια άδεια των τεσσάρων εβδομάδων, την αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων κατά 100% τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μισθωτούς και την απαγόρευση των ομαδικών απολύσεων. Καθώς τελείωνε η πρώτη κυβερνητική τετραετία του «ΠΑΣΟΚ» και ενώ ο λαός απολάμβανε τις παροχές ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Δημήτρης Χαλκιάς και της «Εθνικής» Στέλιος Παναγόπουλος βρίσκονταν στα όρια της απόγνωσης. Και αυτοί και εμείς που κάναμε οικονομικό ρεπορτάζ προβλέπαμε την επικείμενη χρεοκοπία αφού το έλλειμμα του προϋπολογισμού άγγιζε το 18% του ΑΕΠ, του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το 8% και ο πληθωρισμός το 20%. Θυμάμαι σαν τώρα, όταν κάποιο βράδυ, το Μάρτιο του 1985, όταν ο καλός συνάδελφος Μιχάλης Μαντάς, που κάλυπτε τότε για την «Ημερησία» το οικονομικό ρεπορτάζ, μπήκε έντρομος στα γραφεία και μας είπε: «Παιδιά, πάμε για φούντο. Χρεοκοπήσαμε». Πράγματι, ο διευθυντής συναλλάγματος της Τράπεζας της Ελλάδας ενημέρωσε τον κ. Χαλκιά, ότι το συναλλαγματικό απόθεμα της χώρας έπεσε στα 263 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή, ποσό που μόλις κάλυπτε τις εισαγωγές για είκοσι μέρες.
Όταν ο Ανδρέας ενημερώθηκε για την κατάσταση αυτή υιοθέτησε την πρόταση του κ. Χαλκιά να δείξει ψυχραιμία και αξιοποιώντας τα credit lines της τράπεζας να συνάψει εξωτερικό δάνειο για τις άμεσες ανάγκες με μόνη όμως προϋπόθεση να αλλάξει πολιτική. Πράγματι, και έτσι έγινε αφού απέπεμψε τον Αρσένη από το υπουργείο, προκήρυξε εκλογές με νέο σύνθημα για «ακόμη καλύτερες μέρες». Ο Σημίτης που τον διαδέχθηκε εφάρμοσε ένα σκληρό σταθεροποιητικό πρόγραμμα, που του το υπέδειξε ο Ανδρέας σε συνεργασία μες την Τράπεζα της Ελλάδας και με δεύτερη υποτίμηση της δραχμής διέσωσε τελικά την οικονομία από την χρεοκοπία.
Έκτοτε η χώρα κινήθηκε και πάλι στον ίδιο ρυθμό της σπατάλης, των παροχών και της εξυπηρέτησης των συνδικαλιστών, της αδιαφάνειας και των σκανδάλων με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση Σημίτη να παραδώσει την εξουσία στον Καραμανλή με μέσο ρυθμό ανάπτυξης 4,5%, μέσο ρυθμό πληθωρισμού 3,4%, ανεργία 10,5%, μέσο έλλειμμα -4,6%, δημόσιο χρέος 100,9%, ΑΕΠ κατά κεφαλή 81,1%, έμμεσους φόρους 12,5% και φορολογικά έσοδα 21,5%.
Η Κυβέρνηση Καραμανλή, που ακολούθησε, συνέχισε τις σπατάλες και την αδιαφάνεια, δεν πήρε τα μέτρα που έπρεπε να πάρει εγκαίρως και σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου τρέχει και δεν φτάνει. Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.

Μέτρα χωρίς αντίκρυσμα

2010-04-07T13:04:00.000+03:00

Η Κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, πήρε μια σειρά σκληρών μέτρων και προσδοκά να δώσει λύση στο πρόβλημα. Τα μέτρα που πήρε είναι πράγματι σκληρά – ανεξαρτήτως των επιμέρους αδυναμιών τους – και το ομολογεί και η ίδια. Επίσης, επικροτούν τα μέτρα αυτά τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πολλοί ισχυρίζονται, ότι τα μέτρα αυτά υπαγορεύτηκαν από αυτούς αλλά δεν έχει σημασία.
Πόσο θα αποδώσουν τα μέτρα αυτά; Θα λύσουν το πρόβλημα; Φοβούμαι πως όχι. Και αν ακόμα τηρηθεί με θρησκευτική ευλάβεια το πρόγραμμα σταθερότητας και υλοποιηθούν στο ακέραιο τα μέτρα αυτά, όποιο οικονομικό κέρδος εξασφαλίσει η χώρα, θα δοθεί για την αποπληρωμή των τοκογλυφικών spreads με τα οποία δανείστηκε πριν από λίγες μέρες και θα δανειστεί και στις επόμενες. Ο ληστρικός τόκος με τον οποίο δανείζεται η χώρα αυτή την στιγμή εξανεμίζει όλες τις θυσίες που κάνει ο ελληνικός λαός για να δεχθεί τα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης. Αν εξοικονομήσουμε 5€ θα πληρώσουμε σε τόκους εφτά. Οπότε; Μηδέν εις το πηλίκον!!! Φαύλος κύκλος.
Έστω, όμως, αντιμετωπίζουμε τις ανάγκες μας με αυτόν τον τρόπο για το 2010. Τι θα γίνει όμως το 2011, το 2012, το 2013, που ως τότε θα χρειαστούμε άλλα 135 δισεκατομμύρια ευρώ; Αλλά και αν τα βρούμε πόσους τόκους θα πληρώσουμε;
Όπως αντιλαμβάνεστε με τις διαδικασίες που ακολουθεί η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Τα χρόνια που έρχονται θα είναι δύσκολα, σκληρά και επικίνδυνα. Και αν ακόμα κατορθώσει να προχωρήσει με αυτόν τον τρόπο, κινδυνεύει από κοινωνική έκρηξη και απρόσμενες λαϊκές αντιδράσεις. Ποτέ ένας επιχειρηματίας που βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης δεν σώθηκε από τα δανεικά των τοκογλύφων. Κάποτε έφτανε η στιγμή που ο ίδιος ή αυτοκτονούσε ή τον εκτελούσαν τα κυκλώματα που τον δάνειζαν!!!
Έχω την εντύπωση, ότι δεν έχουμε καταλάβει ακόμα την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα και πιστεύω, πως δεν το έχουν καταλάβει οι περισσότεροι υπουργοί της Κυβέρνησης και σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Ο Γιώργος Παπανδρέου φαίνεται, ότι είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τα σπασμένα των προκατόχων του, χωρίς να είμαστε βέβαιοι, αν θα διασώσει την χώρα και αν θα διασωθεί ο ίδιος. Για να επιβεβαιωθεί το ρηθέν από τον πατέρα του Ανδρέα Παπανδρέου, ότι ή θα αφανίσουμε το δημόσιο χρέος ή αυτό θα αφανίσει εμάς!!! Προς το παρόν δεν κατορθώσαμε να το αφανίσουμε. Άρα τι απομένει;
Ευλόγως θα ρωτήσει κάποιος από εσάς που διαβάζει αυτές τις γραμμές: «μα καλά δεν υπάρχει λύση;». Λύσεις υπάρχουν αλλά ποιος θα αναλάβει πρωτοβουλία για να τις προτείνει; Βλέπετε, ότι ακόμα και τώρα όλοι υπολογίζουν το πολιτικό κόστος. Λύσεις όμως που θα υπολογίζουν το πολιτικό κόστος είναι σαν να θέλει κανείς να θεραπεύσει τον καρκίνο με ασπιρίνη.
Για να πάρει μια Κυβέρνηση πρωτοβουλία σωτηρίας της χώρας πρέπει να είναι ή Κυβέρνηση δικτατορίας ή Κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αν αποκλείσουμε την πρώτη περίπτωση μένει η δεύτερη. Μόνον μια οικουμενική Κυβέρνηση που κατά τεκμήριο θα εκφράζει το σύνολο του ελληνικού λαού θα μπορεί να θέσει προς όλους με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια το αίτημα της Ελλάδας για αναστολή πληρωμών, χρονική περίοδο χάριτος πέντε χρόνων και αναπροσαρμογή του χρέους. Αυτή είναι η πρώτη εθνικώς αναγκαία κίνηση που θα επιτρέψει στην χώρα μας να αντιμετωπίσει την κρίση. Όλα τα άλλα που αποφασίζονται από την Κυβέρνηση είναι μία διαχειριστική διαδικασία που δεν εξυπηρετεί κανέναν, τη στιγμή μάλιστα που πολλοί βγαίνουν δημοσίως και υποστηρίζουν την πιο λογική ή παράλογη άποψη για το οικονομικό πρόβλημα. Γιατί μέσα στο κλίμα στο οποίο ζούμε μας δίνουν το δικαίωμα να σκεφτούμε, ότι ορισμένοι δουλεύουν για τον εαυτό τους και για να βγάλουν πάρα πολλά λεφτά τζογάροντας μέσω των διεθνών πιστωτικών ιδρυμάτων και ομίλων και παίζοντας με το δημόσιο χρέος και τον εθνικό δανεισμό. Όπως υπάρχει και η υποψία, ότι ορισμένοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ για να σμπαραλιάσουν – μέσω Ελλάδας - το ευρώ και να εξυπηρετήσουν το δολάριο…

Θέλουν μια ανεξάρτητη Εκκλησία;

2010-03-30T14:33:00.001+03:00

Θα επανέλθουμε σήμερα στο θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Προκαταβολικώς θα εξαιρέσουμε από το θέμα μας όλους εκείνους τους ανάξιους κληρικούς, που μετέτρεψαν τη χάρη του Θεού σε ασέλγεια! Οι ανάξιοι αυτοί κληρικοί είναι λίγοι. Επειδή όμως οι ασελγείς πράξεις τους σκανδαλίζουν και εντυπωσιάζουν την κοινή γνώμη, δημιουργείται η εντύπωση, ότι όλοι οι παπάδες είναι σαν αυτούς, με αποτέλεσμα να προσβάλλεται και να θίγεται ο κλήρος. Ανάξιοι και επίορκοι υπάρχουν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Δεν σημαίνει λοιπόν τίποτε, αν ορισμένοι γιατροί παίρνουν φακελάκια. Αν μερικοί δημοσιογράφοι χρηματίζονται. Αν μερικοί πολιτικοί – λαμόγια κλέβουν τα λεφτά του λαού. Δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα.
Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 7.000 κληρικοί, μορφωμένοι ή όχι, έγγαμοι ή άγαμοι, που εκπληρώνουν με συνέπεια τα καθήκοντά τους και προσφέρουν τεράστιο κοινωνικό έργο. Φλογεροί ιεροκήρυκες, πολύτεκνοι οικογενειάρχες, λαμπροί επιστήμονες, απλοί παπάδες που το πρωί οργώνουν τα χωράφια και το βράδυ χτυπάνε την καμπάνα του Εσπερινού, ιεραπόστολοι που μεταφέρουν το μήνυμα του Χριστού στην Αφρική και σε άλλες χώρες του τρίτου κόσμου, ιερωμένοι που υπηρετούν ασθενείς και φυλακισμένους σε νοσοκομεία και φυλακές και άλλοι που μονάζουν σε μοναστήρια και διάγουν πνευματική ζωή γενόμενοι καταφύγιο ψυχών.
Η διοίκηση της Εκκλησίας ανέκαθεν είτε οικιοθελώς είτε όχι παραχώρησε τεράστιες εκτάσεις στην Εκκλησία και βοήθησε πάντοτε το Κράτος. Αλλά και το Κράτος ανέλαβε έναντι αυτού τη μισθοδοσία του κλήρου. Όταν επί Τρίτση επιχειρήθηκε η προσάρτηση της εκκλησιαστικής περιουσίας ο νόμος προσβλήθηκε στην Ε.Κ. και ουσιαστικώς ακυρώθηκε. Τα ξέχασαν; Αργότερα τελείως αυθαιρέτως το Κράτος έπαιρνε το 35% από τα έσοδα του παγκαρίου. Σήμερα επανέρχεται και επιχειρεί να φορολογήσει τα οικονομικά της Εκκλησίας με ένα 20% επί των ακαθαρίστων. Ανεξαρτήτως αν είναι σωστή ή όχι, η φορολόγηση αυτή γίνεται με άνιση μεταχείριση. Και τούτο γιατί όλοι φορολογούμαστε βάσει βιβλίων εσόδων και εξόδων και επί των καθαρών. Αν θέλει το Κράτος να προχωρήσει στη φορολόγηση θα πρέπει να το κάνει με τον ίδιο τρόπο που το κάνει με όλους τους άλλους πολίτες.
Όμως ας μη γελιόμαστε. Υπάρχουν ορισμένοι κύκλοι που ωθούν σε ρήξη με την Εκκλησία και στον διαχωρισμό της με το Κράτος. Θα είναι ευχής έργο να γίνει αυτό γιατί θα ωφελήσει την Εκκλησία. Εκείνο που θα βγει ζημιωμένο θα είναι το Κράτος.
Πρώτα πρώτα μόλις η Εκκλησία γίνει ανεξάρτητη και αυτόνομη θα αναγεννηθεί. Οι δεσποτάδες και γενικώς οι κληρικοί θ’αρχίσουν να δουλεύουν περισσότερο για τους σκοπούς της Εκκλησίας και για την σωτηρία της ψυχής των ανθρώπων. Θα πάψουν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται και θα γίνουν πραγματικοί απόστολοι του Ευαγγελίου του Χριστού. Θα επανέλθει το πρωτοχριστιανικό σύστημα των πιστών μελών της Εκκλησίας και των κατηχούμενων. Και η Εκκλησία θα ξέρει ποια είναι τα πιστά μέλη της που θα το ομολογούν δημοσίως και υπερηφάνως και ποιοι είναι εκείνοι που ενδιαφέρονται να γίνουν Χριστιανοί και να κατηχηθούν. Θα καταργηθεί ο νηπιοβαπτισμός και θα γίνεται Χριστιανός όποιος πραγματικά το επιθυμεί συνειδητώς. Επομένως, θα παύσει αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο των περισσοτέρων, που ενώ τυπικώς αποκαλούνται Χριστιανοί δεν συμμετέχουν στα μυστήρια της Εκκλησίας, δεν συμμετέχουν στη ζωή της εκκλησιαστικής κοινότητας και με ελαφρά την καρδία ανά πάσα στιγμή βγαίνουν και κατηγορούν την Εκκλησία και έχουν λόγο. Ο χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας θα αναγεννήσει ουσιαστικώς την Εκκλησία αφού το πλήρωμα της Εκκλησίας πλέον θα μπει στη διοίκηση και στην εκλογή των κληρικών, ιερέων και επισκόπων.
Το κυριότερο όμως απ’όλα είναι η οικονομική αυτοτέλεια της Εκκλησίας που θα μπορεί πλέον χωρίς κανένα διαδικαστικό πρόβλημα να διαχειρίζεται και να αξιοποιεί την περιουσία της, να την πολλαπλασιάζει και τηρώντας τους φορολογικούς νόμους όπως όλα τα Ν.Π.Ι.Δ. να καρπούται τα κέρδη της και να τα διαθέτει όπου εκείνη νομίζει. Σε μια τέτοια περίπτωση ο πιστός λαός θα αυξήσει τις προσφορές του προς την Εκκλησία και τους κληρικούς και οι κληρικοί θα αμείβονται καλύτερα και περισσότερο. Ανάλογες περιπτώσεις είχαμε στην περίοδο της Τουρκοκρατίας αλλά και στα 80 χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης στη Ρωσία. Οι μπολσεβίκοι έπεσαν αλλά η Εκκλησία θριαμβεύει.
Και το σχετικό επιμύθιο: μπορούν να αναλογιστούν όσοι επιθυμούν το διαχωρισμό, ιδιαιτέρως οι πολιτικοί και τα κόμματα τι θα συμβεί αν έχουν μπροστά τους έναν αυτόνομο, ανεξάρτητο, οργανισμό που θα διαχειρίζεται μόνος του τη συμπεριφορά του απέναντι στην πολιτική των κομμάτων και της κυβέρνησης;

Τίνος είναι το παγκάρι;

2010-03-23T11:00:00.001+02:00

Όταν ρώτησαν τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Θεόκλητο γιατί δεν συνεισφέρει η Εκκλησία στο Κράτος, εκείνος απάντησε με ερώτηση: «Γιατί, έγινε πόλεμος ή σεισμός και εθνική καταστροφή;». Και όταν τον πίεσαν περισσότερο για μια πιο συγκεκριμένη απάντηση πρόσθεσε: « Δηλαδή, να προσφέρει η Εκκλησία για να τα φάνε οι επιτήδειοι του Κράτους;». Αυτός ο διάλογος κρύβει μεγάλες αλήθειες:
1ον. Κάθε φορά, διαχρονικώς, που το Κράτος κινδύνευε η Εκκλησία προσέφερε από την περιουσία της για να βοηθήσει. Το ίδιο έκανε πάντοτε σε περιόδους εθνικής καταστροφής. Η απελευθέρωση του Γένους οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στην Εκκλησία.
2ον. Κάθε φορά που το Κράτος προχωρεί σε εράνους και σε άνοιγμα λογαριασμών για την κατάθεση προσφορών με σκοπό να βοηθήσει διάφορες περιοχές που επλήγησαν από θεομηνίες, τα λεφτά του κόσμου που συγκεντρώνονται για το συγκεκριμένο στόχο, δεν πάνε σχεδόν ποτέ στους δικαιούχους. Βλέπε «τάμα του έθνους», βλέπε τον πυρόπληκτο νομό Ηλείας κλπ.
3ον. Ανεξαρτήτως της διεθνούς οικονομικής κρίσης και ανεξαρτήτως της εγχώριας οικονομικής δυσπραγίας εκείνο, που είναι γεγονός αναμφισβήτητο, είναι η κλοπή, φανερή ή κρυφή, που έκαναν διάφορα κρατικά σαΐνια και επίορκοι πολιτικοί που κατέκλεψαν το δημόσιο χρήμα, τα ομόλογα των ταμείων, την κρατική περιουσία και τον εθνικό πλούτο. Εάν υπήρχε Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, που υποχρέωνε τους κλέφτες να επιστρέψουν στο Δημόσιο αυτά που έκλεψαν, δεν θα είχαμε ανάγκη σήμερα να καταφύγουμε σε δανεισμό με υπέρογκους τόκους, ούτε και να επιβληθούν φόροι στους συνταξιούχους και στη μεσαία τάξη. Επομένως, κάπου έχει δίκιο ο Δεσπότης, όταν αναρωτιέται: «Γιατί να σας δώσουμε λεφτά, για να τα φάτε;».
Η περιουσία της Εκκλησίας δεν προέρχεται ούτε από το εμπόριο ούτε από τις επιχειρήσεις. Είναι προϊόν οικιοθελούς προσφοράς. Είναι το δίλεπτο της χήρας. Ο κάθε ένας Χριστιανός, που πάει στο παγκάρι, ρίχνει χωρίς να του το ζητήσει κανείς είτε ένα ευρώ είτε περισσότερα. Δεν ζητά απόδειξη. Είναι προσφορά. Υπάρχουν και Χριστιανοί οι οποίοι έχουν την δυνατότητα και κάνουν μεγάλες προσφορές. Ο ένας χτίζει το ναό. Ο άλλος δίνει χρήματα για να γίνουν οι αγιογραφίες. Ο τρίτος προσφέρει για να συντηρεί το γηροκομείο ή το φιλανθρωπικό ίδρυμα της Εκκλησίας. Όλα αυτά γίνονται με αγάπη και με αίσθημα προσφοράς και φιλανθρωπίας. Παλιότερα πλούσιοι Χριστιανοί, άρχοντες και αυτοκράτορες, ή ακόμα και Οθωμανοί, χάριζαν με χρυσόβουλα στα μοναστήρια και στις εκκλησίες τεράστιες εκτάσεις και πολύτιμους θησαυρούς. Δεν ήταν πράξεις της κρατικής γραφειοκρατίας. Ήταν εκδήλωση πίστης.
Σήμερα υπάρχουν πολλοί ανόητοι και σαφώς, όχι Χριστιανοί, που ζητούν να φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία ή να καταργηθεί το ανθρώπινο δικαίωμα της οικιοθελούς προσφοράς προς την Εκκλησία. Προσφάτως μάλιστα είδαμε ομάδες διαμαρτυρομένων έξω από τους ναούς με πλακάτ να ζητούν να δοθούν τα χρήματα της Εκκλησίας στο Κράτος. Οι συμπολίτες μας αυτοί στην πραγματικότητα δεν είναι Χριστιανοί. Ένας πραγματικός Χριστιανός ουδέποτε θα ζητήσει αυτά που ο ίδιος ρίχνει στο παγκάρι με την θέλησή του για την Εκκλησία να έρθει κάποιος άλλος να του τα πάρει και να τα δώσει αλλού. Είναι σαν να προσφέρει κάποιος ένα διαμέρισμα σε κάποιον σύλλογο με τα ενοίκια του οποίου να σπουδάζει ένα φτωχό παιδί και να έρθει το κράτος, να εκποιήσει το διαμέρισμα για να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος!!! Πρόκειται περί φρενοκομείου!!! Όπως επίσης είναι πολλοί, που ανοήτως αμφισβητούν την εγκυρότητα των χρυσόβουλων, για να κατασπαράξουν την εκκλησιαστική περιουσία, χωρίς να σκέπτονται πώς τα περισσότερα καθιδρύματα των πατριαρχείων μας σε όλο τον κόσμο, έχουν προσφερθεί με χρυσόβουλα. Τόσο ανόητοι και αφελείς είναι, όταν προσπαθούν να κλονίσουν την αξιοπιστία και την εγκυρότητα των τίτλων αυτών.
Το θέμα όμως της εκκλησιαστικής περιουσία είναι μεγάλο θέμα και θα χρειαστεί ένα επιπλέον σημείωμα. Θα επανέλθουμε.

Τι είπαν Ομπάμα – Παπανδρέου στο οβάλ γραφείου του Λ. Οίκου

2010-03-15T14:55:00.002+02:00

(Οι αυθεντικοί διάλογοι στα ελληνικά)
του δημοσιογράφου
Βαγγέλη Παπαδόπουλου

Σήμερα κρίνω σκόπιμο να σας αποκαλύψω για πρώτη φορά, σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, το διάλογο μεταξύ του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του προέδρου των ΗΠΑ Ομπάμα, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.
Στο οβάλ γραφείο είναι λίγοι οι Έλληνες δημοσιογράφοι που μπήκαν. Ανάμεσά τους κι εγώ, για πρώτη φορά το 1990-91 όταν, ως πολιτικός συντάκτης συνόδευα τότε τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Η επιθυμία όλων των συναδέλφων, κάπου 55 – 60, ήταν μεγάλη. Όμως δεν μπορούσαμε να μπούμε όλοι. Γι’αυτό και ο επί του Τύπου Γιάννης Πευκιανάκης κατέληξε στην κλήρωση. Έτσι κι έγινε. Η τύχη ευνόησε 10 ανάμεσα στους οποίους ήμουν κι εγώ.
Αυτή την εικόνα έφερα στο μυαλό μου για να αναπλάσω στη φαντασία μου τη συνάντηση των Παπανδρέου – Ομπάμα:
- Hello, Τζώρτζ…
- Hi, Πρόεδρε…
- Πώς ήταν το ταξίδι; Κουραστικό;
- Αντέχω… Και τρέχω! Βλέπεις το οικονομικό με γονάτισε… Ο Καραμανλής μας τα έκανε σκατά….
- Ο φουκαράς… Δεν είχε φιλότιμο! Και του τα έλεγα. Είχα στείλει στην Αθήνα, ξέρεις, τον υφυπουργό Οικονομικών και του το δήλωσε δημόσια να μη προχωρήσει τους αγωγούς… Ξερό κεφάλι… Άσχετος! Τι κάνει στ’αλήθεια η Μάργκαρετ;
- Η mammy…Η mammy είναι πολύ καλά. Χαίρεται πολύ γιατί πραγματοποιήθηκε το όνειρό της να με δει πρωθυπουργό! Σύντομα θα βγει και στην T.V. να κάνει 6 εκπομπές…
- Γιατί 6; Μόνον;
- Ε, τόσες της ζήτησε ο Αλαφούζος…
- Ας τα βλέπει η Μαρίκα… Μαρίκα, καλά τα λέω Τζωρτζ; Ξέρεις η σύζυγος του Ψηλού…OK; Yes, ok…η μητέρα της Ντόρας… Κι αυτή το ίδιο ονειρεύεται αλλά… θ’αργήσει … Κι αν γίνει ποτέ… Βλέπω άρχισες να μαθαίνεις καλά τα ελληνικά… Αλήθεια ανανέωσες το αμερικάνικο διαβατήριο σου; Ξέρεις τώρα βάλαμε και τσιπς…
- Όλα ok Πρόεδρε… Και μια και ανέφερες το διαβατήριο, τι θα γίνει με τη visa των Ελλήνων;
- Ω, Τζωρτζ… Ω, Τζωρτζ… Όλα καλά. Οκ. Θα είναι το δώρο μου. Μπορείς να το ανακοινώσεις. Την καταργούμε… Τώρα είμαστε έτοιμοι γιατί σας φακελώσαμε όλους ηλεκτρονικά. Δεν μας χρειάζεται…
- Πρόεδρε, με συγκινείς… Thank you… Thank you… Μόνον εγώ ήρθα μ’άδεια χέρια… δεν πειράζει, ε;
- Ω, no, no… Όλα καλά Τζωρτζ… Αλήθεια, πώς μιλάς τόσο καλά τα ελληνικά;
- Άσε, Μπάρακ… Άστο… να πάρει ο διάβολος… Αυτός ο Παμπούκης μου άλλαξε τα φώτα… Έχω και κείνη την Άντα, που μου ζαλίζει τ’αυτιά.. Είναι και ο Νίκος, είναι και ο Αντρίκος… όλοι με πιέζουν…
- Καταλαβαίνω… Το ίδιο κι εγώ. Μου άλλαξε τον αδόξαστο η γυναίκα μου να μάθω να λέω στα ελληνικά το φιλότιμο. Φι-λό-τι-μο. Οκ; Yes. Κι αυτός ο Χρυσοχοϊδης, ξέρεις δικό μας παιδί, τον είχαμε στο Langley. Τι του ήρθε να πει, ότι είμαι μουσουλμάνος;
- Έλα, ντε… Ξαφνιάστηκα κι εγώ Πρόεδρε… Όμως ο Καρατζαφέρης τον έβαλε στη θέση του…
- Ω, yes, yes, το έμαθα. Να μου προσέχεις τον Καρατζαφέρη. Είναι δικό μας παιδί…
- Ναι αλλά είναι κι ο Σαμαράς. Ξέρεις σπουδάζαμε μαζί…
- Ok,…ok… Σαμαράς; Σαμαράς; Σαμαράς; Αλήθεια ποιος είναι;… Άκου Τζωρτζ… Θέλω να βάλεις τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ… Ξέρεις… Δεν θέλω ου…
- Μα, Πρόεδρε, ξέρεις έχω τον Άνθιμο που κάθε Κυριακή έχει ένα ημίωρο τηλεοπτικό σώου…
- Αχ Τζωρτζ… Θυμάσαι τι έπαθε ο παππούς σου, όταν είπε όχι στον Τζόνσον;
- Θυμάμαι… έπεσε σε 40 μέρες!!! Δεν πρόλαβε να επιτρέψει στην Αθήνα…
- Θυμάσαι καλά… Θυμάσαι τι έπαθε ο Παπαδόπουλος, όταν είπε όχι στα αεροπλάνα μας;
- Θυμάμαι… Τον έφαγε ο Ιωαννίδης.
- Θυμάσαι τι έπαθε ο Μητσοτάκης, όταν έκανε τη συνδιάσκεψη στη Βουλιαγμένη με τον Μιλόσεβιτς;
- Θυμάμαι…Τον έριξε ο Σαμαράς σε τρεις μήνες…
- Μπράβο Τζωρτζ… Οκ… Θυμάσαι καλά…
- Θυμάσαι γιατί απόδρασε ο Καραμανλής και σου παρέδωσε την εξουσία με 10 μονάδες διαφορά;
- Αν θυμάμαι λέει.. Ξεχνιούνται αυτά κ. Πρόεδρε;…Πάντως με τους αγωγούς τα πάω καλά, δεν πρέπει να έχεις παράπονο… Τα είπα χύμα στον Πούτιν προχθές…
- Ναι, Τζωρτζ…Μπράβο. Τα έμαθα. Μου τα είπε χαρτί και καλαμάρι ο Βούλγαρος πρωθυπουργός. Καλά τα πάτε… Έτσι, πρέπει…
- Ό,τι πεις Πρόεδρε. Η πατρίδα μας η Αμερική πρώτα – πρώτα..
- Ναι, πρώτα η Αμερική Τζωρτζ… Πρώτα το δολάριο! Και πρόσεξε: Αν δεν τα καταφέρει και πας στο Δ.Ν.Τ. τότε τινάζεις το Ευρώ στον αέρα… Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει η αμερικανική τράπεζα κι οι σύμβουλοί μου θα μας το καταφέρεις εσύ! Εύγε!
- Πρόεδρε, κάνω ό,τι μπορώ… τώρα μάλιστα που είμαι εδώ, λέω να καταθέσω και τη φορολογική μου δήλωση κανονικά. Μάλλον πρέπει να δω τις υποθέσεις μου στον Καναδά… Στη Σουηδία… Να δω τι θα κάνω…
- Μη φοβάσαι Τζωρτζ… Εδώ είμαι εγώ. Φιλότιμο… Φιλότιμο… Οκ; Αλήθεια θα βοηθήσεις στο Αφγανιστάν; Μη κάνεις το κοροΐδο.
- Ξέρεις Μπάρακ… φωνάζει ο Τσίπρας και η Αλέκα…
- Ας τον Τσίπρα Τζωρτζ, δικό μας παιδί είναι… Τα έχουν βρει με τον Χρυσοχοϊδη… Εσύ ανέλαβε την Αλέκα. Στείλε το ΣΔΟΕ στον Περισσό και καθάρισες…
- Άσε, Πρόεδρε, θα το δω… Τι άλλο θέλεις;
- Άκου Τζωρτζ… Κάποτε είχαμε στη Μεσόγειο μόνον την Ελλάδα… Θυμάσαι; Αλβανία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, ήταν όλοι κουκουέδες. Μόνον εσείς ήσασταν κοντά μας… Τώρα, μόνον εσείς είστε εναντίον μας. Μας διώξατε. Όλες οι άλλες χώρες είναι μαζί μας και πολεμούν με μας στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν… Εσείς πού είσθε;
- Εμείς Πρόεδρε, έχουμε Δημοκρατία! Ασκούμε ανεξάρτητη πολιτική. Έχουμε το ΠΑΜΕ… Γνωρίζεις Πρόεδρε το ΠΑΜΕ; Οκ… Είμαστε στρατηγικοί εταίροι με τη Ρωσία… Ξεκινήσαμε την πράσινη ανάπτυξη…
- Αλήθεια Τζωρτζ… Καημένο μου παιδί…Τι θα κάνεις με τα λεφτά, δεν μου είπες; Θα χεις να πληρώσεις συντάξεις τον Ιούνιο;
- Λεφτά; Μα εμείς δεν ζητάμε λεφτά! Είμαστε περήφανοι…
- Τότε, τι ήρθες εδώ. Τι θέλεις;
- Μα, Πρόεδρε, μου είπε η mammy πώς εσύ μπορείς να βοηθήσεις…
- Τζωρτζ… Τζωρτζ… Να βοηθήσω… Πώς; Δεν έδωσες το όνομα στα Σκόπια… Δεν ψήφισες το σχέδιο Ανάν… Δεν έδωσες το μισό Αιγαίο στην Τουρκία… Δεν έκανες Κόσσοβο τη Θράκη… Πώς να σε βοηθήσω καλέ μου φίλε; Λίγο φιλότιμο… Φι-λό-τι-μο Τζώρτζ… Λίγο φιλότιμο… Οκ;

Για την πιστή μεταφορά των
αυθεντικών διαλόγων από το
Οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου
Βαγγέλης Παπαδόπουλος

Ελλάδα – Ισλανδία – συμμαχία

2010-03-15T14:54:00.000+02:00

Κάποτε, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πίστευε και υποστήριζε, ότι η Ελλάδα θα σωθεί, αν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Θα βελτίωνε την οικονομία της, θα διασφάλιζε τα σύνορά της και θα αποκτούσε ευμάρεια και ποιότητα ζωής.
Κάποτε, ο Κώστας Σημίτης πίστευε και υποστήριζε, ότι η Ελλάδα θα ισχυροποιηθεί, αν μπει στο σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης και έχει κοινό νόμισμα. Έτσι, το 1998 υποτίμησε τη δραχμή κατά 14% και το 2002 έδινε συμβολικώς στον πρόεδρο Κλίντον το πρώτο ευρώπουλο…
Από τότε όμως πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια (1961) και η Ελλάδα, παρά τον υπέρμετρο δανεισμό της, δεν κατόρθωσε να επιβεβαιώσει τα όνειρα των Καραμανλή – Σημίτη…Πού πήγαν τα λεφτά; Πού είναι η ισχυρή οικονομία; Πού είναι τα ασφαλή εθνικά – ευρωπαϊκά σύνορα; Πού είναι η ευμάρεια και η ποιότητα ζωής;
Την απάντηση στα ερωτήματα αυτά την δίνει ο καθένας από μας, αφού σήμερα βιώνει χειροπιαστά μια κατάσταση που είναι εκτός ελέγχου... Δεν χρειάζεται ούτε να διαβάσει, ούτε να ρωτήσει κανέναν. Αντιθέτως, είναι βέβαιος, πως το κάθε ελληνόπουλο που γεννιέται είναι χρεωμένο με 25.000 ευρώ…
Ας δούμε, όμως, τι συμβαίνει σε μια άλλη χώρα που είναι εκτός της Ε.Ε. και προβληματίζεται για την είσοδό της: Την Ισλανδία. «Οι Έλληνες του Βορρά» όπως τους αποκαλεί η «Liberation», αφού προσγειώθηκαν απότομα από το καπιταλιστικό τους όνειρο είναι τώρα όχι μόνον υπερχρεωμένοι, αλλά αρνούνται να πληρώσουν τα δανεικά! Και δεν έχουν δεξιά κυβέρνηση… Όχι. Στο τιμόνι της χώρας είναι σοσιαλδημοκράτες – οικολόγοι!!!
Μπροστά λοιπόν στη δυσμενή αυτή κατάσταση, ως δημοκρατική χώρα, διενήργησε δημοψήφισμα, το πρώτο από το 1944 που απέκτησε την ανεξαρτησία της, βροντοφωνάζοντας ένα ΟΧΙ… Δεν πληρώνουμε φράγκο… είπαν! Και είπαν όχι γιατί καλούνται οι βόρειοι αδελφοί μας να πληρώσουν σε μικρό χρονικό διάστημα 3,8 δις. Ευρώ, δηλαδή το 40% του ΑΕΠ της Ισλανδίας, που αντιστοιχεί σε οικονομική επιβάρυνση του κάθε Ισλανδού με 100 δολάρια το μήνα για τα επόμενα 14 χρόνια!!!
Η ύφεση στη χώρα είναι 6,5%, η αγοραστική δύναμη μειωμένη κοντά 20% και η ενέργεια στο 9% στέλνοντας τους Ισλανδούς σε υποχρεωτική μετανάστευση…
Σε τι διαφέρει λοιπόν η Ελλάδα μέλος της Ε.Ε. από την Ισλανδία που είναι εκτός;
Το 1974, όταν έγινε η μεταπολίτευση το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ήταν μηδενικό, παρόλο που τα 7 προηγούμενα χρόνια, λόγω της δικτατορίας η χώρα είχε αποκλεισθεί από τους διεθνείς οργανισμούς, είχαν παγώσει οι διαδικασίες ένταξης, είχε αποκλειστεί το Συμβούλιο της Ευρώπης, είχε αποκοπεί από τη δημοκρατική οικογένεια των ευρωπαϊκών κρατών. Όχι μόνον δεν καταστράφηκε, αλλά ζούσε καλύτερα, χωρίς τα σημερινά προβλήματα...
Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. «Ο κόσμος γίνεται όλο και πιο καχύποπτος απέναντι στην Ε.Ε.», λέει η Αντρέα Γιονσντότιρ, διευθύντρια του κέντρου δημοσκοπήσεων Capacent. «Βλέπουν πώς αντιμετωπίζεται η Ελλάδα και συνειδητοποιούν ότι η ασφάλεια που ήλπιζαν να απολαύσουν ως μέλη της Ένωσης, ίσως να μην υπάρχει».
«Οι Ισλανδοί, στο κάτω κάτω, οι οποίοι είναι πολύ περισσότερο χρεωμένοι από τους Έλληνες, ετοιμάζονται να πετύχουν ευνοϊκότερους όρους αποπληρωμής χωρίς να είναι μέλη της Ένωσης…», σχολιάζει με την σειρά της η «Le Monde». Και το BBC συμπληρώνει: «Όπως βλέπουμε στην Ελλάδα», και στην Ισλανδία, αλλά και αλλού στην Ευρώπη, ο κόσμος δεν θέλει να τιμωρείται για τα έργα των λίγων». Ένα είναι το αναμφισβήτητο γεγονός: «Μία χώρα – μέλος (η Ελλάδα) και μία μη μέλος (η Ισλανδία) φέρνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμέτωπη με τον εαυτό της».
«Ζητούν από τους απλούς ανθρώπους, από τους αγρότες, τους ψαράδες, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές ή τους εκπαιδευτικούς να επωμιστούν με γενναίους φόρους ένα χρέος που δημιούργησαν κάποιοι ανεύθυνοι και άπληστοι τραπεζίτες», υπογραμμίζει ο Ισλανδός πρόεδρος Ολαφούρ Ράγκναρ Γκρίμσον!
Όμως, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι στη Δημοκρατία ο λαός τιμωρεί, δεν τιμωρείται…

Η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει…

2010-03-09T15:41:00.000+02:00

Αυτό που λέμε συνέχεια και με δόση υπερηφάνειας, ότι «η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει…», παρά την ειρωνεία που εκφράζεται από ορισμένους, επιβεβαιώνεται αυτές τις μέρες για μια ακόμα φορά. Όπως φαίνεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθετεί την πρόταση του Έλληνα Πρωθυπουργού, να δημιουργηθεί «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο», που θα αντιμετωπίζει πιθανές οικονομικές κρίσεις διαφόρων μελών της Ένωσης. Ήταν μια ιδέα του Γιώργου Παπανδρέου, που την καλλιέργησε εδώ και χρόνια στη Σοσιαλιστική Διεθνή, σε διάφορα φόρα και σε διμερείς συναντήσεις που είχε. Όμως η ζωή και η πραγματικότητα δεν βοήθησαν στο να υλοποιηθεί η πρότασή του εγκαίρως και έτσι η Ελλάδα βρέθηκε νωρίτερα στο μάτι του κυκλώνα της οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα αφενός μεν να εκτίθεται η Ενωμένη Ευρώπη που δεν πρόβλεψε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και αφετέρου η Ελλάδα να είναι το πρώτο μέλος της ευρωζώνης που κινδυνεύει.
Οι συγκυρίες έφεραν το Γιώργο Παπανδρέου στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρέθηκε ο πατέρας του Ανδρέας Παπανδρέου, πριν από χρόνια, όταν και εκείνος αντιμετώπιζε τις παραλείψεις της τότε ΕΟΚ δίνοντας τη μάχη για τα Μεσογειακά Προγράμματα, που τελικώς τα επέβαλε και έσωσε τις αγροτικές οικονομίες τόσο της Ελλάδας όσο και των λοιπών μεσογειακών χωρών της Κοινότητας.
Τρίτη περίπτωση συμβολής της Ελλάδας στην Ε.Ε. είναι η τοποθέτηση διακεκριμένων Ελλήνων, όπως του Α. Παπαδήμου σε νευραλγικές θέσεις διαφόρων οργάνων, όπως είναι οι τράπεζες και διάφοροι άλλοι φορείς, οι οποίοι συμβάλλουν ουσιαστικώς στη συμμετοχή της χώρας μας στη λήψη σοβαρών αποφάσεων.
Τηρουμένων των αναλογιών, η Ελλάδα πάντοτε, αλλά και οι Έλληνες, όταν βρίσκονταν σε δυσμενή θέση, ή όταν ήταν αδύναμοι, συμμετείχαν πάντοτε, όπως ο Οδυσσέας, σε σχήματα και σε κοινότητες ισχυρών και μεγάλων, που με την πάροδο του χρόνου και την εξυπνάδα τους κατόρθωναν να υπερισχύσουν, να διακριθούν και να κατακτήσουν το όλον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι, πως εισχώρησαν και πήραν στα χέρια τους τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που τη μετουσίωσαν σε Ελληνοβυζαντινή αυτοκρατορία. Δεύτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η διείσδυσή τους στη Οθωμανική αυτοκρατορία, όπου ιδιαιτέρως οι Φαναριώτες, εξουσίαζαν την Υψηλή Πύλη, γενόμενοι οι πρόδρομοι της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Υπάρχουν και άλλα πολλά παραδείγματα, αλλά τα πιο χειροπιαστά είναι τα παραδείγματα δικών μας ανθρώπων επιχειρηματιών, καλλιτεχνών, επιστημόνων, εργατών κ.α. που σκορπισμένοι στα πέρατα της γης κατόρθωσαν να πάρουν στα χέρια τους επιστημονικά ιδρύματα, επιχειρήσεις ως και αντιβασιλείες.
Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ή θα φύγουμε από την Ενωμένη Ευρώπη, ή αν μείνουμε μπορούμε να την πάρουμε στα χέρια μας. Βεβαίως, αν το θέλουμε και αν το βάλουμε ως στόχο και όραμα. Σήμερα το βιώνουμε εξ’ ανάγκης γιατί βρεθήκαμε σε δύσκολη οικονομική θέση και δείξαμε στην ηγεσία της Ενωμένης Ευρώπης, ότι εάν θέλει να διατηρηθεί ως μεγάλη δύναμη και να μη διαλυθεί όπως η COMECON, θα πρέπει να λάβει μέτρα, ώστε να διασφαλίζει τη στήριξη του ευρώ, να έχει κοινή οικονομική πολιτική, να έχει ενιαία εξωτερική πολιτική. Διαφορετικά δεν πρόκειται να προχωρήσει. Το είδαμε στην περίπτωση των Ιμίων. Δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε. Το βλέπουμε κάθε μέρα στα σύνορά μας που είναι σύνορα της Ευρώπης τα οποία παραβιάζονται κατά τρόπο απαράδεκτο. Το βλέπουμε τώρα, που ορισμένα μέλη της ευρωζώνης αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.
Η περίπτωση του ευρώ έχει ιδιαίτερη σημασία και παρουσιάζει το πρόβλημα ανάγλυφα. Νόμισμα δημιουργούν εκείνα τα κράτη που δεν έχουν, όπως έγινε στην Αμερική με το δολάριο. Οι ευρωπαϊκές χώρες είχαν νομίσματα. Τα απέσυραν και δημιούργησαν το ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, ότι πρέπει να είναι κοινό νόμισμα για όλους, με την ίδια αξία, να προστατεύεται από όλους και να εκφράζει κοινή οικονομική πολιτική όλων των μελών. Σ’ οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το κοινό αυτό νόμισμα θα κινδυνεύει και οπωσδήποτε θα κινδυνεύει η συνοχή και η ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

2010-02-23T11:32:00.000+02:00

Τώρα που οι περισσότεροι συνειδητοποιούν το μέγεθος της εθνικής οικονομικής τραγωδίας «πέφτουν από τα σύννεφα» και μένουν με το στόμα ανοιχτό γιατί ακόμα δεν πίστεψαν, ότι ρίξαμε falimendo και όπως είπε ο Ανδρέας Λοβέρδος « δεν υπάρχει σάλιο»… Χώρια που χρωστάμε γύρω στα 800 δις. €. Όμως αυτό δεν συνέβη μέσα σε ένα μήνα. Η αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας, η διάλυση της κρατικής οντότητας και η οικονομική καταστροφή με όλες τις κοινωνικές της επιπτώσεις έγιναν σιγά σιγά και μελετημένα. Οι μόνοι που έμειναν ανυποψίαστοι ήταν η πολιτική μας ηγεσία και ο λαός. Όμως υπάρχουν ιστορικοί σταθμοί που μας οδήγησαν στη σημερινή ευτέλεια.
1. Η εθνική μας ανεξαρτησία που στηρίχτηκε στο αίμα και στον ηρωισμό του λαού μας και των πρωτεργατών του 1821 κατεστάλη από τον Ιμπραήμ και δεν θα είχε συνέχεια, εάν οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις στη ναυμαχία το Ναυαρίνου δεν ανέτρεπαν την κατάσταση, ώστε να γίνουμε ανεξάρτητο κράτος. Από τότε η Ελλάδα είναι υπό την κηδεμονία των Μεγάλων Δυνάμεων. Όταν μας το επέτρεπαν, η Ελλάδα μεγάλωνε εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό έγινε στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α’ και στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Έτσι, ανακτήσαμε την Κρήτη και τα νησιά, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και την Μακεδονία – Θράκη, τα Ιόνια και τα Δωδεκάνησα. Όταν είδαν, ότι η όρεξη των Ελλήνων ξαναζωντάνευε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία μας έβαλαν φραγμό και η εθνική ολοκλήρωση σταμάτησε. Έμειναν απ’έξω η Βόρειος Ήπειρος, το Μοναστήρι, η Ανατολική Θράκη και η Ανατολική Ρωμυλία. Και όταν ορισμένες φορές ήμασταν ανυπάκουοι ή κάναμε εμείς οι ίδιοι λάθη τότε τα πληρώσαμε ακριβά. Όπως στον ατυχή πόλεμο του 1897, στη Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και στην Κύπρο το 1974. Τα μεγαλύτερα όμως δεσμά που επιβλήθηκαν στο λαό μας, ήταν η συγκρότηση της κρατικής μας οντότητας βάσει της θέλησης των Βαυαρών. Το κράτος μας, όπως οικοδομήθηκε, δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτήρα των Ελλήνων, γι’αυτό και ποτέ δεν το αποδεχτήκαμε και γι’αυτό δεν ευδοκίμησε. Ήταν κομμένο και ραμμένο στα δυτικά πρότυπα, ενώ εμείς ουδέποτε ανήκαμε στη Δύση. Αντίθετα είμαστε οι «καθ’ημάς» Ανατολή.
2. Τρεις ακόμα σημαντικοί σταθμοί για την εξέλιξη της κοινωνίας μας ήταν: α. Η προσχώρηση στο νέο ημερολόγιο, γεγονός που δίχασε την ελλαδική Εκκλησία,
β. Η διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 με την ήττα του Κολιγιάννη και την νίκη του Χαρίλαου Φλωράκη και γ. Ο χαρακτηρισμός από τον Κώστα Καραμανλή χιλιάδων Ελλήνων με την ρετσινιά του χουντικού το 1974 που δίχασε τη Δεξιά παράταξη.
3. Είχαμε όμως και σημαντικούς σταθμούς στην οικονομία της χώρας. Οι μεγαλύτερες επίσημες οικονομικές λαμογιές που έφεραν την μεγάλη ανατροπή και έκαναν πολλές οικογένειες να γίνουν ζάπλουτες μέσα σε μία νύχτα, ήταν η μετατροπή της οκάς σε κιλό, η ισοτιμία στις 30 δρχ. του δολαρίου επί Μαρκεζίνη και η νέα ισοτιμία του ευρώ προς 340δρχ, όταν προηγουμένως η αντιστοιχία με την ευρωπαϊκή μονάδα ECU ήταν 220 δρχ. Με τέτοιες ισοτιμίες πώς ήταν ποτέ δυνατόν να προοδεύσει οικονομικώς η χώρα μας; Και πώς μπορούσαμε να επιζήσουμε με μια σκληρή συμφωνία, όπως ήταν η συμφωνία του Maastricht, αφού ο μεν Κ. Καραμανλής μας έβαλε στην ΕΟΚ για να κολυμπήσουμε χωρίς να ξέρουμε κολύμπι, ο δε Κ. Σημίτης με πλαστά οικονομικά στοιχεία; Μέσα σε αυτήν την οικονομική συγκυρία προστέθηκαν επαχθείς οικονομικοί και τραπεζικοί όροι στην ελληνική αγορά με αποτέλεσμα να κλείσουν ή να διαλυθούν οι περισσότερες παραγωγικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες στην Ελλάδα, που μαζί με τις τραγικές ποσοστώσεις που δεχτήκαμε χωρίς αντίρρηση, κατέστησαν την Ελλάδα μια χώρα η οποία δεν παράγει τίποτε και εξαρτάται απολύτως ακόμη για το ψωμί, το γάλα, το κρέας και τα φρούτα από άλλες χώρες. Μπορεί λοιπόν να σωθεί ένας χρεωμένος που δεν έχει να φάει;

Χωρίς πυξίδα

2010-02-18T12:58:00.000+02:00

Έχω την εντύπωση, ότι για να προχωρήσουμε στο μέλλον, πρέπει να προηγηθεί η αυτογνωσία μας. Και πιστεύω, εάν αυτό δεν γίνει, τότε δεν μπορεί να επέλθει η ανάκαμψη και η βελτίωση της χώρας και του λαού μας. Νομίζω, ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν συνειδητοποιήσει σε ποια δυσχερή θέση βρισκόμαστε. Και αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη αντίληψης ή ευφυΐας, αλλά σε ιδεολογική τύφλωση και σε ανύπαρκτη παιδεία. Μας έμαθαν να αρμενίζουμε στραβά και τώρα που είναι στραβός ο γιαλός πάμε ολοταχώς προς τα βράχια. Δεν υπάρχει πλέον ούτε πλοίο, ούτε οδός! Ο «Τιτανικός» - όπως είπε και ένας ξένος αξιωματούχος – πλέει προς το παγόβουνο. Δεν υπάρχει αναστροφή!!! Το ναυάγιο αναμένεται. Πολλοί θα πνιγούν και λίγοι θα διασωθούν αν δεν πεθάνουν και μερικοί από αυτούς από το κρύο και την παγωνιά. Ποια είναι όμως τα στοιχεία της αυτογνωσίας μας;
1. Οποιαδήποτε άλλη φορά αν ο Πρωθυπουργός βεβαίωνε, ότι χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία θα γινόταν σεισμός. Θα υπήρχαν αντιδράσεις, παραιτήσεις, πολιτική και εθνική κρίση. Σήμερα και μετά τη διαπίστωση – βεβαίωση του κ. Παπανδρέου ουδείς συγκινήθηκε και ουδείς αντέδρασε. Από τον τελευταίο πολίτη ως την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, την πολιτική ηγεσία της χώρας, ως τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια. Είναι τόσες πολλές οι ενοχές της και η εξάρτηση;
2. Μετά από την ανακοίνωση, ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό κηδεμονία και επιτήρηση της Ενωμένης Ευρώπης, της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η χώρα μας τελεί υπό κατοχή! Είναι υπόδουλη χώρα. Και στην εξέλιξη αυτή ουδείς αντέδρασε. Και ουδείς ακολούθησε την εθνική στάση του Τάσου Παπαδόπουλου που βροντοφώναξε το ΟΧΙ εναντίον του σχεδίου Ανάν, όταν θέλησαν να υποτάξουν την Κύπρο και να την μετατρέψουν σε πληθυσμιακή κοινότητα χωρίς κρατική οντότητα. Αντίθετα εμείς αποδεχθήκαμε χωρίς καμιά αντίρρηση να χάσουμε την εθνική μας κυριαρχία και να διοικούμαστε πλέον ευθέως από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμείς πλέον δεν είμαστε ισότιμοι εταίροι αλλά ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας εταιρίας, που συμπεριφέρεται σκαιότατα σε ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου της.
3. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα πιο είναι το εθνικό μας συμφέρον. Ορισμένοι πιστεύουν, ότι εθνικό συμφέρον είναι μια εντελώς ανεξάρτητη πολιτική που να δικαιώνει την εθνική μας υπερηφάνεια. Πώς μπορείς όμως να κάνεις ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, όταν χρωστάς 800 δις €, είσαι αφερέγγυος και ανοχύρωτος; Άλλοι υποστήριζαν, ότι εθνικό συμφέρον είναι η πλήρης ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αυτή θα μας εξασφάλιζε ευημερία και την ασφάλεια των εθνικών μας συνόρων. Αποδείχτηκε, ότι τα εθνικά μας σύνορα σήμερα είναι περισσότερο διάτρητα και ανασφαλή και η ευημερία του λαού μας αποτελεί ακόμα το ζητούμενο. Για ποια Ευρωπαϊκή Ένωση μιλάμε; Άλλοι, τέλος, υποστήριζαν, ότι εθνικό συμφέρον είναι να συνταχθείς με τις Ηνωμένες Πολιτείες για να έχεις έναν ισχυρό προστάτη, ο οποίος να σε προστατεύει και να σε βοηθά, όπως μετά το 1940 που δεχθήκαμε την οικονομική βοήθειά τους, και ορθοποδήσαμε αλλά και προστατευτήκαμε από τον ερυθρό ολοκληρωτισμό. Στη θέση που βρίσκονταν τότε η Ελλάδα βρίσκονται σήμερα η Αλβανία, τα Σκόπια, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Πολωνία. Αυτές ανήκουν στο άρμα των ΗΠΑ. Αυτές πολεμούν μαζί τους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και αυτές δέχονται την προστασία και την οικονομική βοήθεια. Ποιος να το περίμενε… Εμείς δεν τις θέλουμε!
Πιο είναι λοιπόν το εθνικό συμφέρον; Ποια είναι η αυτογνωσία μας;

ΠΑΡΕΛΑΒΑΝ ΚΡΑΤΟΣ,ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

2010-02-16T13:40:00.001+02:00

Όταν ζητήθηκε από τον Τάσο Παπαδόπουλο να δεχτεί το σχέδιο Ανάν και να διοικείται η Κύπρος από πενταμελή επιτροπή ξένων Ευρωπαίων διπλωματών και δικαστικών, χωρίς σημαία, χωρίς εθνόσημο και χωρίς κρατική οντότητα, ο Τάσος Παπαδόπουλος απάντησε ευθαρσώς, με μια γνήσια ελληνική φωνή που ερχόταν από το βάθος των αιώνων της ελληνικής ιστορίας: «παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα».
Από χθες, η πολιτική ηγεσία της χώρας, που στη σημερινή συγκυρία εκφράζεται επισήμως από τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, δήλωσε: «είναι καθαρό ότι έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μας, αφαιρείται ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας». Από χθες λοιπόν η Ελλάδα και πρακτικώς, επιτηρείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ως Κοινότητα – Νομαρχία των Βρυξελλών και μάλιστα χωρίς εθνόσημο, αφού αφαιρέθηκε από τις στολές της αστυνομίας. Παρέλαβαν μια Ελλάδα κράτος και την παραδίδουν κοινότητα…
Έτσι, επιβεβαιώνονται και στην πράξη τα όσα προηγήθηκαν στη Μαδρίτη, όταν παραχωρήσαμε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, όταν δεχτήκαμε στο Σύνταγμα της χώρας να περιορίζεται η κυριαρχία μας και όταν η πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Μπενάκη προσφωνώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια του ανέφερε πως είναι ενδεχόμενο να περιοριστεί η εθνική μας κυριαρχία.
Η περίοδος αυτή είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη της Ρωμαιοκρατίας. Γιατί τα σκληρά οικονομικά μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση και τα σκληρότερα μέτρα που θα αναγκαστεί να πάρει σε λίγο, θα ολοκληρώσουν την εικόνα της χώρας υπό κατοχή.
Η συμπεριφορά της ελληνικής άρχουσας τάξης την περίοδο της ρωμαιοκρατίας υπήρξε διεφθαρμένη. Κύρια χαρακτηριστικά ήταν η ηθική σήψη, η δουλοπρέπεια και η αλλοτρίωση. Ενώ οι περισσότεροι Ρωμαίοι αυτοκράτορες και διανοούμενοι πίστευαν, ότι καίτοι κατακτητές κατακτήθηκαν από το ελληνικό πνεύμα και θεωρούσαν μεγάλη τιμή τον τίτλο του Έλληνα πολίτη και τον αγόραζαν έναντι μεγάλων χρηματικών ποσών, η άρχουσα ελληνική τάξη έδινε τα πάντα για να πάρει τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη!
Παρόλα αυτά ο ελληνικός λαός έμεινε πιστός στις πατροπαράδοτες αρχές του, δεν έχασε την ψυχή του, δεν έχασε τις ελπίδες του για την απόκτηση της ελευθερίας του. Και όταν ξεσηκώθηκε εναντίον του κατακτητή στο πρόσωπο του Έλληνα βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη, σύμφωνα με τον Παυσανία οι αξιολογότεροι Αθηναίοι ‘‘εκπίπτουσι εθελονταί παρά τους Ρωμαίους!’’. Αυτή ήταν η τότε η άρχουσα τάξη! ‘’Εμήδισε’’ έναντι προνομίων, επιδοτήσεων, προγραμμάτων και ποικίλων απολαύσεων που προσέφερε τότε η high society της εποχής! Όπως, παλιότερα, οι περισσότεροι ηγέτες κατέφευγαν στην αυλή των Περσών για να ζητήσουν βοήθεια εναντίων των αντιπάλων τους στην Ελλάδα. Όσες φορές – λέει η ιστορία – οι ηγέτες της Ελλάδας ‘’εμήδισαν’’ η Ελλάς και οι έλληνες προδόθηκαν και υπέφεραν. Έτσι υπέφερε ο υπόδουλος απλός λαός μένοντας όμως πιστός στις παραδόσεις του.
Οι φοροεισπράκτορες και οι τοκογλύφοι καταδυνάστευαν τον κόσμο. Και οι περισσότεροι αναγκάζονταν να πουλάνε τα όμορφα αγόρια και τις παρθένες κοπέλες τους, τα ιερά αφιερώματα, τα αγάλματα και τα κοσμήματά τους. Όταν δεν μπορούσαν να ξεχρεώσουν, τότε γίνονταν δούλοι. Δεμένοι με αλυσίδες και βαρίδια. Στα κάτεργα και στις φυλακές. Στα στρατόπεδα. Η χειρότερη όμως από όλες τις δοκιμασίες, ήταν τα βασανιστήρια που υπέμειναν. Τους έδεναν με σχοινιά και τους εξάρθρωναν τα μέλη. Τους έβαζαν ορθοστασία στον ήλιο ή στα χιόνια. Τους έχωναν στη λάσπη και στον πάγο.
Αυτή ήταν με λίγα λόγια η παγκοσμιοποίηση εκείνης της εποχής! Βλέπετε ομοιότητες; Βλέπετε διαφορές; Ή δέχεστε ότι είναι ακριβώς η ίδια κατάσταση με διαμερετικά εξωτερικά γνωρίσματα; Σε τι διαφέρει σήμερα η άρχουσα τάξη και η ηγεσία σε ότι αφορά τη στάση της απέναντι στη σύγχρονη παγκοσμιοποίηση; Σε τι διαφέρουν οι αλυσίδες και τα βαρίδια της δουλείας από τα καταναλωτικά δάνεια, τις πιστωτικές κάρτες, τα κινητά τηλέφωνα, τα συνεχώς αυξανόμενα επιτόκια, τα πανωτόκια και τους πλειστηριασμούς; Όσοι αντιστέκονταν τότε στου Ρωμαίους ήταν οι οπισθοδρομικοί, οι πατριώτες, οι γραφικοί, τα κορόιδα! Αυτή ήταν η Ελλάδα του χθες. Ποια είναι όμως η Ελλάδα του σήμερα;

Από μηδενική βάση

2010-02-16T13:39:00.001+02:00

Η κυβέρνηση αναγκασμένη εκ των πραγμάτων παίρνει σκληρά μέτρα και θα πάρει ακόμα σκληρότερα στο μέλλον για να αντιμετωπίσει το δημόσιο εξωτερικό χρέος και τα δημοσιονομικά προβλήματα. Τα μέτρα αυτά υπάρχει το πιθανό ενδεχόμενο να φρενάρουν την ολική καταστροφή και να οδηγήσουν την κοινωνία σε πρωτόγονη κατάσταση επιβίωσης των πολιτών της.
Αυτό το διάστημα όλοι οι παράγοντες του δημόσιου βίου είτε έχουν γνώσεις, είτε όχι, είτε γνωρίζουν το πρόβλημα είτε όχι, καταθέτουν τις απόψεις τους, σωστές ή λαθεμένες στα διάφορα όργανα της κυβέρνησης σε ομιλίες τους και στα δημόσια καφενεία που είναι σήμερα οι τηλεοπτικές εκπομπές και τα τηλεοπτικά παράθυρα. Ο ελληνικός λαός παραδέρνει σε μια κατάσταση ανασφάλειας, μιζέριας, σύγχυσης και απογοήτευσης. Δεν υπάρχει ίχνος ελπίδας. Και το κλίμα εμπιστοσύνης, σταθερότητας και πίστης που χρειάζεται η οικονομία για την ανάπτυξή της δεν υπάρχει.
Το χειρότερο απ’όλα όμως είναι, ότι δεν υπάρχει όραμα και πυξίδα πλεύσης για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Σε ένα κράτος διάτρητο και διεφθαρμένο, σε μια κοινωνία που έχει κλονιστεί ηθικά, σε θεσμούς που υπάρχουν μόνο κατ’όνομα η πολιτική ηγεσία της χώρας είναι άτολμη, φοβική και υπόδουλη στα ξένα κέντρα αποφάσεων μόνον και μόνον για να υπάρχει και να νέμεται τα προνόμια του συστήματος, προστατεύοντας τα συμφέροντα των 50 οικογενειών που διαφεντεύουν την χώρα χωρίς αρχές, δεν έχει ούτε τη διάθεση ούτε την ικανότητα να ξαναχτίσει το κράτος αλλά απλώς το διαχειρίζεται.
Σήμερα, είναι μοναδική ευκαιρία με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα που υπάρχουν να ξεκινήσουν όλοι μαζί από ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ να ξαναχτίσουν το κράτος. Και νομίζω κατά τη γνώμη μου, ότι έπρεπε να ξεκινήσουν πρώτα πρώτα από την αφετηρία αυτή.
1. Να καταγραφούν ηλεκτρονικά όλοι οι Έλληνες πολίτες, ώστε η Πολιτεία να γνωρίζει πόσοι είμαστε, που μένουμε, τι δουλειά κάνουμε, ποιος είναι ο ασφαλιστικός μας οργανισμός, ποιες είναι οι αποδοχές μας. Το εγχείρημα είναι απλό γιατί η Ελλάδα των 11.000.000 είναι σαν μια πολυεθνική εταιρεία της Κίνας ή τρεις των Η.Π.Α.
2. Να καταγραφούν πόσοι είναι οι ξένοι που βρίσκονται στη χώρα μας και με πιο τρόπο νόμιμο ή παράνομο εγκαταστάθηκαν σε αυτήν.
3. Να καταργηθούν όλα τα ταμεία και να δημιουργηθεί ένας ενιαίος ασφαλιστικός οργανισμός που θα καλύπτει όλους τους πολίτες σε σύνταξη, φάρμακα και περίθαλψη.
4. Να δημιουργηθεί ενιαίο μισθολόγιο για όλους τους υπαλλήλους του δημοσίου, με πρώτο σταθερό βασικό μισθό και με ενιαία μισθολογική εξέλιξη.
5. Να καταργηθούν όλες οι υπηρεσίες, οι οργανισμοί και οι παρασιτικές επιχειρήσεις και να παραμείνουν μόνον οι καθαρές υπηρεσίες που θα καλύπτουν τις ανάγκες των πολιτών σε όλες τους τις δραστηριότητες.
Εάν δεν προηγηθεί αυτή η ταξινόμηση και η τακτοποίηση οποιαδήποτε συζήτηση και οποιαδήποτε λύση θα είναι ατελέσφορη και προσωρινή. Πρέπει πρώτα πρώτα να ξέρουμε τα βασικά αυτά στοιχεία για να γνωρίζουμε πόσοι είμαστε, τι κάνουμε και πόσα χρήματα χρειάζεται το κράτος για να καλύψει τις ανάγκες μας. Η σύγχυση που επικρατεί σήμερα στα αριθμητικά δεδομένα δεν οδηγεί πουθενά και όλα τα συμπεράσματα, οι προτάσεις μας και οι προτεινόμενες λύσεις πέφτουν στο κενό. Ποια λύση να δώσεις σήμερα όταν δεν γνωρίζεις πόσοι είναι οι ασφαλισμένοι του κράτους; Δεν το γνωρίζει κανείς. Το ομολογούν οι ίδιοι οι υπουργοί. Ας προχωρήσουν λοιπόν πρώτα σε μια καταγραφή και αποτίμηση και μετά βλέπουμε…

14ο Τακτικό Συνέδριο ΕΝΑΕ

2010-02-04T14:56:00.001+02:00

Προβληματισμοί και προτάσεις
πάνω στο κείμενο
για δημόσια διαβούλευση
στο «Πρόγραμμα Καλλικράτης»
embargo 09:00 5-02-2010

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Ενόψει της κατάθεσης του νομοσχεδίου στη Βουλή σχετικά με τις αλλαγές που θα επέλθουν στο χώρο της Αυτοδιοίκησης επικαιροποιούμε τις απόψεις μας για το θέμα αυτό, ως αφορμή ανοικτού διαλόγου:
1) Κατά το παρελθόν και ενώ η κυβέρνηση της «Νέας Δημοκρατίας» προχωρούσε στο «Καποδίστρια 2» είχαμε ταχθεί εναντίον της μεταρρύθμισης για τρεις βασικούς λόγους:
α. Δεν υπήρχαν τα απαραίτητα χρήματα για την υλοποίηση της μεταρρύθμισης και οι αναλογούντες πόροι προς τους οργανισμούς Τ.Α.
β. Δεν υπήρχε το απαιτούμενο προσωπικό και δεν είχε γίνει η προεργασία για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών
γ. Δεν είχαν καθοριστεί και δεν είχαν αποδοθεί οι αρμοδιότητες.
Κατόπιν αυτών ο τότε υπουργός Εσωτερικών μετά το Συνέδριο των Περιφερειαρχών στον Πόρο ανακοίνωσε, ότι η διοικητική μεταρρύθμιση αναστέλλεται.
2) Η νέα Κυβέρνηση που προήλθε από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, όπως δεσμεύτηκε προεκλογικώς, προχωρεί στη νέα διοικητική διάρθρωση της χώρας, αυτήν ακριβώς που ξεκίνησε η «Νέα Δημοκρατία» και την άφησε στην μέση. Σύμφωνα με το κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα για διαβούλευση με την προσωνυμία «Πρόγραμμα Καλλικράτης» καταργείται, ύστερα από 140 χρόνια ζωής, ο θεσμός της Νομαρχίας!
Είναι κοινώς παραδεκτό, ότι οι δύο βαθμοί αυτοδιοίκησης, πέρα από τις εγγενείς αδυναμίες, παραλείψεις και αγκυλώσεις διεύρυναν την Δημοκρατία και υπηρέτησαν το κοινωνικό σύνολο. Και μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι ο Α βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης λειτούργησε περισσότερο αποδοτικά γιατί του δόθηκαν περισσότερες αρμοδιότητες, περισσότεροι πόροι και κυρίως μεγαλύτερη αυτονομία. Ο Β βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είχε την ίδια απόδοση γιατί του αφαιρέθηκαν οι αρχικές αρμοδιότητες, δεν του δόθηκαν οι απαιτούμενοι πόροι, δεν ενισχύθηκε με το απαιτούμενο προσωπικό και δεν είχε την ίδια αυτονομία. Η Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης, δηλαδή ο διορισμένος Περιφερειάρχης ήταν πάντοτε τροχοπέδη στην απελευθέρωση και στην ανάπτυξη του θεσμού. Παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες, που έκαναν τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, για να βελτιώσουν την κατάσταση, δεν το πέτυχαν.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, παρά την ύπαρξη του «Καποδίστρια Ι» και παρά την πρόθεση των δύο κομμάτων να προχωρήσουν στον «Καποδίστρια ΙΙ» και στον θεσμό του αιρετού Περιφερειάρχη δημιουργήθηκε σκόπιμα ή όχι η εντύπωση, ότι απέτυχε ο θεσμός του Β Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μάλιστα η κριτική που ασκήθηκε για το έργο της τις περισσότερες φορές ήταν απαξιωτική.
Εμείς δεν βιαστήκαμε να προσχωρήσουμε στην άποψη αυτή διότι δεν μπορούσαμε να κρίνουμε και να βαθμολογήσουμε τον θεσμό, εφόσον δεν του είχαν δοθεί πλήρως οι αρμοδιότητές του, οι πόροι, το απαιτούμενο, προβλεπόμενο προσωπικό και η μηχανοργάνωση. Εάν υπήρχαν αυτές οι προϋποθέσεις και δεν ανταποκρινόταν ο θεσμός στους στόχους του, τότε θα λέγαμε και εμείς αβίαστα, ότι απέτυχε.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Σήμερα η Κυβέρνηση προχωρεί στη νέα διαρθρωτική μεταβολή χωρίς τουλάχιστον ευκρινώς να μας εξηγεί πώς θα πετύχει αφού δεν δίνει απάντηση στα βασικά ερωτήματα: Πού θα βρει τα χρήματα για να προχωρήσει, με ποιο προσωπικό, με ποια οργάνωση;
Εμείς πιστεύουμε, ότι οποιαδήποτε συρρίκνωση της έκφρασης των πολιτών σημαίνει συρρίκνωση της Δημοκρατίας. Γι’αυτό και είμαστε εναντίον του περιορισμού των αιρετών περιφερειακών οργάνων, που καλύπτουν όλους τους γεωγραφικούς χώρους, όλο τον πληθυσμό, όλες τις ιδιαιτερότητες της χώρες μας. Και είναι σχήμα οξύμωρο, όταν εν ονόματι της αποκέντρωσης και της διάχυσης της εξουσίας προς την κοινωνία, συγκροτούμε την ίδια στιγμή υπερμεγέθεις αυτοδιοικητικές μονάδες, όπως είναι οι μεγάλοι, μετά από συγχώνευση δήμοι, οι μητροπολιτικοί δήμοι, οι τεράστιες περιφέρειες. Αυτό δεν είναι αποκέντρωση. Αυτό είναι συρρίκνωση της δημοκρατικής έκφρασης, συμπύκνωση δικαιωμάτων και απαιτήσεων των κοινωνικών ομάδων και δημιουργία απρόσωπων τεράστιων αυτοδιοικητικών μεγεθών!!!
Αξίζει να υπογραμμιστεί, ότι τόσο με τον «Καποδίστρια Ι» όσο και με την επιχειρούμενη τώρα διοικητική μεταρρύθμιση κλονίστηκε και τώρα εξαφανίζεται το σύστημα των κοινοτήτων που ήταν ανέκαθεν για τον ελληνικό χώρο πηγή ανάπτυξης, δημιουργικότητας, πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής. Το παράδειγμα π.χ. της Κοινότητας των Αμπελακίων που πέρασε στην ιστορία ως φωτεινό παράδειγμα δημοκρατικής, προοδευτικής, κοινωνικής, συνεταιριστικής και πολιτιστικής έκφρασης επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μας, ότι η διατήρηση των κοινοτήτων και όχι η κατάργησή τους είναι η δύναμη της ελληνικής κοινωνίας με όλα τα χαρακτηριστικά που έχει.
Παρά τα όσα επιτάσσει η νέα τάξη πραγμάτων και οι επιδιώξεις της κεντρικής εξουσίας σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά η διατήρηση, η ενίσχυση και η ανάπτυξη των κοινοτήτων είναι νομοτελειακά απαραίτητη αφού η ελληνική ύπαιθρος και ειδικότερα η παραμεθόριος περιοχή έχει ερημώσει και έχει εγκαταλειφθεί κατά τρόπο εθνικά επικίνδυνο.
Εκατοντάδες χωριά είναι έρημα. Σπίτια και αρχοντικά ακατοίκητα. Μεγάλες εκτάσεις ακαλλιέργητες ή ενοικιαζόμενες. Σχολεία κλειστά. Βασικές δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες ανύπαρκτες. Δυο τρεις οικογένειες μένουν στα χωριά και όλοι οι μαθητές πηγαίνουν με ταξί ή με λεωφορεία στα κοντινά κεφαλοχώρια ή στους δήμους για να μάθουν τα πρώτα γράμματα. Τι περισσότερο θέλουν οι λαθρομετανάστες και μάλιστα γειτονικών μας χωρών να εγκατασταθούν και να κατοικήσουν μόνιμα σε όλες αυτές τις περιοχές που εγκαταλείψαμε; Το σχέδιο «Καλλικράτης» που έδωσε η κυβέρνηση για δημόσια διαβούλευση επιβεβαιώνει με ακρίβεια ορισμένους από τους ισχυρισμούς μας. Δηλαδή, γιατί πάμε σε έναν «Καποδίστρια ΙΙ» όταν ο πρώτος απέτυχε;
Στο άρθρο 1 παρ. 48 του κειμένου της διαβούλευσης υπογραμμίζεται, ότι η τολμηρή μεταρρύθμιση του «Ι. Καποδίστιριας» «δεν δημιούργησε αποτελεσματικούς Δήμους με οικονομική αυτάρκεια και δυνατότητα άντλησης ιδίων πόρων, ούτε διοικητική ικανότητα με καλά οργανωμένες υπηρεσίες και ανθρώπινο δυναμικό, που να αξιοποιούν τις νέες δυνατότητες και νέες τεχνολογίες για την παροχή ποιοτικά αναβαθμισμένων υπηρεσιών. Για αυτό άλλωστε μόνο σε 212 από τους 1034 πρωτοβάθμιους ΟΤΑ πιστοποιήθηκε η διαχειριστική επάρκεια, αναγκαία προϋπόθεση συμμετοχής στο ΕΣΠΑ.
Επιπλέον, η Πολιτεία δεν στήριξε ουσιαστικά τους νέους ΟΤΑ με πολιτικές προγραμματικής, οργανωτικής και λειτουργικής αναβάθμισης καθώς και με επαρκή χρηματοδότηση, ούτε προχώρησε σε μια σχεδιασμένη, με ενιαίο τρόπο και ολοκληρωμένη αλλαγή του διοικητικού συστήματος της χώρας, με αποτέλεσμα το κάθε βήμα να μένει μετέωρο».
Αλλά και στο άρθρο 1 παρ. 21 στο ίδιο κείμενο τονίζεται, ότι « οι αρμοδιότητες που δόθηκαν στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ήταν εξαρχής σε μεγάλο βαθμό γραφειοκρατικού διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, που δυσχέραναν την αποτελεσματικότητα του θεσμού, παρά τις προσπάθειες των αιρετών, οι οποίοι με περιορισμένα μέσα και προσωπικό, προσπάθησαν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις».
Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις ποιος εγγυάται, ότι το νέο σύστημα θα λειτουργήσει καλύτερα εάν δεν του δοθούν τα απαραίτητα εφόδια; Πώς π..χ. η Νομαρχία Αθηνών που σήμερα έχει 1.400 υπαλλήλους από τους 3.000 που προβλέπονται, θα λειτουργήσει καλύτερα ως Περιφέρεια χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό; Και πώς θα λειτουργήσει καλύτερα ένας δήμος όταν ενώ σήμερα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του λαού θα λειτουργήσει καλύτερα αν συνενωθεί με άλλους δύο δήμους;
Η συρρίκνωση της αυτοδιοίκησης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Από 76 διοικητικές, νομαρχιακές ενότητες (54 Νομαρχίες, 3 Διευρυμένες, και 19 Επαρχεία) γίνονται 13 Περιφέρειες. Και από περίπου 1034 δήμους φτάνουμε στους 370 ενώ μειώνονται τα διάφορα ΝΠΔΔ + Ι.Δ. από 6.000 σε 2.000.
Επίσης, στη θέση των σημερινών 13 περιφερειών συγκροτούνται έως 7 Γενικές Διοικήσεις.
Έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, ότι η μείωση του αριθμού των κοινοτήτων και των δήμων και κάθε άλλης αυτοδιοικητικής μονάδας σημαίνει έλλειμμα Δημοκρατίας. Σημαίνει συρρίκνωση της Δημοκρατίας. Αλλά είναι και πολιτική που ξεφεύγει από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Επειδή πολλοί ισχυρίζονται, για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενέργειες, ότι αυτά που κάνουν, γίνονται στην Ευρώπη και επειδή ανέκαθεν ήμασταν μεταπράτες και ένθερμοι μιμητές των ευρωπαϊκών προτύπων έχουμε τη γνώμη, ότι αυτά δεν γίνονται στην Ευρώπη. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν πολλές κοινότητες και πολλούς δήμους.
Στο περιοδικό ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, τεύχος 124, σελ. 23 και β) Στην έκδοση-βιβλίο του Υπουργείου Εσωτερικών, Αθήνα 2007.
Παραδείγματα:Γαλλία 36.684 Δήμοι με μέσο όρο 1.720 κατ/Δήμο
Ισπανία 8.110 Δήμοι με μέσο όρο 5.430 κατ/Δήμο
Γερμανία 12.431 δήμοι με μέσο όρο 6.690 κατ/Δήμο
Ιταλία 8.101 Δήμοι με μέσο όρο 7.270 κατ/Δήμο
Ευρώπη των 15 χωρών συνολικά έχει 73.012 Δήμους με μέσο όρο 5.200 κατοίκων ανά Δήμο
Και η Ελλάδα σήμερα έχει 1034 ΟΤΑ με μέσο όρο 10.200 κατ/Δήμο.
Είμαστε ήδη ως χώρα σε σειρά πληθυσμιακής «υπεσυμπύκνωσης» του μέσου όρου πληθυσμού ανά Δήμο.
Και με την πρόταση των 370 Δήμων θα είμαστε με αναλογία 28.500 κατ/Δήμο.
Πέραν αυτών σημαντικός είναι και ο παρακάτω πίνακας, από τις ίδιες πηγές.
Γαλλία: Το 95% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Γερμανία: Το 75% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Ισπανία: Το 85% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Ιταλία: Το 71% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Φινλανδία: Το 50% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Πέρα όμως από τα αριθμητικά δεδομένα υπάρχει και θέμα συνταγματικό. Το άρθρο 101. παρ. 3 του Συντάγματος αναφέρεται στην κεντρική περιφερειακή διοίκηση, ενώ το άρθρο 102 παρ. 1 αναφέρεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δύο βαθμών. Άρα, μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου ουσιαστικά θα έχουμε δύο περιφερειάρχες. Ο πρώτος θα είναι ο περιφερειάρχης της κεντρικής περιφερειακής διοίκησης, που θα λέγεται γενικός διοικητής, βάση του άρθρου 101 παρ. 3, όπως προκύπτει από το κείμενο που δόθηκε στην δημοσιότητα για διαβούλευση και ο οποίος προφανώς θα εποπτεύει τις περιφέρειες και ο δεύτερος θα είναι ο αιρετός περιφερειάρχης βάσει του άρθρου 102 παρ. 1 ο οποίος θα αναφέρεται στην γενική διοίκηση.
Αυτό σημαίνει, ότι και στην νέα διοικητική αποκέντρωση θα υπάρχει η εποπτεία των αιρετών περιφερειαρχών. Στην ουσία δηλαδή δεν αλλάζει τίποτα. Παρόλα αυτά, οι αυτόνομες αιρετές περιφέρειες, ενώ σε άλλες χώρες δεν θα είχαν πρόβλημα, στη χώρα μας λόγω των ειδικών συνθηκών και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσουν προβλήματα καντονοποίησης. Τι θα συμβεί π.χ. αν ο αιρετός περιφερειάρχης της Θράκης είναι μουσουλμάνος; Βεβαίως δεν θα συμβεί τίποτε, αν ο μουσουλμάνος αυτός περιφερειάρχης θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα πολίτη. Αν όμως πιστεύει και αποδέχεται, ότι είναι Τούρκος, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Επομένως, ή θα πρέπει στο προτεινόμενο νομοσχέδιο να μπει η ρήτρα που θα απαγορεύει στους αιρετούς περιφερειάρχες να έχουν αρμοδιότητα για θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και παιδείας ή θα πρέπει να διασφαλιστεί ο αυστηρός έλεγχός τους από τις Γενικές Διοικήσεις, που ναι μεν θα κατοχυρώνουν την κυρίαρχη άποψη του Κράτους αλλά ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρχει στα συγκεκριμένα θέματα πιθανή διαφωνία Γενικού Διοικητού και αιρετού Περιφερειάρχη, οπότε δυσχεραίνεται η οποιαδήποτε συνεργασία με απρόβλεπτες δυσάρεστες συνέπειες.
Εδώ, θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμη ένα θέμα συνταγματικό που έχει σχέση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Διότι ο νόμος 1850/89 που κυρώνει τον ευρωπαϊκό χάρτη τοπικής αυτονομίας, εξαιρεί το άρθρο 5 του χάρτη που επιβάλλει την υποχρέωση στην Πολιτεία, σε περίπτωση συνένωσης Δήμων και Κοινοτήτων να ερωτώνται οι κάτοικοι αυτών και να αποφασίζουν με δημοψηφίσματα.
Πώς λοιπόν θα προχωρήσουμε στη νέα προσπάθεια διαρθρωτικής αυτοδιοικητικής αλλαγής, όταν υπάρχουν αυτά τα ουσιαστικά προβλήματα;
Η οποιαδήποτε αλλαγή επιχειρηθεί στο υφιστάμενο καθεστώς εάν δεν συνοδευτεί από την παροχή οικονομικών πόρων, προσωπικού και αρμοδιοτήτων δεν θα επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα αλλά θα περιπλέξει την υπάρχουσα κατάσταση.
Θα ήταν πιο φρόνιμο είτε ψηφιστεί το νομοσχέδιο είτε όχι να προηγηθεί η ουσιαστική αντιμετώπιση του θέματος και μετά να γίνουν οι αλλαγές.
1. Να δοθεί διετής ή τετραετής παράταση χρόνου, ώστε να γίνει η κατάλληλη προετοιμασία.
2. Να γίνει μελετημένα η μετάταξη του προσωπικού και η μισθολογική του αναβάθμιση.
3. Να οργανωθεί το σύστημα των υπηρεσιών βάσει των υπαρχόντων κτιρίων και των γεωγραφικών, πληθυσμιακών ιδιαιτεροτήτων.
4. Να ολοκληρωθεί η μηχανοργάνωση του συστήματος.
5. Να εξοικονομηθούν οι απαραίτητοι πόροι.
6. Να αποδοθούν όλες οι αρμοδιότητες ώστε να μην υπάρχει επικάλυψη και αμφισβήτηση.
7. Μαζί με το σχέδιο «Καλλικράτης» θα πρέπει να ψηφιστεί και νέος κώδικας περιφερειακής αυτοδιοίκησης.
8. Θα πρέπει να οριστούν συγκεκριμένα ο αριθμός των μελών της περιφερειακής επιτροπής και της εκτελεστικής επιτροπής, αλλά και πόσες επιτροπές θα υπάρχουν στις μεγάλες περιφέρειες.
9. Θα πρέπει να διατυπωθούν συγκεκριμένα οι αρμοδιότητες των τοπικών και θεματικών αντιπεριφερειαρχών.
10. Θα πρέπει να εξειδικευτεί πλήρως η λειτουργία στις Περιφέρειες Αττικής και Θράκης.
11. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ειδικό ταμείο σύγκλισης για άμβλυση πιθανών τοπικών ανισοτήτων.
12. Θα πρέπει να καταγραφούν τα περιουσιακά στοιχεία των νομαρχιών και πού θα πάνε: στην αιρετή περιφέρεια ή στους νέους δήμους;
Το να προχωρήσουμε με αυτό τον πρόχειρο και βιαστικό τρόπο, με όλα τα αρνητικά σημεία που αναφέραμε, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να αλλάξουν οι πινακίδες έξω από τα κτίρια και η λέξη Νομαρχία να αντικατασταθεί από την λέξη Περιφέρεια.

Υπόδουλη χώρα

2010-02-04T14:48:00.001+02:00

Έχω την εντύπωση πως όσοι πιστεύουν, ότι είμαστε μία ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα και ότι ζούμε σε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό καθεστώς πρέπει να είναι βαθιά νυχτωμένοι. Η Ελλάδα σήμερα είναι μια υπόδουλη χώρα. Διατηρώντας κατ’επίφαση μόνο τα γνωρίσματα ενός ελεύθερου κράτους. Και για να μη με χαρακτηρίσετε υπερβολικό σας ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου.
Σήμερα ζουν ανάμεσά μας περίπου 3.000.000 ξένων που μπήκαν στη χώρα μας χωρίς τη δική μας θέληση. Πότε άλλοτε υπήρχαν τόσοι ξένοι στη χώρα; Οι παλαιότεροι που έζησαν τις διάφορες κατοχές θα θυμούνται πως ούτε στη Γερμανική ούτε στην Τουρκική, ούτε στη Βουλγαρική κατοχή εποίκησαν την Ελλάδα – πλην των στρατευμάτων – τόσοι πολλοί αλλοδαποί. Ακόμα και στην τουρκοκρατία οι Οθωμανική Αυτοκρατορία άφησε το ελληνικό στοιχείο να υπερτερεί έναντι του μουσουλμανικού. Σήμερα, στη χώρα μας, χωρίς να γίνει πόλεμος, χωρίς να ηττηθούμε στα πεδία των μαχών, έχουμε περισσότερους ξένους. Άρα, έχουμε υποδουλωθεί ψυχολογικά, συναισθηματικά και κοινωνικά από τους αλλοδαπούς οι οποίοι κατά ρατσιστικό τρόπο έχουν αλλοιώσει τον τρόπο ζωής μας και έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους γηγενείς.
Όταν μια οικογένεια οφείλει στις τράπεζες ή σε τοκογλύφους 50.000€ και το οικογενειακό της εισόδημα δεν ξεπερνάει τα 1.500€ αυτή η οικογένεια δεν μπορεί ούτε να εξοφλήσει το χρέος της, ούτε να ανταποκριθεί στη μηνιαία δόση αποπληρωμής που ανέρχεται στα 500 ή 600€, ούτε μπορεί να αντιμετωπίζει τα καθημερινά της έξοδα. Άρα η οικογένεια αυτή είναι υπόδουλη στην τράπεζα ή στους τοκογλύφους. Το ίδιο συμβαίνει και με την χώρα μας. Ούτε μπορούμε να εξοφλήσουμε το χρέος μας, ούτε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις καθημερινές μας ανάγκες. Άρα, η Ελλάδα είναι υπόδουλη στις τράπεζες και στους ξένους χρηματοπιστωτικούς οίκους που μας δανείζουν με υπέρογκους τόκους.
Η χώρα μας είναι μέλος της Ενωμένης Ευρώπης και της Ευρωζώνης. Αυτά τα δύο ευρωπαϊκά όργανα λειτουργούν βάσει της συνθήκης του Μάαστριχ. Το κείμενο της συνθήκης αυτής, είναι στο μεγαλύτερο μέρος του αντίγραφο του προγράμματος του Γ Ράιχ και το ευρώ είναι νόμισμα με διαφορετική αξία και εξυπηρέτηση ανάμεσα στις πλούσιες και φτωχές χώρες της Ευρωζώνης. Το 80% των ελληνικών νόμων που ψηφίζονται στη Βουλή στηρίζονται στις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών. Ουσιαστικώς οι Έλληνες βουλευτές νομοθετούν πρωτογενώς μόνο για το 20% των νόμων. Το υπόλοιπο είναι απλώς επικύρωση των ευρωπαϊκών εντολών. Επιπλέον έχουμε αναγνωρίσει και στο Σύνταγμά μας και με δηλώσεις της πρώην Προέδρου της Βουλής κ. Μπενάκη, ότι μπορούμε να παραχωρήσουμε μέρος της Εθνικής μας κυριαρχίας. Προσφάτως το υπαινίχθη και ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου. Άρα, η Ελλάδα διοικείται και εντέλλεται από το «διευθυντήριο των Βρυξελλών» που κατά τον πατέρα του Πρωθυπουργού είναι «σπήλαιο ληστών». Άρα και από τη στιγμή που η χώρα μας δεν βούλεται, είναι υπόδουλη σε συνθήκες, συμβάσεις και όργανα που της επιβλήθηκαν.
Το σύνολο σχεδόν της πολιτικής ηγεσίας της χώρας για να διατηρήσει την εξουσία και τα προνόμιά της και κυρίως για να προστατέψει τα μεγάλα συμφέροντα συμπεριφέρεται δουλικότατα και δέχεται και εκτελεί χωρίς διαμαρτυρία τις αποφάσεις του διευθυντηρίου των Βρυξελλών. Η εποχή μας θυμίζει τα χρόνια της Pax Romana ή τα χρόνια που κουμάντο στη χώρα μας έκαναν οι Άγγλοι στρατηγοί. Μετά από όσα προηγήθηκαν πιστεύετε ακόμη ότι ζούμε σε μια ελεύθερη και όχι υπόδουλη χώρα;

Επώδυνες αλήθειες για το Κράτος και τους αγρότες

2010-01-27T12:57:00.002+02:00

του δημοσιογράφου Βαγγέλη Παπαδόπουλου
papadopoulos.evag@nomathinas.gr &
papadopoulos.evag@gmail.com
http://vpapadopoulos.blogspot.com

Για μια ακόμα φορά η κρατική μηχανή και η κοινωνία ταλαιπωρείται από την εξέγερση των αγροτών και τα μπλόκα των τρακτέρ στα κομβικά σημεία του εθνικού οδικού δικτύου. Και για μια ακόμα φορά, όπως κάθε χρόνο – φαίνεται ότι έγινε θεσμός – η χώρα μας παρουσιάζει το φαινόμενο της διάλυσης.
Τριανταέξι χρόνια από την Μεταπολίτευση αντί να πάμε μπροστά πάμε πίσω. Και το αγροτικό πρόβλημα παραμένει άλυτο. Ποιοι είναι οι φταίχτες; Και το Κράτος και οι αγρότες.
Ανέκαθεν τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα προσπαθούσαν να κολακεύουν τους αγρότες γιατί με την ψήφο τους καθόριζαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Έτσι τα κόμματα εξουσίας κυρίως στην προεκλογική περίοδο ικανοποιούσαν τα πρόσκαιρα αιτήματα των αγροτών χωρίς όμως να δημιουργούν τις προϋποθέσεις εκείνες για να αναπτυχθεί η αγροτική οικονομία και να επιλυθούν τα προβλήματα των αγροτών. Από τον κανόνα αυτό δεν ξέφυγε ούτε η δικτατορία, η οποία τους χάρισε τα αγροτικά χρέη.
Όταν η Ελλάδα μπήκε στην ΕΟΚ, μπήκε στη θάλασσα χωρίς να ξέρει κολύμπι – όπως δήλωσε τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Γι’αυτό και η συνθήκη ένταξης μαζί με τα πλεονεκτήματα που είχε για τον αγροτικό κόσμο είχε και πολλά μειονεκτήματα. Τα μειονεκτήματα αυτά προσπάθησε και το πέτυχε σε ένα μεγάλο βαθμό να τα περιορίσει ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν επέβαλε τα Μεσογειακά Προγράμματα και βοήθησε πολύ την ελληνική αγροτιά.
Στο διάστημα αυτό και το Κράτος και η ΕΟΚ έδωσαν πάρα πολλά λεφτά στους αγρότες. Με ενισχύσεις, με επιδοτήσεις και με άλλα ευεργετήματα προσέφεραν την ευκαιρία στους αγρότες να ζήσουν καλές μέρες, να χτίσουν σπίτια και εγκαταστάσεις, να αγοράσουν ένα και δύο τρακτέρ και πολυτελή ΙΧ αυτοκίνητα. Ήταν η εποχή των παχέων αγελάδων. Και τότε έγιναν – όπως συμβαίνει συχνά – οι υπερβολές, οι καταχρήσεις και τα σκάνδαλα με τους συνεταιρισμούς, οι οποίοι με την κακή διαχείριση και την απληστία τους οδηγήθηκαν στην ανυποληψία και στην καταστροφή.
Όλα αυτά τα χρόνια και το Κράτος και οι αγρότες ενδιαφέρθηκαν μόνο για τα θετικά και για τα ευεργετήματα της ένταξης και αγνόησαν τις υποχρεώσεις τους και τον εκσυγχρονισμό τους. Όταν στις Βρυξέλλες καθόριζαν τις ποσοστώσεις των αγροτικών προϊόντων οι δικοί μας εκπρόσωποι αντί να δίνουν σκληρές μάχες γι’αυτές έψαχναν στα καταστήματα να αγοράσουν χλιδάτες γραβάτες και να πίνουν καφέ στις ακριβές καφετέριες της Βελγικής πρωτεύουσας.
Έτσι, ζήσαμε φαινόμενα, όπως το πέταμα των ροδάκινων στις χωματερές, την καταστροφή μοναδικών ποικιλιών αμπελιών, την αχρήστευση των ψαράδικων πλοίων μας, την εκμηδένιση της κτηνοτροφικής παραγωγής, κ.α.
Κάποτε όλες οι Νομαρχίες της χώρας είχαν τις αρμόδιες Διευθύνσεις Γεωργίας με γεωπόνους που ήταν μέρα νύχτα στο χωράφι και συμβούλευαν τους αγρότες προστατεύοντας τη γεωργική παραγωγή. Τώρα οι Διευθύνσεις αυτές ουσιαστικά διαλύθηκαν και οι γεωπόνοι μεταβλήθηκαν σε λογιστές που ασχολούνται με τις αποζημιώσεις και τις οικονομικές ενισχύσεις των αγροτών!!!
Τριανταέξι χρόνια τώρα και δεν έχουμε ακόμα μητρώο αγροτών. Δεν έχουμε δασολόγιο. Δεν έχουμε καταγεγραμμένο τον εθνικό πλούτο και τις γεωργικές εγκαταστάσεις. Δεν ολοκληρώθηκε ο αναδασμός!!! Και κυρίως δεν εκσυγχρονίστηκε ο τομέας των καλλιεργειών και των νέων προϊόντων. Στόχος όλων ήταν μόνον οι οικονομικές ενισχύσεις και οι επιδοτήσεις. Τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού και πρέπει να πληρώσουμε τα λάθη και την αβελτηρία μας. Και θα πληρώσουμε. Και το Κράτος και οι αγρότες. Και θα δοκιμαστούν, όπως δοκιμάζονται τώρα. Γιατί κανείς δεν παραδέχεται την πραγματικότητα και την πραγματική αλήθεια. Και η πρώτη βασική αλήθεια αποκρύπτεται. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Ενωμένης Ευρώπης ο αγροτικός πληθυσμός της χώρας πρέπει ως το 2020 να είναι 5% από το 13% που είναι σήμερα. Γιατί φωνάζουν λοιπόν οι αγρότες και γιατί δεν τους το λέει ευθαρσώς το Κράτος; Ζουν σε έναν απατηλό κόσμο και δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα.
Πέρα όμως απ’όλα αυτά η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η χώρα μας είναι τραγική. Και είναι τραγική γιατί ενώ η Ελλάδα θα μπορούσε να ήταν ο κήπος της Εδέμ της Ευρώπης έχει εγκαταλειφθεί και έχει ερημώσει. Χωριά ακατοίκητα και έρημα σπίτια που θα μπορούσαν να σφύζουν από ζωή. Απέραντες εκτάσεις ακαλλιέργητες που θα μπορούσαν να ήταν μοναδικά βοσκοτόπια και τόποι παραγωγής. Κατσίκια, πρόβατα, αγελάδες, γουρούνια, βουβάλια είναι είδη προς εξαφάνιση. Θα τα βλέπουμε σε λίγα χρόνια μόνο στα ντοκιμαντέρ. Δεν παράγουμε σχεδόν τίποτε. Τα περισσότερα προϊόντα τα φέρνουμε από το εξωτερικό. Και πληρώνουμε πάρα πολλά χρήματα για να αγοράσουμε από άλλες χώρες… σκόρδα, πατάτες, φασόλια, μαρούλια, κρέας, γάλα και τυριά. Ακόμα και το ελληνικό λάδι το αγοράζουμε μέσω… Ιταλίας. Δεν είναι ξεφτίλα;
Αντί λοιπόν το Κράτος και οι αγρότες να ταλαιπωρούν όλη την κοινωνία ας τα βρουν γρήγορα μεταξύ τους και για να μπουν τα πράγματα σε μία τάξη και για να σωθεί ό,τι μπορεί να διασωθεί.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

2010-01-27T11:28:00.000+02:00

Την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010 στις 12:00 το μεσημέρι στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου (6ος όροφος) στο νέο κτίριο της Νομαρχίας Αθηνών, Συγγρού 15, θα κόψουμε την βασιλόπιτα του νομαρχιακού συνδυασμού μας "ΥΠΕΡ ΛΑΟΥ".

Θα παραστεί ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γιώργος Καρατζαφέρης.

Θα χαρούμε πολύ να είστε μαζί μας.

Βαγγέλης Παπαδόπουλος

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

2010-01-20T15:06:00.002+02:00

Προβληματισμοί και προτάσεις πάνω στο κείμενο
για δημόσια διαβούλευση στο
«Πρόγραμμα Καλλικράτης»

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Ενόψει της κατάθεσης του νομοσχεδίου στη Βουλή σχετικά με τις αλλαγές που θα επέλθουν στο χώρο της Αυτοδιοίκησης επικαιροποιούμε τις απόψεις μας για το θέμα αυτό, ως αφορμή ανοικτού διαλόγου:
1) Κατά το παρελθόν και ενώ η κυβέρνηση της «Νέας Δημοκρατίας» προχωρούσε στο «Καποδίστρια 2» είχαμε ταχθεί εναντίον της μεταρρύθμισης για τρεις βασικούς λόγους:
α. Δεν υπήρχαν τα απαραίτητα χρήματα για την υλοποίηση της μεταρρύθμισης και οι αναλογούντες πόροι προς τους οργανισμούς Τ.Α.
β. Δεν υπήρχε το απαιτούμενο προσωπικό και δεν είχε γίνει η προεργασία για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών
γ. Δεν είχαν καθοριστεί και δεν είχαν αποδοθεί οι αρμοδιότητες.
Κατόπιν αυτών ο τότε υπουργός Εσωτερικών μετά το Συνέδριο των Περιφερειαρχών στον Πόρο ανακοίνωσε, ότι η διοικητική μεταρρύθμιση αναστέλλεται.
2) Η νέα Κυβέρνηση που προήλθε από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, όπως δεσμεύτηκε προεκλογικώς, προχωρεί στη νέα διοικητική διάρθρωση της χώρας, αυτήν ακριβώς που ξεκίνησε η «Νέα Δημοκρατία» και την άφησε στην μέση. Σύμφωνα με το κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα για διαβούλευση με την προσωνυμία «Πρόγραμμα Καλλικράτης» καταργείται, ύστερα από 140 χρόνια ζωής, ο θεσμός της Νομαρχίας!
Είναι κοινώς παραδεκτό, ότι οι δύο βαθμοί αυτοδιοίκησης, πέρα από τις εγγενείς αδυναμίες, παραλείψεις και αγκυλώσεις διεύρυναν την Δημοκρατία και υπηρέτησαν το κοινωνικό σύνολο. Και μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι ο Α βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης λειτούργησε περισσότερο αποδοτικά γιατί του δόθηκαν περισσότερες αρμοδιότητες, περισσότεροι πόροι και κυρίως μεγαλύτερη αυτονομία. Ο Β βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είχε την ίδια απόδοση γιατί του αφαιρέθηκαν οι αρχικές αρμοδιότητες, δεν του δόθηκαν οι απαιτούμενοι πόροι, δεν ενισχύθηκε με το απαιτούμενο προσωπικό και δεν είχε την ίδια αυτονομία. Η Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης, δηλαδή ο διορισμένος Περιφερειάρχης ήταν πάντοτε τροχοπέδη στην απελευθέρωση και στην ανάπτυξη του θεσμού. Παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες, που έκαναν τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, για να βελτιώσουν την κατάσταση, δεν το πέτυχαν.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, παρά την ύπαρξη του «Καποδίστρια Ι» και παρά την πρόθεση των δύο κομμάτων να προχωρήσουν στον «Καποδίστρια ΙΙ» και στον θεσμό του αιρετού Περιφερειάρχη δημιουργήθηκε σκόπιμα ή όχι η εντύπωση, ότι απέτυχε ο θεσμός του Β Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μάλιστα η κριτική που ασκήθηκε για το έργο της τις περισσότερες φορές ήταν απαξιωτική.
Εμείς δεν βιαστήκαμε να προσχωρήσουμε στην άποψη αυτή διότι δεν μπορούσαμε να κρίνουμε και να βαθμολογήσουμε τον θεσμό, εφόσον δεν του είχαν δοθεί πλήρως οι αρμοδιότητές του, οι πόροι, το απαιτούμενο, προβλεπόμενο προσωπικό και η μηχανοργάνωση. Εάν υπήρχαν αυτές οι προϋποθέσεις και δεν ανταποκρινόταν ο θεσμός στους στόχους του, τότε θα λέγαμε και εμείς αβίαστα, ότι απέτυχε.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Σήμερα η Κυβέρνηση προχωρεί στη νέα διαρθρωτική μεταβολή χωρίς τουλάχιστον ευκρινώς να μας εξηγεί πώς θα πετύχει αφού δεν δίνει απάντηση στα βασικά ερωτήματα: Πού θα βρει τα χρήματα για να προχωρήσει, με ποιο προσωπικό, με ποια οργάνωση;
Εμείς πιστεύουμε, ότι οποιαδήποτε συρρίκνωση της έκφρασης των πολιτών σημαίνει συρρίκνωση της Δημοκρατίας. Γι’αυτό και είμαστε εναντίον του περιορισμού των αιρετών περιφερειακών οργάνων, που καλύπτουν όλους τους γεωγραφικούς χώρους, όλο τον πληθυσμό, όλες τις ιδιαιτερότητες της χώρες μας. Και είναι σχήμα οξύμωρο, όταν εν ονόματι της αποκέντρωσης και της διάχυσης της εξουσίας προς την κοινωνία, συγκροτούμε την ίδια στιγμή υπερμεγέθεις αυτοδιοικητικές μονάδες, όπως είναι οι μεγάλοι, μετά από συγχώνευση δήμοι, οι μητροπολιτικοί δήμοι, οι τεράστιες περιφέρειες. Αυτό δεν είναι αποκέντρωση. Αυτό είναι συρρίκνωση της δημοκρατικής έκφρασης, συμπύκνωση δικαιωμάτων και απαιτήσεων των κοινωνικών ομάδων και δημιουργία απρόσωπων τεράστιων αυτοδιοικητικών μεγεθών!!!
Αξίζει να υπογραμμιστεί, ότι τόσο με τον «Καποδίστρια Ι» όσο και με την επιχειρούμενη τώρα διοικητική μεταρρύθμιση κλονίστηκε και τώρα εξαφανίζεται το σύστημα των κοινοτήτων που ήταν ανέκαθεν για τον ελληνικό χώρο πηγή ανάπτυξης, δημιουργικότητας, πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής. Το παράδειγμα π.χ. της Κοινότητας των Αμπελακίων που πέρασε στην ιστορία ως φωτεινό παράδειγμα δημοκρατικής, προοδευτικής, κοινωνικής, συνεταιριστικής και πολιτιστικής έκφρασης επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μας, ότι η διατήρηση των κοινοτήτων και όχι η κατάργησή τους είναι η δύναμη της ελληνικής κοινωνίας με όλα τα χαρακτηριστικά που έχει.
Παρά τα όσα επιτάσσει η νέα τάξη πραγμάτων και οι επιδιώξεις της κεντρικής εξουσίας σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά η διατήρηση, η ενίσχυση και η ανάπτυξη των κοινοτήτων είναι νομοτελειακά απαραίτητη αφού η ελληνική ύπαιθρος και ειδικότερα η παραμεθόριος περιοχή έχει ερημώσει και έχει εγκαταλειφθεί κατά τρόπο εθνικά επικίνδυνο.
Εκατοντάδες χωριά είναι έρημα. Σπίτια και αρχοντικά ακατοίκητα. Μεγάλες εκτάσεις ακαλλιέργητες ή ενοικιαζόμενες. Σχολεία κλειστά. Βασικές δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες ανύπαρκτες. Δυο τρεις οικογένειες μένουν στα χωριά και όλοι οι μαθητές πηγαίνουν με ταξί ή με λεωφορεία στα κοντινά κεφαλοχώρια ή στους δήμους για να μάθουν τα πρώτα γράμματα. Τι περισσότερο θέλουν οι λαθρομετανάστες και μάλιστα γειτονικών μας χωρών να εγκατασταθούν και να κατοικήσουν μόνιμα σε όλες αυτές τις περιοχές που εγκαταλείψαμε; Το σχέδιο «Καλλικράτης» που έδωσε η κυβέρνηση για δημόσια διαβούλευση επιβεβαιώνει με ακρίβεια ορισμένους από τους ισχυρισμούς μας. Δηλαδή, γιατί πάμε σε έναν «Καποδίστρια ΙΙ» όταν ο πρώτος απέτυχε;
Στο άρθρο 1 παρ. 48 του κειμένου της διαβούλευσης υπογραμμίζεται, ότι η τολμηρή μεταρρύθμιση του «Ι. Καποδίστιριας» «δεν δημιούργησε αποτελεσματικούς Δήμους με οικονομική αυτάρκεια και δυνατότητα άντλησης ιδίων πόρων, ούτε διοικητική ικανότητα με καλά οργανωμένες υπηρεσίες και ανθρώπινο δυναμικό, που να αξιοποιούν τις νέες δυνατότητες και νέες τεχνολογίες για την παροχή ποιοτικά αναβαθμισμένων υπηρεσιών. Για αυτό άλλωστε μόνο σε 212 από τους 1034 πρωτοβάθμιους ΟΤΑ πιστοποιήθηκε η διαχειριστική επάρκεια, αναγκαία προϋπόθεση συμμετοχής στο ΕΣΠΑ.
Επιπλέον, η Πολιτεία δεν στήριξε ουσιαστικά τους νέους ΟΤΑ με πολιτικές προγραμματικής, οργανωτικής και λειτουργικής αναβάθμισης καθώς και με επαρκή χρηματοδότηση, ούτε προχώρησε σε μια σχεδιασμένη, με ενιαίο τρόπο και ολοκληρωμένη αλλαγή του διοικητικού συστήματος της χώρας, με αποτέλεσμα το κάθε βήμα να μένει μετέωρο».
Αλλά και στο άρθρο 1 παρ. 21 στο ίδιο κείμενο τονίζεται, ότι « οι αρμοδιότητες που δόθηκαν στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ήταν εξαρχής σε μεγάλο βαθμό γραφειοκρατικού διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, που δυσχέραναν την αποτελεσματικότητα του θεσμού, παρά τις προσπάθειες των αιρετών, οι οποίοι με περιορισμένα μέσα και προσωπικό, προσπάθησαν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις».
Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις ποιος εγγυάται, ότι το νέο σύστημα θα λειτουργήσει καλύτερα εάν δεν του δοθούν τα απαραίτητα εφόδια; Πώς π..χ. η Νομαρχία Αθηνών που σήμερα έχει 1.400 υπαλλήλους από τους 3.000 που προβλέπονται, θα λειτουργήσει καλύτερα ως Περιφέρεια χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό; Και πώς θα λειτουργήσει καλύτερα ένας δήμος όταν ενώ σήμερα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του λαού θα λειτουργήσει καλύτερα αν συνενωθεί με άλλους δύο δήμους;
Η συρρίκνωση της αυτοδιοίκησης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Από 76 διοικητικές, νομαρχιακές ενότητες (54 Νομαρχίες, 3 Διευρυμένες, και 19 Επαρχεία) γίνονται 13 Περιφέρειες. Και από περίπου 1034 δήμους φτάνουμε στους 370 ενώ μειώνονται τα διάφορα ΝΠΔΔ + Ι.Δ. από 6.000 σε 2.000.
Επίσης, στη θέση των σημερινών 13 περιφερειών συγκροτούνται έως 7 Γενικές Διοικήσεις.
Έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, ότι η μείωση του αριθμού των κοινοτήτων και των δήμων και κάθε άλλης αυτοδιοικητικής μονάδας σημαίνει έλλειμμα Δημοκρατίας. Σημαίνει συρρίκνωση της Δημοκρατίας. Αλλά είναι και πολιτική που ξεφεύγει από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Επειδή πολλοί ισχυρίζονται, για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ενέργειες, ότι αυτά που κάνουν, γίνονται στην Ευρώπη και επειδή ανέκαθεν ήμασταν μεταπράτες και ένθερμοι μιμητές των ευρωπαϊκών προτύπων έχουμε τη γνώμη, ότι αυτά δεν γίνονται στην Ευρώπη. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν πολλές κοινότητες και πολλούς δήμους.
Στο περιοδικό ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, τεύχος 124, σελ. 23 και β) Στην έκδοση-βιβλίο του Υπουργείου Εσωτερικών, Αθήνα 2007.
Παραδείγματα:
Γαλλία 36.684 Δήμοι με μέσο όρο 1.720 κατ/Δήμο
Ισπανία 8.110 Δήμοι με μέσο όρο 5.430 κατ/Δήμο
Γερμανία 12.431 δήμοι με μέσο όρο 6.690 κατ/Δήμο
Ιταλία 8.101 Δήμοι με μέσο όρο 7.270 κατ/Δήμο
Ευρώπη των 15 χωρών συνολικά έχει 73.012 Δήμους με μέσο όρο 5.200 κατοίκων ανά Δήμο
Και η Ελλάδα σήμερα έχει 1034 ΟΤΑ με μέσο όρο 10.200 κατ/Δήμο.
Είμαστε ήδη ως χώρα σε σειρά πληθυσμιακής «υπεσυμπύκνωσης» του μέσου όρου πληθυσμού ανά Δήμο.
Και με την πρόταση των 370 Δήμων θα είμαστε με αναλογία 28.500 κατ/Δήμο.
Πέραν αυτών σημαντικός είναι και ο παρακάτω πίνακας, από τις ίδιες πηγές.
Γαλλία: Το 95% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Γερμανία: Το 75% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Ισπανία: Το 85% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Ιταλία: Το 71% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Φινλανδία: Το 50% των Δήμων έχει πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων.
Πέρα όμως από τα αριθμητικά δεδομένα υπάρχει και θέμα συνταγματικό. Το άρθρο 101. παρ. 3 του Συντάγματος αναφέρεται στην κεντρική περιφερειακή διοίκηση, ενώ το άρθρο 102 παρ. 1 αναφέρεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δύο βαθμών. Άρα, μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου ουσιαστικά θα έχουμε δύο περιφερειάρχες. Ο πρώτος θα είναι ο περιφερειάρχης της κεντρικής περιφερειακής διοίκησης, που θα λέγεται γενικός διοικητής, βάση του άρθρου 101 παρ. 3, όπως προκύπτει από το κείμενο που δόθηκε στην δημοσιότητα για διαβούλευση και ο οποίος προφανώς θα εποπτεύει τις περιφέρειες και ο δεύτερος θα είναι ο αιρετός περιφερειάρχης βάσει του άρθρου 102 παρ. 1 ο οποίος θα αναφέρεται στην γενική διοίκηση.
Αυτό σημαίνει, ότι και στην νέα διοικητική αποκέντρωση θα υπάρχει η εποπτεία των αιρετών περιφερειαρχών. Στην ουσία δηλαδή δεν αλλάζει τίποτα. Παρόλα αυτά, οι αυτόνομες αιρετές περιφέρειες, ενώ σε άλλες χώρες δεν θα είχαν πρόβλημα, στη χώρα μας λόγω των ειδικών συνθηκών και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσουν προβλήματα καντονοποίησης. Τι θα συμβεί π.χ. αν ο αιρετός περιφερειάρχης της Θράκης είναι μουσουλμάνος; Βεβαίως δεν θα συμβεί τίποτε, αν ο μουσουλμάνος αυτός περιφερειάρχης θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα πολίτη. Αν όμως πιστεύει και αποδέχεται, ότι είναι Τούρκος, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Επομένως, ή θα πρέπει στο προτεινόμενο νομοσχέδιο να μπει η ρήτρα που θα απαγορεύει στους αιρετούς περιφερειάρχες να έχουν αρμοδιότητα για θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και παιδείας ή θα πρέπει να διασφαλιστεί ο αυστηρός έλεγχός τους από τις Γενικές Διοικήσεις, που ναι μεν θα κατοχυρώνουν την κυρίαρχη άποψη του Κράτους αλλά ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρχει στα συγκεκριμένα θέματα πιθανή διαφωνία Γενικού Διοικητού και αιρετού Περιφερειάρχη, οπότε δυσχεραίνεται η οποιαδήποτε συνεργασία με απρόβλεπτες δυσάρεστες συνέπειες.
Εδώ, θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμη ένα θέμα συνταγματικό που έχει σχέση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Διότι ο νόμος 1850/89 που κυρώνει τον ευρωπαϊκό χάρτη τοπικής αυτονομίας, εξαιρεί το άρθρο 5 του χάρτη που επιβάλλει την υποχρέωση στην Πολιτεία, σε περίπτωση συνένωσης Δήμων και Κοινοτήτων να ερωτώνται οι κάτοικοι αυτών και να αποφασίζουν με δημοψηφίσματα.
Πώς λοιπόν θα προχωρήσουμε στη νέα προσπάθεια διαρθρωτικής αυτοδιοικητικής αλλαγής, όταν υπάρχουν αυτά τα ουσιαστικά προβλήματα;
Η οποιαδήποτε αλλαγή επιχειρηθεί στο υφιστάμενο καθεστώς εάν δεν συνοδευτεί από την παροχή οικονομικών πόρων, προσωπικού και αρμοδιοτήτων δεν θα επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα αλλά θα περιπλέξει την υπάρχουσα κατάσταση.
Θα ήταν πιο φρόνιμο είτε ψηφιστεί το νομοσχέδιο είτε όχι να προηγηθεί η ουσιαστική αντιμετώπιση του θέματος και μετά να γίνουν οι αλλαγές.
1. Να δοθεί διετής ή τετραετής παράταση χρόνου, ώστε να γίνει η κατάλληλη προετοιμασία.
2. Να γίνει μελετημένα η μετάταξη του προσωπικού και η μισθολογική του αναβάθμιση.
3. Να οργανωθεί το σύστημα των υπηρεσιών βάσει των υπαρχόντων κτιρίων και των γεωγραφικών, πληθυσμιακών ιδιαιτεροτήτων.
4. Να ολοκληρωθεί η μηχανοργάνωση του συστήματος.
5. Να εξοικονομηθούν οι απαραίτητοι πόροι.
6. Να αποδοθούν όλες οι αρμοδιότητες ώστε να μην υπάρχει επικάλυψη και αμφισβήτηση.
Το να προχωρήσουμε με αυτό τον πρόχειρο και βιαστικό τρόπο, με όλα τα αρνητικά σημεία που αναφέραμε, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να αλλάξουν οι πινακίδες έξω από τα κτίρια και η λέξη Νομαρχία να αντικατασταθεί από την λέξη Περιφέρεια.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2009-11-03T12:24:00.001+02:00

Ο βουλευτής του «Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού» Κωστής Αϊβαλιώτης κατέθεσε ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών για να πληροφορηθεί τα κονδύλια που διαθέτει για εκδηλώσεις η Νομαρχία Αθηνών. Επίσης ζητά να πληροφορηθεί πόσα νέα αυτοκίνητα παρήγγειλε και ποιο ήταν το συνολικό κόστος – προφανώς για να ασκήσει όπως δικαιούται κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Τις πληροφορίες αυτές λογικά θα έπρεπε να τις γνωρίζει ο αγαπητός βουλευτής και από τα Δελτία Τύπου που εκδίδει ο νομαρχιακός μας συνδυασμός και από τον ετήσιο απολογισμό της δράσης μας που καταθέτουμε στον πρόεδρο του κόμματος Γιώργο Καρατζαφέρη.
Παρόλα αυτά θα μπορούσε να πληροφορηθεί τη γενική εικόνα της Νομαρχίας στα ειδικά αυτά θέματα με μια απλή τηλεφωνική επικοινωνία με το Νομάρχη Αθηνών Γιάννη Σγουρό ή από τον συνδυασμό «Υπέρ Λαού».
Από τη στιγμή που ο κ. Αϊβαλιώτης δημοσιοποιεί το εύλογο ενδιαφέρον του, τον ενημερώνουμε ότι οι εκδηλώσεις που διοργανώνει η Νομαρχία Αθηνών είναι θεσμοθετημένες, όπως πχ. η Ημέρα των Ποντίων, η Μάχη της Κρήτης, η Γενοκτονία των Αρμενίων, οι Πρεσβευτές του Ελληνισμού κλπ. Σ’ αυτές τις θεσμοθετημένες εκδηλώσεις το Νομαρχιακό Συμβούλιο εδώ και δυο χρόνια αποδέχτηκε, ενέκρινε και συνέταξε και την εκδήλωση που πρότεινε ο συνδυασμός «Υπέρ Λαού» για να καταστεί η Πνύκα Παγκόσμιο Κέντρο Δημοκρατίας.
Αυτές οι εκδηλώσεις στις οποίες σπανίως παρευρίσκεται ο κ. Αϊβαλιώτης καίτοι παίρνει τις σχετικές προσκλήσεις διοργανώνονται με μεγάλη οικονομική φειδώ γι’ αυτό και η Νομαρχία Αθηνών, από τις λίγες νομαρχίες της χώρας, έχει οικονομικό απόθεμα και έχει διακριθεί για τη διαφάνεια και τη λογική χρήση των οικονομικών της.
Το ίδιο ισχύει και για την αγορά των υπηρεσιακών της αυτοκινήτων που εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας Νομαρχίας 3.500.000 κατοίκων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2009-10-29T14:46:00.001+02:00

Κινεζική αντιπροσωπεία

στη Νομαρχία Αθηνών

Πολυπληθής Κινεζική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον κ. Zang Shengye, επισκέφθηκε σήμερα 29 Οκτωβρίου τη Νομαρχία Αθηνών και είχε συνεργασία με το νομάρχη Αθηνών κ. Γιάννη Σγουρό.

Η συνάντηση έγινε στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχουν οι αδελφοποιημένες περιοχές της επαρχίας Hebei με την Νομαρχία Αθηνών.

Στη συνάντηση συμμετείχαν από ελληνικής πλευράς,ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθηνών κ. Γρηγόρης Φελώνης, οι αντινομάρχες Γιώργος Κατριβάνος, Βασίλης Χρονόπουλος, Γιώργος Φουντάς και οι επικεφαλής των νομαρχιακών συνδυασμών Κατερίνα Αδαμοπούλου και Βαγγέλης Παπαδόπουλος.

Στις συνομιλίες που είχαν οι δυο αντιπροσωπείες, η οποία έγινε σε εγκάρδιο και φιλικό κλίμα, επιβεβαιώθηκε η άριστη, ως τώρα, συνεργασία για τη σύσφιξη των δύο περιοχών και τέθηκαν συγκεκριμένα πλαίσια της περαιτέρω ανάπτυξης και πορείας των σχέσεων στους τομείς εμπορίου, τουρισμού, πολιτιστικών υποθέσεων και εκμετάλλευσης πηγών αιολικής και ηλιακής ενέργειας.

Αξίζει να υπογραμμιστεί, ότι η Κινεζική αντιπροσωπεία ενδιαφέρθηκε ιδιαιτέρως για την απορρόφηση ελληνικού ελαιόλαδου και μελιού, για την επαρχία της, που αριθμεί 70.000.000 κατοίκους, για την ανάπτυξη του τουρισμού και για τη συνεργασία της με ελληνικές εταιρείες που έχουν αντικείμενο την παραγωγή ενέργειας από φυσικές πηγές.

Ήδη, αποδέχτηκαν την πρόταση για την πραγματοποίηση ελληνικής έκθεσης στο Hebei και ζήτησαν στην προσεχή επίσκεψη της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κίνα να συμμετέχει και αρμόδιος για τα τουριστικά θέματα. Επίσης ο κ. Zang Shengye υποσχέθηκε να μελετήσει και όλες τις προτάσεις που του υποβλήθηκαν, όπως π.χ. η ίδρυση γραφείου του Hebei στην Αθήνα και αντιστοίχως της Αθήνας στο Hebei.

Τα μέλη της Κινεζικής αντιπροσωπείας εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την άριστη συνεργασία που έχουν με την Νομαρχία Αθηνών και ευχαρίστησαν το νομάρχη Γιάννη Σγουρό για τη θερμή υποδοχή που τους επιφυλάχθηκε.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2009-10-29T14:39:00.000+02:00

Όλοι οι «Πρεσβευτές Ελληνισμού»
στην Αθήνα, τον Μάρτιο 2010.

Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αθηνών στη συνεδρίαση στις 27 Οκτωβρίου αποφάσισε την πρόσκληση στην Ελλάδα από 1 έως 5 Μαρτίου του 2010 των ανακηρυχθέντων «Πρεσβευτών Ελληνισμού» με σκοπό τη δημιουργία διεθνούς δικτύου «Πρεσβευτών Ελληνισμού». Υπενθυμίζεται, ότι η ανακήρυξη των «Πρεσβευτών Ελληνισμού» έγινε με την υπ’αριθμ. 9/97 απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθηνών.
Μέχρι σήμερα έχουν ανακηρυχθεί 54 «Πρεσβευτές Ελληνισμού» απ’όλον τον κόσμο. Πρόκειται για σημαντικές προσωπικότητες που με το έργο τους προβάλλουν την Ελληνική Παιδεία και τις αρχές του Ελληνικού Πολιτισμού σε όλον τον κόσμο.
Στους καιρούς μας καθίσταται εξαιρετικά αναγκαία η συντονισμένη και Διεθνής Δράση για την υποστήριξη του Ελληνισμού και των θεμάτων που τον απασχολούν και σ’αυτήν την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσει η δημιουργία ενός Διεθνούς Δικτύου στο οποίο θα μετέχουν όλοι οι «Πρεσβευτές Ελληνισμού», όχι μόνο οι ως σήμερα ανακηρυχθέντες, αλλά και οι μελλοντικοί. Το Διεθνές Δίκτυο των «Πρεσβευτών Ελληνισμού» σε συνεργασία με τον Νομάρχη, την Νομαρχία αλλά και με την Ελληνική Πολιτεία γενικότερα, θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο τόσο στην συσπείρωση των υποστηρικτικών προς την Ελλάδα φωνών, όσο και στην ενδυνάμωσή τους.
Από την άλλη μεριά θα συμβάλλει στην ποιοτική αναβάθμιση του Θεσμού του «Πρεσβευτή Ελληνισμού», μετατρέποντας το Σώμα των Πρεσβευτών σε ένα Σώμα εμπεριστατωμένης και εποικοδομητικής Αντιπροσώπευσης της Ελλάδας στο Διεθνές περιβάλλον.

Δεν νοείται συγνώμη, χωρίς μετάνοια...

2009-10-22T13:29:00.001+03:00

Με την ως τώρα ηθική μας, δεν νοείται συγνώμη χωρίς μετάνοια. Δηλαδή, χωρίς επανόρθωση των ημαρτημένων. Και στη «Νέα Δημοκρατία» το μόνο που ακούσαμε ως τώρα, μετά τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις είναι, ότι έκαναν λάθος, ότι πήραν το μήνυμα, ότι πίκραναν τους οπαδούς. Κουβέντα για συγνώμη, κουβέντα για μεταμέλεια, κουβέντα για επανόρθωση, κουβέντα για αλλαγή τρόπου συμπεριφοράς.
Για έξι συνεχόμενα χρόνια οι οπαδοί της «Νέας Δημοκρατίας» ταλαιπωρήθηκαν, αδικήθηκαν, ζήμιωσαν, εξαπατήθηκαν, εμπαίχθηκαν, χωρίς κανείς από την ηγεσία να ζητήσει συγνώμη, να μεταμεληθεί, να επανορθώσει, να αποζημιώσει και να κάνει δημόσια την αυτοκριτική του, αφού ΔΥΣΤΥΧΩΣ ουδείς παραιτήθηκε και ουδείς τιμωρήθηκε. Μετά από αυτά η ετεροχρονισμένη δήλωση του Καραμανλή, ότι αυτός αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη, ενώ παρουσιάζεται ως γενναία συμπεριφορά, στην ουσία είναι εμπαιγμός της νοημοσύνης μας. Για έξι χρόνια συνέχεια γνώριζε, κάλυπτε και διατηρούσε στις θέσεις τους όλα τα λαμόγια της φατρίας του, που έκλεβαν ασυστόλως και μας εξαπατούσαν εν ονόματι του ιδίου και της «Νέας Δημοκρατίας».
Ανέλαβε λέει την πολιτική ευθύνη! Ε, και τι έγινε; Χεστήκαμε.
Στα έξι αυτά χρόνια άνθρωποι της φατρίας του πήραν το πτυχίο τους – υπουργοί όντες. Στο ίδιο διάστημα υπουργοί του απέκτησαν τρία και τέσσερα σπίτια, διαμερίσματα και επαύλεις, άλλοι στη Μύκονο, άλλοι στη Πάρο, άλλοι στο Καπανδρίτι και αλλαχού. Δικοί του άνθρωποι τα οικονόμησαν γερά από τα καρτέλ του γάλακτος και των τροφίμων, από τα ομόλογα και από τη siemens και ενώ οι οπαδοί της «Νέας Δημοκρατίας» δεν ξέρουν πώς να τα φέρουν βόλτα, οι άνθρωποι του Καραμανλή έχουν γερμανικές οικοσκευές και λεμονοστύφτες…
Μετά τις δύο εκλογικές ήττες θα περίμενε κανείς οι άνθρωποι της ηγεσίας της «Νέας Δημοκρατίας» και οι επίδοξοι αρχηγοί της να έχουν κατανοήσει τη θλιβερή ιστορία τους και να είχαν πάει στα σπίτια τους όπως εκουσίως ο Γιώργος Σουφλιάς και με εντολή του λαού ο Γιώργος Αλογοσκούφης κ.α. Δυστυχώς ορισμένοι από τους διεκδικητές της ηγεσίας σφυρίζουν αδιάφορα λες και δεν είναι ένοχοι της συντριβής. Αλλά απ’όσα λέγουν και πράττουν, ως τώρα, δείχνουν, ότι ή είναι ανιστόρητοι ή είναι παπατζήδες. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός, πώς ό,τι λένε ως τώρα, αποσκοπούν μόνο και μόνο στην καρέκλα και σε τίποτε άλλο. Μιλούν για την παράταξη, όταν τους έφυγαν 700.000 ψηφοφόροι και όταν γύρω από τη «Νέα Δημοκρατία» είναι άλλα τρία – τέσσερα κόμματα. Άρα, αποτελούν κόμμα και όχι παράταξη. Μιλούν για κεντροδεξιά, όταν το «κέντρο» τους έφυγε και πήγε στο ΠΑΣΟΚ μένοντας στη «Νέα Δημοκρατία» μόνο το δεξιό τμήμα της, δηλαδή το 33% που πήραν στις εκλογές. Μιλούν για αξίες και αρχές, μιλούν για ιδεολογία, όταν από 1974 ο γενάρχης τους Κωνσταντίνος Καραμανλής τους αφαίρεσε κάθε ιδεολογική έκφραση και τους παρέδωσε μόνον το σύστημα της εξουσίας για το οποίο και μάχονται τώρα. Τους ενδιαφέρει μόνον να αντιπαρατεθούν στο ΠΑΣΟΚ, να νικήσουν το Γιώργο Παπανδρέου και να έρθουν στην εξουσία για να συνεχίσουν το μεγάλο φαγοπότι. Αυτός είναι ο στόχος τους και δεν το κρύβουν. Να γιατί ο λαός τους γύρισε την πλάτη. Και δυστυχώς αυτή είναι η συμπεριφορά και ο στόχος μιας ανάξιας για την παράταξη ηγεσίας, που από το 1949 και μετά, αντί να κυβερνήσει ως νικητήρια δύναμη στο πεδίο της μάχης και της ιδεολογίας, γαντζώθηκε μόνον στην εξουσία για να κυβερνήσει με αυταρχισμό και να είναι υποτελής στη νικημένη Αριστερά. Αυτό είναι το τραγικό αποτέλεσμα αυτής της ανίκανης πολιτικά ηγεσίας της «Νέας Δημοκρατίας» και των γεννητόρων της, των κοτζαμπάσηδων, των τζακιών και της υποκουλτούρας του Κολωνακίου, που δυστυχώς οι περισσότεροι σημερινοί υποψήφιοί της αναπαράγουν.
Επομένως, όποιος και αν εκλεγεί, ισοηψείς άλλωστε και οι τέσσερις, δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, αν δεν βγουν στο λαό μεταμελημένοι να υπερασπιστούν την πίστη μας, τη λαϊκή παράδοση και κληρονομιά μας το κοινωνικοπολιτικό σύστημα των Αμπελακίων, τις ρίζες της ρωμιοσύνης και της ιστορίας μας. Δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως ηγέτες με όσες μπούρδες εκστομίζουν τελευταίως για την πολιτική τους και για τα «οράματά τους».

Η «Ν.Δ.» δεν είναι, τώρα, παράταξη…

2009-10-13T13:39:00.001+03:00

Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 μπορούμε να βγάλουμε τα εξής λογικά συμπεράσματα:
1) Ο νεφελώδης προσδιορισμός του «μεσαίου χώρου» εξαφανίστηκε. Θα ήταν πιο σωστό να πούμε, ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ και επομένως κάτι που δεν υπάρχει δεν εξαφανίζεται. Είναι ανύπαρκτο εξαρχής. Ο πολιτικός αυτός προσδιορισμός που επιχειρήθηκε από τα επικοινωνιακά κέντρα της Ρηγίλλης ήταν μια φάρσα εις βάρος του πολιτικού συστήματος και εις βάρος του εκλογικού σώματος και κυρίως των οπαδών της «Νέας Δημοκρατίας».
2) Τα μικρά κόμματα δεν αύξησαν την δύναμή τους όπως έγινε στην Πορτογαλία και στη Γερμανία, πλην του «ΛΑ.Ο.Σ» ο οποίος διπλασίασε και τις ψήφους του και τις έδρες του. Το αποτέλεσμα αυτό επανέφερε και απoκατέστησε τους πολιτικούς όρους: Δεξιά – Κέντρο – Αριστερά. Όλοι οι άλλοι πολιτικοί προσδιορισμοί – χαρακτηρισμοί, που χρησιμοποιούν τα κόμματα, εξυπηρετούν τακτικές κινήσεις και ανάγκες των κομμάτων στην μεταξύ τους αντιπαλότητα.
3) Παρά τα λεγόμενα και παρά την κατά κράτος συντριπτική νίκη του «ΠΑΣΟΚ», η Δεξιά στην Ελλάδα σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες διατηρεί το περίπου 40% του εκλογικού σώματος.
4) Η «Νέα Δημοκρατία» έχασε περίπου 700.000 ψήφους είτε από μεγάλη αποχή των ψηφοφόρων της, είτε από τη διαρροή τους προς τον «ΛΑ.Ο.Σ» και κυρίως προς το «ΠΑΣΟΚ». Έτσι συρρικνώθηκε στο 33,48%, ποσοστό πολύ κατώτερο από εκείνο που έφερε το 1981 ο Γεώργιος Ράλλης, δηλαδή το 36%. Επομένως, στη «Νέα Δημοκρατία» έμεινε μόνον το παραδοσιακό εκείνο κομμάτι που ανέκαθεν ανήκε στη Δεξιά. Το «Κέντρο» μετακόμισε στο «ΠΑΣΟΚ». Είναι λοιπόν εξωπραγματικό και παράλογο να μιλούμε σήμερα και να λέμε, ότι η «Νέα Δημοκρατία» είναι Κεντροδεξιά. Δεν είναι. Είναι μόνον Δεξιά. Και από τη στιγμή που το ποσοστό του 40% αποτελείται από τη «Νέα Δημοκρατία», το «ΛΑ.Ο.Σ» και τον Παπαθεμελή τότε η «Νέα Δημοκρατία» δεν νομιμοποιείται να ισχυρίζεται, ότι αποτελεί παράταξη. Παράταξη θεωρούνται και τα τρία κόμματα συνολικά. Τα όσα ισχυρίζονται και προβάλλουν με αρκετή δόση κομπασμού οι υποψήφιοι αρχηγοί της «Νέας Δημοκρατίας» αφορούν το κόμμα τους και όχι την παράταξη.
5) Εάν επιθυμούν να εκλεγούν ως αρχηγοί της παράταξης τότε θα πρέπει να είναι υποψήφιοι και από τα άλλα δύο κόμματα. Και έχω την εντύπωση, ότι στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να είναι υποψήφιος για την παράταξη και όχι για το κόμμα και ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Και όσοι επιμένουν στην πιστή τήρηση του καταστατικού και των κομματικών διαδικασιών θα πρέπει να γνωρίζουν, ότι αυτές θα πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις και όχι επιλεκτικώς. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης διεγράφη μόνο με απόφαση του Καραμανλή χωρίς να συνέλθουν τα αρμόδια κομματικά όργανα για να αποφανθούν και για να επικυρώσουν ή όχι την διαγραφή.
6) Το «ΚΚΕ» παρά τη μεγαλοστομία του, παρά τις διακυρήξεις του δεν κατόρθωσε να πείσει τον ελληνικό λαό για τις προθέσεις του με αποτέλεσμα να χάσει αρκετούς ψηφοφόρους του και να μειωθεί το ποσοστό του. Σε δώδεκα εκλογικές περιφέρειες έχασε την Τρίτη θέση από τον «ΛΑ.Ο.Σ».
7) Ο «ΣΥΡΙΖΑ» παρά τις τελευταίες του περιπέτειες το μόνο που κατόρθωσε ήταν να μπει στη Βουλή. Και απ’ό,τι φαίνεται θα χρειαστεί πολύς αγώνας για να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και να φτάσει δημοσκοπικά το 15 – 17% όπως παλιότερα. Από σήμερα και στο εξής ο «ΣΥΡΙΖΑ» έπεται του «ΛΑ.Ο.Σ».
8) Άφησα τελευταία το «ΠΑΣΟΚ» που είναι ο αναμφισβήτητος νικητής των εκλογών. Ο Γιώργος Παπανδρέου με όλα τα θετικά ή αρνητικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του κατόρθωσε να επικρατήσει των αντιπάλων του, να κατακτήσει την εξουσία και να νικήσει κατά κράτος τον αλαζόνα Κώστα Καραμανλή ο οποίος τα τελευταία 5 χρόνια τελείως αντιδεοντολογικώς τον περιφρονούσε και τον ειρωνεύονταν. Απομένει πλέον να αποδείξει, ότι είναι αντάξιος της εμπιστοσύνης του λαού. Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο κ. Παπανδρέου δήλωσε, ότι στις εκλογές θα κονταροχτυπηθούν δύο αντιλήψεις. Εκείνης του «ΠΑΣΟΚ» και της «Νέας Δημοκρατίας». Εμμέσως παραδέχτηκε, ότι το ΠΑΣΟΚ και η «Νέα Δημοκρατία» ανεξαρτήτως πια πλευρά του πολιτικού φάσματος εκφράζουν, είναι οι όψεις ενός και του αυτού νομίσματος στα βασικά θέματα που εκτελούν τις εντολές των Βρυξελλών.
Πέρα από αυτά τα βασικά συμπεράσματα θα πρέπει να δούμε και την ανθρωπογεωγραφία των εκλογών. Ο Γιώργος Παπανδρέου κατόρθωσε να παρουσιάσει μία σχετικώς ολιγομελή κυβέρνηση με φρέσκα και νέα άφθαρτα πρόσωπα που καλούνται τα περισσότερα να δοκιμαστούν. Το 85% του ελληνικού λαού χαιρέτησε με ικανοποίηση τις πρώτες κινήσεις τους και τη γενική εικόνα τους. Αντιθέτως, ο Κώστας Καραμανλής απέτυχε και σε αυτόν τον τομέα. Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου ξέραμε νωρίτερα ποιος θα είναι ο νικητής των εκλογών πριν καν γίνουν οι εκλογές. Και για πρώτη φορά αποδοκιμάστηκαν και αποκλείστηκαν από τις εκλογές κορυφαίοι υπουργοί. Κόπηκαν νωρίτερα ή δεν εξελέγησαν ο Γιώργος Αλογοσκούφης, ο Πέτρος Δούκας, ο Γιώργος Βουλγαράκης, ο Ευάγγελος Μπασιάκος, ο Θοδωρής Ρουσόπουλος, η Φεβρωνία Πατριανάκου, ο Λευτέρης Ζαγορίτης, ο Αχιλλέας Καραμανλής, ο Απόστολος Σταύρου, ο Αδάμ Ρεγκούζας, ο Χρήστος Φώλιας, ο Παναγιώτης Σκανδαλάκης, ο Κώστας Αγοραστός, ο Αναστάσης Παπαληγούρας, ο Γιάννης Βαληνάκης, όλοι δηλαδή εκείνη η παρέα που διαφέντευε τη χώρα επί πέντε χρόνια ερήμην του Καραμανλή, προσέβαλλε τη «Νέα Δημοκρατία» και πίκρανε τους οπαδούς της. Το χειρότερο όμως απ’όλα είναι, ότι ο Κώστας Καραμανλής επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο όσα του καταμαρτύρησα, όχι τώρα που είναι ένα πολιτικό πτώμα, αλλά από το 2005 και μετά, όταν ήταν πανίσχυρος. Δεν επιχαίρω για αυτήν την δημοσιογραφική μου και πολιτική επιβεβαίωση. Λυπάμαι όμως αφάνταστα, όταν βγαίνουν σήμερα οι συνεργάτες του και οι υπουργοί του να τον κατηγορήσουν, όταν οι ίδιοι είναι συνυπεύθυνοι για το ναυάγιο. Ο Κώστας Καραμανλής, το μοιραίο αυτό πρόσωπο για τον τόπο, πέρασε στην Ιστορία ως ο πολιτικός εκείνος που έβαλε ταφόπετρα στο κόμμα που ίδρυσε ο θείος του Κωνσταντίνος Καραμανλής. Και όπως πρόβλεψα από το 2006 σε άρθρο μου, ότι θα φύγει με χειρότερο τρόπο απ’ότι έφυγε ο θείος του, ως Τριανταφυλλίδης, αποχωρεί τώρα ο ίδιος, ως δραπέτης και ως «μονάρχης».

Ευχαριστήριο

2009-10-12T11:05:00.000+03:00

Σε όσους στάθηκαν κοντά μου στις πρόσφατες εθνικές εκλογές και βοήθησαν με κάθε τρόπο την προσπάθειά μου, τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Όπως δήλωσα και προεκλογικώς, δεν είμαι πολιτικός, αλλά αγωνιστής. Επομένως, η ζωή συνεχίζεται. Ο αγώνας συνεχίζεται…

Βαγγέλης Παπαδόπουλος
νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών

ΕΝΩΣΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

2009-10-08T14:10:00.000+03:00

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Β. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ
ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ - ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ»
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 & 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009

Β. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΛΑΟΣ): Πάντα τελευταίος, αλλά μετά από κάθε συνέδριο ανεβαίνουμε. Κυρίες και κύριοι, κύριε Πρόεδρε, σεβαστό προεδρείο, ξέρετε, πριν σας μεταφέρω το χαιρετισμό του Προέδρου του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος εύχεται καλή επιτυχία στις εργασίες σας, αλλά λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων λυπάται που δεν είναι εδώ απόψε. Ξέρετε, λόγω της μετακόμισης έχουμε ακόμα μερικές φροντίδες στο καινούργιο διαμέρισμα. Δεν τελειώσαμε.
Αναρωτιόμουν τώρα που άκουγα όλους τους άλλους, εγώ δε θα σας ταλαιπωρήσω με αυτές τις κοινότυπες θα μου επιτρέψετε, ομιλίες που γίνονται σε αυτά τα συνέδρια, γιατί εμείς είμαστε πρακτικοί άνθρωποι. Ο καθένας έχει μια μπροσούρα και λέει τα ίδια και τα ίδια. Μέχρι και να ’ρθει το παλιό μοντέλο της Σοβιετικής Ένωσης για να κάνουμε καλύτερη τη ζωή μας εδώ. Το είδαμε αυτό το μοντέλο. Απέτυχε.
Όπως αποτυγχάνει και αυτό το μοντέλο που πάμε να κάνουμε. Μεταξύ των δύο κακών το μη χείρον βέλτιστον. Αλλά να μην ελέγχουμε το σημερινό μοντέλο με τα αποτυχόντα μέτρα του προηγούμενου μοντέλου. Θα χαθούμε τελείως.
Το πρόβλημά μου ξέρετε ποιο είναι; Εάν αυτό το συνέδριο είναι η ουτοπία και ενώ σας συγχαίρω από καρδιάς για την πρωτοβουλία που είχατε να κάνετε αυτό το συνέδριο, αναρωτιέμαι μήπως ζούμε μια ουτοπία. Και ξέρετε γιατί;
Λέμε ότι ένα κράτος είναι κυρίαρχο και έχει ορισμένα συγκεκριμένα σύνορα, όταν μπορεί αυτά τα σύνορα να τα διασφαλίζει και να παρέχει μεροκάματο. Εάν δε διασφαλίζεις τα σύνορά σου, να έχεις ασφάλεια, όχι μόνο εθνική ασφάλεια, κοινωνική ασφάλεια, παιδεία και ποιότητα ζωής, όταν δεν έχεις ασφαλή σύνορα, ασφάλεια ζωής και όταν δεν έχει μεροκάματο για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτή την περιοχή, τότε δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία.
Για ποια πολιτική θα συζητήσετε στο συνέδριό σας, όταν κάθε μέρα ανεξέλεγκτα, σε κανένα μέρος του κόσμου δε γίνεται αυτό, σε όλα τα κράτη θα δώσεις διαβατήριο, θα ελεγχθείς και μετά θα μπεις. Είναι η μοναδική χώρα που μπαίνει όποιος θέλει και βγαίνει, με λεφτά μαζί του, βαλίτσες ή χωρίς λεφτά, έρχεται εδώ, ζει χωρίς να δηλώνει που μένει, τι δουλειά κάνει, τι ασθένειες μεταφέρει.
Αυτό δε γίνεται πουθενά. Και εσείς συζητάτε τώρα για νησιώτικη πολιτική; Θα τρελαθούμε; Δε βλέπετε τι γίνεται; Σήμερα ήρθε μια άλλη φουρνιά. Δεν μπορείτε να ελέγξετε τα σύνορά σας, τα σύνορά μας. Για ποια νησιωτική πολιτική θα μιλήσετε; Όταν αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ και ενώ δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ζουν από εμάς και επειδή είμαστε ευγενείς και καλοί τους υποδεχόμαστε και από λίγο καιρό μας ελέγχουν γιατί δε ζουν καλά και έχουν και δικαιώματα. Δηλαδή είναι να τρελαίνεται κανείς.
Όταν υπάρχει αυτή η κατάσταση, είναι οδυνηρό κανείς να συζητά, όσο και φιλόδοξο και αν είναι, να συζητά για τη νησιώτικη πολιτική. Ως δημοσιογράφος κυρίες και κύριοι, ήρθα πριν από 18, 17 χρόνια στο νησί και παρουσίασα τότε για πρώτη φορά τα προβλήματα του νησιού και θυμάμαι τότε ο σημερινός Νομάρχης σας ήταν κοντά στο Μισαηλίδη τον Υπουργό.
Πέρασαν από τότε 18 χρόνια, εκείνος έγινε Νομάρχης, όλοι ασπρίσαμε απ’ ότι βλέπω και ο Δράκος και ο Τάτσης και ο Ευμοιρίδης, είδα και το Δήμαρχο Χανίων εκεί, πολύ σωστός. Η αποχή βεβαίως στέλνει μηνύματα, αλλά η συμμετοχή δίνει τις λύσεις. Χαίρομαι γι’ αυτή τη διαπίστωση. Πάντοτε η κάθε αποχή δημιουργούσε προβλήματα στη χώρα και απ’ τις εκλογές και από τέτοιες συλλογικές προσπάθειες.
Ήρθα σήμερα στη Μυτιλήνη με πολύ χαρά, με πολύ συγκίνηση. Είδα την πρόοδο που έχει επιτελεστεί. Εμείς δεν υπογράψαμε Κυρίες και κύριοι, ούτε συμφωνούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν υπογράψαμε το Μάαστριχτ. Ούτε υιοθετούμε την πολιτική της Ευρώπης, γιατί κάποιοι μας έλεγαν ότι θα μπείτε στην Ευρώπη, τουλάχιστον θα διασφαλιστούν τα σύνορα. Και που είναι η διασφάλιση των συνόρων;
Είναι δυο αγαπητοί Υπουργοί εδώ, ο φίλος μου ο Θανάσης Μπούρας και ο κ. Ζώης, καλοπροαίρετοι και δυναμικοί. Μας έλεγε ο γέρος ο Καραμανλής ότι θα σας βάλω στην ΕΟΚ, θα διασφαλιστούν τα σύνορα. Και σήμερα η ΕΟΚ κ. Δράκο δε δίνει ούτε μία δραχμή επιπλέον. Δε στέλνει άντρες, αστυνομία, μηχανήματα, πλοία κλπ., να ελέγξει τα σύνορά μας. Για ποια Ευρώπη μιλάμε και για ποια σύνορα μιλάμε;
Και γι’ αυτό σας μεταφέρω το χαιρετισμό του κ. Καρατζαφέρη, επειδή είχατε την τόλμη και την πρωτοβουλία να διοργανώσετε αυτό το συνέδριο. Αλλά είναι και αφορμή να προβληματιστούμε όμως εξ αφορμής του συνεδρίου, για όλα αυτά τα προβλήματα που έχουμε.
Ξέρετε ότι τα νησιά μας, τα συμπλέγματα των νησιών μας, με οποιοδήποτε οικονομικοπολιτικό καθεστώς και αν υπήρχε στον τόπο, προόδευσαν και τα Επτάνησα προόδευσαν και οι Κυκλάδες προόδευσαν και τα Δωδεκάνησα προόδευσαν. Γιατί; Γιατί προείχε το στοιχείο του ανθρώπου, της προσωπικότητας.
Όταν η προσωπικότητα διέπεται από αρχές και αξίες, προοδεύει. Όταν παρασύρεται από ντιρεκτίβες της ΕΟΚ και άλλων οργανισμών του παρελθόντος, τότε χάνεται στην ντιρεκτίβα. Ο Έλληνας είναι ελεύθερος και πάντοτε τα νησιά προόδευσαν με οποιοδήποτε καθεστώς πολιτικό ή άλλο.
Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες κυρίες και κύριοι, εγώ σήμερα συγκινήθηκα πολύ. Ως νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών λυπούμαι πάρα πολύ που υπάρχει αυτή η αποχή. Δεν περίμενα να ’ρθούμε διχασμένοι εδώ. Αλλά εύχομαι τα συμπεράσματα του συνεδρίου να τα πάρει η κυβέρνηση και να τα υλοποιήσει σε ό,τι την αφορά και όσο μπορεί, αφού δώσει όμως προηγουμένως κατά τη γνώμη μας βάση στον πολιτισμό και στην προσωπικότητα του νησιώτη.
Σήμερα μου έδωσε ο Νομάρχης δυο βιβλία και χάρηκα πολύ. Το ένα ήταν «Τα γράμματα του Ελύτη στον Ντριγκάν». Έχετε έναν Θεόφιλο εδώ, μια παράδοση καταπληκτική. Είδα το άλλο «Το ανάτυπο της Περγάμου», με πρόλογο του συναδέλφου του Μπαλάσκα και του Νομάρχη βεβαίως. Πολιτισμός, το πρώτιστο.
Και εγώ ήρθα όχι για να μιλήσω και γι’ αυτό τελειώνω, ήρθα για να ακούσω. Σωστά το είπε ο Δήμαρχος Χανίων. Στην αρχαία Ελλάδα όλοι πήγαιναν για να μάθουν να γράφουν ή να μαθαίνουν και κάποιος σοφός είπε, «ξέρεις να ακούς; Υπάρχει καμία σχολή να σου μαθαίνει να ακούς»;
Εγώ πέρασα απ’ αυτή τη σχολή και έμαθα να ακούω, γι’ αυτό άκουσα και εσάς και τους προλαλήσαντες, για να βγάλω και εγώ τα δικά μου συμπεράσματα. Να σας συγχαρώ για κάθε επιτυχία και για κάθε βελτίωση και κυρίως να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που βρίσκονται εδώ και συμμετέχουν σε αυτούς τους προβληματισμούς της ΕΝΑΕ. Συγχαρητήρια και πάλι. Γεια σας.

2009-10-08T13:21:00.004+03:00

ΛΑ.Ο.Σ Α' ΑΘΗΝΩΝ (αποτελέσματα)

ποσοστό (7,59% ) ψήφοι (23.120) έδρα (1)

01. Πλευρης Αθανασιος του Κωνσταντινου 11,829
02. Κωνστανταρας Δημητριος του Λαμπρου 8,678
03. Γεωργιου Γεωργιος του Στεργιου 6,534
04. Παπαδοπουλος Ευαγγελος του Στελλιου 2, 908

05. Πισανος Παυλος του Κωνσταντινου 2,685
06. Γιαννακοπουλου Ιωαννα του Φωτιου 2,465

07. Γιαννακενας Ιωαννης του Χρηστου 2,125

08. Ντολα Ελενη-Νελλη του Μιχαηλ 1,866
09. Δαραβιγκας Ιωαννης του Κωνσταντινου 1,811
10. Σοκαλη Μαρια-Σπυριδουλα του Ανδρεα 1,786
11. Μπουλουκος Αριστειδης του Θεοφανη 1,431
12. Κουτσουπη Γεωργια του Μηνα 1,380
13. Σπαθατου Αδαμαντια του Ιωαννη 1,254
14. Ρουμπανης Θεοδωρος του Ηλια 1,195
15. Ρουσσος Γεωργιος του Αντωνιου 1,169

16. Παπαδοπουλος Χρηστος του Γεωργιου 1,159
17. Κυζουλη Φωτεινη του Κωνσταντινου 1,139
18. Σοφιανος Δημοσθενης του Γεωργιου 1,137

19. Λιανος Ηλιας του Δημητριου 1,063
20. Διαβατης Ιωαννης του Ηλια 914
21. Φαλκονακης Ιωαννης του Στεφανου 684

2009-10-08T12:08:00.005+03:00

Αποτελέσματα 2009 (ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ)
Ποσοστό Ψήφοι Εδρες

ΠΑ.ΣΟ.Κ
43,92% 3,012,373 160

Νέα Δημοκρατία
33,48 % 2,295,967 91

Κ.Κ.Ε.
7,54 % 517,154 21

ΛΑ.Ο.Σ
5,63 % 386,152 15

ΣΥ.ΡΙΖ.Α
4,60 % 315,627 13

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
2,53 % 173,449

2009-10-01T10:07:00.003+03:00

- Ναι στις ιδιαιτερότητες των νέων και την αυτοπροσωπία τους
- ΝΑΙ στην επιστροφή των 500.000 νέων πτυχιούχων που ξενιτεύτηκαν και δουλεύουν στο εξωτερικό
- ΝΑΙ στις γνήσιες ανθρώπινες σχέσεις των δύο φύλων
- ΝΑΙ στους καπνιστές - ΟΧΙ στο κάπνισμα

ΨΗΦΙΣΕ «ΛΑ.Ο.Σ»

Βαγγέλης Παπαδόπουλος
δημοσιογράφος – νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΑΘΗΝΩΝ
με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον «ΛΑ.Ο.Σ»

2009-09-30T10:13:00.003+03:00

Ο μαχητής δημοσιογράφος και νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών
Βαγγέλης Παπαδόπουλος
υποψήφιος βουλευτής Α’ Αθηνών
με τον «ΛΑ.Ο.Σ» και τον Γιώργο Καρατζαφέρη

- Για την Πίστη, την Πατρίδα, τις παραδόσεις μας, την οικογένεια
- Για τη Μακεδονία, το Αιγαίο και την Κύπρο μας
- ΟΧΙ στα Σκόπια – ΟΧΙ στην Τουρκία – ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν
- Ένα ασφαλιστικό ταμείο για όλους τους Έλληνες
- Τρεις συντάξεις στον κάθε ασφαλισμένο
- Τα ένσημα πάνω στον τζίρο
- ΟΧΙ στον Τειρεσία – ΟΧΙ στο πόθεν έσχες για επενδύσεις
- ΟΧΙ μισθούς παραπάνω του τριπλάσιου του πρώτου μισθού
- Για μια καθαρή Αθήνα με ποιότητα ζωής
- Για ελεύθερα πεζοδρόμια και χώρους στάθμευσης
- Για περισσότερο πράσινο και αθλοπαιδιές
- Για άνετες, ελεύθερες και γρήγορες δωρεάν συγκοινωνίες
- Για να νοιώθεις ασφάλεια και να κοιμάσαι ήσυχος
- Για να ζεις σε ελληνικό περιβάλλον με τα ήθη και τα έθιμά σου
- Για να φύγουν οι εστίες μόλυνσης από το κέντρο της Αθήνας
- Για να έχεις καλά σχολεία που να διδάσκουν τα ελληνικά
- Για να φύγουν οι λαθρομετανάστες και να φροντίσουμε τους οικονομικούς μετανάστες
- ΟΧΙ στο άσυλο των κακοποιών και στο παράνομο πλανόδιο εμπόριο
- Δίκτυο αλληλεγγύης και βοήθειας στους καταστηματάρχες

2009-09-29T11:37:00.003+03:00

Πατριώτες όλων των κομμάτων ενωθείτε
ΨΗΦΙΣΤΕ «ΛΑ.Ο.Σ»
-Για την Πατρίδα
-Για τη Μακεδονία

-Για το Αιγαίο
-Για την Κύπρο
- ΌΧΙ στα Σκόπια – ΌΧΙ στην Τουρκία
- ΌΧΙ στο σχέδιο Ανάν

Βαγγέλης Παπαδόπουλος
δημοσιογράφος – νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΑΘΗΝΩΝ
με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον «ΛΑ.Ο.Σ»

Μάχεται για την Πίστη, την Οικογένεια, τις παραδόσεις

2009-09-28T09:27:00.003+03:00

Βοηθήστε μας, για να σας βοηθήσουμε…
ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
για να στηρίξουμε τα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις σας
Προτιμάτε τους φίλους μας

ΨΗΦΙΣΕ «ΛΑ.Ο.Σ»

Βαγγέλης Παπαδόπουλος
δημοσιογράφος – νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΑΘΗΝΩΝ
με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον «ΛΑ.Ο.Σ»

Μάχεται για την Πίστη, την Οικογένεια, τις παραδόσεις